Ήταν μια βίαιη επίθεση από αυτές που κινδυνεύουν να περάσουν στα ψιλά, ειδικά σε μια χώρα που μόλις δύο μέρες αργότερα έζησε την πιο πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία της. Όμως, για αυτόν ακριβώς το λόγο η ιστορία δύο νεαρών Γάλλων που απάντησαν σε εκείνους που τους επιτέθηκαν με το μήνυμα ότι παραμένουν ανυποχώρητοι και αισιόδοξοι, απέκτησε ευρύτερη συμβολική σημασία για τους συμπατριώτες τους που καλούνται να αντιμετωπίσουν μια από τις πλέον σκοτεινές στιγμές της ιστορίας τους.
Ο 21χρονος Κλεμάν και ο 25χρονος Ααρόν είναι ζευγάρι και ζουν στο Μονπελιέ. Μια πόλη της νότιας Γαλλίας που φημίζεται για την ανεκτικότητά της, καθώς εκεί τελέστηκε πριν από δυόμισι χρόνια ο πρώτος γάμος γκέι ζευγαριού στη Γαλλία. Όμως, όπως παρατηρεί ο Κλεμάν «από τότε που ψηφίστηκε ο γάμος ομοφύλων, έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι έχει γίνει αποδεκτός από ολόκληρη την κοινωνία. Προφανώς αυτό δεν ισχύει για όλους». Το βράδυ της περασμένης Τρίτης, οι δυο τους περίμεναν ταξί για να επιστρέψουν σπίτι μετά από νυχτερινή έξοδο όταν ένα αυτοκίνητο σταμάτησε μπροστά τους και μια παρέα αντρών άρχισε να τους στολίζει με διάφορες ομοφοβικές χυδαιότητες. Όταν τους ζήτησαν το λόγο, έξι άτομα βγήκαν από τα αυτοκίνητο. Τέσσερις έπεσαν πάνω στον Ααρόν ρίχνοντάς τον αναίσθητο στο πεζοδρόμιο ενώ δύο ανέλαβαν το φίλο του. Οι δράστες τράπηκαν σε φυγή όταν οι θαμώνες ενός γειτονικού μπαρ βγήκαν για βοήθεια.
Τα δύο παιδιά μεταφέρθηκαν αμέσως στο νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες, όμως αυτό που διαφοροποιεί τη δική τους περίπτωση από μια πληθώρα αντίστοιχων περιστατικών είναι ότι αποφάσισαν να τη δημοσιοποιήσουν καταθέτοντας μήνυση εναντίον αγνώστων και παραχωρώντας συνέντευξη σε δημοσιογράφους. Όπως δηλώνουν «αυτό που συνέβη σε εμάς έχει συμβεί και σε πολλούς άλλους. Θέλουμε να μιλήσουμε και για λογαριασμό όλων εκείνων που φοβήθηκαν να μην κάνουν τα πράγματα χειρότερα.»
Το ζευγάρι σε κατάσταση σοκ στο αστυνομικό τμήμα
Η υπόθεση απέκτησε ευρύτερη δημοσιότητα την επόμενη μέρα όταν ο Κλεμάν ανέβασε στο Facebook ένα μήνυμα που έβαλε φωτιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μαζεύοντας 190 χιλιάδες like μέσα σε λίγες ώρες. Χαμογελώντας στο φακό παρά τα ράμματα, το μελανιασμένο μάτι και τα αίματα στο μπλουζάκι του, ο 21χρονος συνόδευσε τη φωτογραφία με το παρακάτω μήνυμα προς τους δράστες της επίθεσης:
«Χτες το βράδυ μια παρέα ομοφοβικών μάς χτύπησε, αφού πρώτα μας έβρισαν καθώς γυρνούσαμε σπίτι μετά από νυχτερινή έξοδο. Δεν χρειάζεται να σας περιγράψω το αίσθημα του φόβου που αισθάνεται κανείς όταν βλέπει το δικό του άνθρωπο αναίσθητο στο πεζοδρόμιο με το κεφάλι αιμόφυρτο. Το αίσθημα ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να τον βοηθήσεις, ότι δεν μπορείς να πιστέψεις πως αυτό συμβαίνει σε σένα.
Τελικά και οι δύο καταφέραμε να σταθούμε πάλι όρθιοι στα πόδια μας και γι’ αυτό αποφάσισαν να μας χτυπήσουν πιο δυνατά. Ήταν έξι και ήμασταν δύο αλλά αυτό δεν τους έφτανε. Γιατί το μοναδικό πράγμα που μπορεί να συγκριθεί με το μίσος τους, είναι η δειλία τους. Όμως ξέρετε κάτι; Στην πραγματικότητα ποτέ δεν θα καταφέρετε τίποτα. Όσο και να με χτυπήσετε, δεν θα μπορέσετε να σβήσετε αυτό το χαμόγελο από το πρόσωπό μου. Και ποτέ δεν θα με κάνετε να σταματήσω να αγαπώ το αγόρι μου περισσότερο από καθετί στον κόσμο.
Μπορεί να είμαστε π**στάρες και λούγκρες, όπως μας αποκαλέσατε, όμως εμείς δεν θα τα βάζαμε έξι εναντίον δύο. Αγαπητοί ομοφοβικοί, χαιρετώ σας.»
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
