«Ο χρόνος δεν γιατρεύει, ο κόσμος όλος δύο πράσινα μάτια» λέει η μητέρα του Γεράσιμου που επιβίωσε στα Τέμπη
Τρία χρόνια συμπληρώνονται αύριο από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη όπου 57 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.
Ο Γεράσιμος Ιάσονας Γεωργιάδης ήταν ο μοναδικός επιζών του πρώτου βαγονιού του Intercity που συγκρούστηκε με την εμπορική αμαξοστοιχία με τη μητέρα του να δηλώνει σήμερα πως οι «ο χρόνος δεν γιατρεύει» διότι «το τραύμα είναι εδώ, μέσα μου, μπροστά μου».
Ο δικηγόρος της μητέρας του Γεράσιμου, Όθωνας Παπαδόπουλος, έδωσε στη δημοσιότητα μία δήλωση στην οποία η Π.Κ. αναφέρει: «ο κόσμος όλος, δύο πράσινα μάτια, γεμάτα δύναμη».
«Και η Ελπίδα; Δώρο Θεού, και ανθρώπων ευλογημένων που καταθέτουν κάθε μέρα την ψυχή τους στην φροντίδα του παιδιού μου. Και η Ευχή; Για τη Δικαίωση. Για να μη χάσουμε τελείως τον εαυτό μας∙ την ανθρώπινη ταυτότητά μας», αναφέρει η μητέρα του Γεράσιμου Ιάσονα.
Η ίδια συνεχίζει απευθυνόμενη σε όσους κλήθηκαν να απολογηθούν και «ελπίζω να κληθούν»: «Το έγκλημα κι η τιμωρία, πάνε πιασμένα απ' το χέρι. Αργά ή γρηγορότερα∙ η Νέμεσις γνωρίζει απ’ την Δικαιοσύνη πιο καλά. Πάντα ανεξαιρέτως. Της είναι αδιάφορα η δύναμη και τα λεφτά. Βοή λαού... Παρέα με τα κόκκαλα, αρχίσανε να τρίζουν και οι καρέκλες».
«Ακούω παντού: “Μαύρη Επέτειος... την αποφράδα εκείνη μέρα...1096 φορές, 1096 ημέρες...” Ξανά και ξανά. Για μένα είναι η ίδια κι απαράλλαχτη. Ο Χρόνος, δεν γιατρεύει. Γιατί το τραύμα είναι εδώ∙ μέσα μου, μπροστά μου. Ο κόσμος όλος, δύο πράσινα μάτια∙ γεμάτα δύναμη.
Και η Ελπίδα; Δώρο Θεού, και ανθρώπων ευλογημένων που καταθέτουν κάθε μέρα την ψυχή τους στην φροντίδα του παιδιού μου.
Και η Ευχή; Για τη Δικαίωση. Για να μη χάσουμε τελείως τον εαυτό μας∙ την ανθρώπινη ταυτότητά μας.
Σε όσους λοιπόν εκλήθησαν για να απολογηθούν και σε όσους -ελπίζω- στην πορεία να κληθούν, έχω να πω: Το Έγκλημα κι η τιμωρία, πάνε πιασμένα απ' το χέρι. Αργά ή γρηγορότερα∙ η Νέμεσις γνωρίζει απ’ την Δικαιοσύνη πιο καλά. Πάντα Ανεξαιρέτως. Της είναι αδιάφορα η δύναμη και τα λεφτά. Βοή Λαού... Παρέα με τα κόκκαλα, αρχίσανε να τρίζουν και οι καρέκλες».
Ως συνήγορος του πατέρα του Γεράσιμου, σας κοινοποιώ τη δήλωσή του, ενόψει της 3ης θλιβερής επετείου.
Πέρασαν τρία χρόνια. Η πληγή παραμένει ανοιχτή κι αιμορραγούσα. Η τραγωδία στα Τέμπη μας νουθετεί. Η ζωή κάθε ανθρώπου δεν έχει ανταλλακτική αξία. Ο πόνος δεν έχει τέλος.
Τρία ολόκληρα χρόνια ο Γεράσιμος, σε άνιση μάχη, αγωνίζεται για τη ζωή του.
Τρία ολόκληρα μαρτυρικά χρόνια εξελίσσεται, ένα ατελείωτο ταξίδι σε νοσοκομεία Ελλάδας, Ευρώπης και Αμερικής… με μόνη συνοδεία την ελπίδα για ένα ακόμα θαύμα της Παναγίας.
Ένας λεβέντης που σε κάθε στιγμή της ζωής του αγωνιζόταν και αυτό συνεχίζει να κάνει και τώρα. Είναι τρομερά δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος τον αγώνα του και αδύνατο να τον περιγράψει.
Σύσσωμο το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό βρίσκεται νυχθημερόν στο προσκεφάλι του.
ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΟΛΩΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ.
Πολλές γυναίκες μιλούν για μια νέα μορφή ελευθερίας: τη δυνατότητα να συγκροτήσουν εκ νέου το περιβάλλον της ζωής τους, επιλέγοντας οι ίδιες με ποιους και πώς θα ζουν.
17°
