Γυναικοκτονία Κυριακής Γρίβα: «Βλέπεις που είναι τώρα; Κάθαρμα» - Ξεκίνησε η κατάθεση της μητέρας της

«Είμαι η μαμά της Κυριακής Γρίβα που δολοφονήθηκε στο αστυνομικό τμήμα από τον πρώην σύντροφο της αυτό το τέρας. Έτσι συστήνομαι από την 1η Απριλίου και μένουν όλοι με το στόμα ανοιχτό». Με τα λόγια αυτά ξεκίνησε την κατάθεσή της στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας η Δέσποινα Καλέα, μητέρα της 28χρονης Κυριακής Γρίβα.

Η μητέρα της Κυριακής προσκόμισε στο δικαστήριο μηνύματα συγγνώμης του κατηγορούμενου που απευθύνονταν στην ίδια και την κόρη της αλλά και μια φωτογραφία από το μνήμα της Κυριακής.

«Αυτή είναι η φωτογραφία που είναι το παιδί μου… Θέλω να τη δώσω στα χέρια του κ. Δημητρίου και στο Θανάση», είπε και γυρίζοντας προς τον κατηγορούμενο που καθόταν σε απόσταση αναπνοής με σκυμμένο το κεφάλι στο εδώλιο πίσω της του έδωσε τη φωτογραφία.

Πρόεδρος: Πως είχατε αντιληφθεί ως μητέρα τη σχέση της Κυριακής με τον κατηγορούμενο;
Στο σημείο αυτό η μάρτυρας γύρισε και πάλι προς τον κατηγορούμενο που την άκουγε με σκυμμένο το κεφάλι και του έδωσε και πάλι τις φωτογραφίες που κρατούσε. «Το βλέπεις Θανάση; Εκεί κατάφερες να την πας. Τις αναγνωρίζεις τις φωτογραφίες της; Σε όλες αυτές τις φωτογραφίες ήσασταν μαζί. Η Κυριακή δεν έκανε ρούπι από το πλευρό σου. Ήταν η μόνη που σε αγάπησε αλλά εσύ της αφαίρεσες τη ζωή με. Εκεί είναι τώρα η θεραπεύτριά σου του όπως την είπε ο δικηγόρος της.

Πρόεδρος: Πως μάθατε για τη δολοφονία της κόρης σας;

Μάρτυρας: Από την τηλεόραση και μετά με πήρε ο σύζυγος τηλέφωνο. Την ημέρα εκείνη εμένα σταμάτησε η ζωή μου. …Είχα ανοίξει τη τηλεόραση και έκανα τις δουλειές μου. Άκουσα ότι κάποιο έγκλημα είχε γίνει, δεν είχαν πει ακόμη ονόματα. Και κατευθείαν με παίρνει ο πρώην άντρας μου τηλέφωνο ….Και μετά θυμάμαι ένα χτύπο, έπεσα κάτω και ήρθε και με μάζεψε ο άντρας μου.

Πρόεδρος: Πότε είχατε μιλήσει με τη Κυριακή;
Μάρτυρας: Την προηγούμενη ημέρα, είχε πάει στο σπίτι της την τελευταία Κυριακή πριν τη δολοφονία. Κάναμε σχέδια πως θα φτιάξουμε το καινούργιο της σπίτι. Τι έπιπλα θα βάλουμε. Σε αυτό το σπίτι θα έμενε μόνη της το είχε πάρει απόφαση.

Πρόεδρος: Την ρωτήσατε πως πήρε αυτή την απόφαση; Να μείνει μόνη της;

Μάρτυρας: Μου είπε «μαμά, δεν μπορώ άλλο, έχω φτάσει στα όρια μου, θέλω να ξεφύγω να πατήσω στα πόδια μου». Είχε κουραστεί.

Πρόεδρος: Τι την είχε κουράσει

Μάρτυρας: ….Κι εγώ της έλεγα συνέχεια να φύγει…. Δεν ταίριαζε στη Κυριακή αυτός ο άνθρωπος σε καμία περίπτωση.

Πρόεδρος: Εδώ βλέπουμε ένα συμπαθητικό αγόρι ….

Μάρτυρας: Δεν είναι συμπαθητικός …..

Πρόεδρος: Βλέπουμε σε φωτογραφίες ότι είστε όλοι σε μια ωραία οικογενειακή ατμόσφαιρα. Δεν βλέπεις τίποτα το νοσηρό, βλέπεις ανθρώπους να χαίρονται μπροστά από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Δικάζουμε ένα έγκλημα και προσπαθούσε να καταλάβουμε πως έφτασε σε αυτό το σημείο ο κατηγορούμενος να σκοτώσει…

Μάρτυρας: Αυτό που φαίνεται στις φωτογραφίες δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα. Πολλές φορές βγαίνουμε με χαμόγελα αλλά η ψυχή μας είναι μαύρη. Σε καμία περίπτωση αυτός ο άνθρωπος δεν έδειχνε ότι είναι ψυχικά διαταραγμένος, σε καμία περίπτωση. Ήμουν κοντά στα παιδιά μου και στα τρία, μίλαγα μαζί τους, ήξερα, τα προστάτευα.

Πρόεδρος: Τι σας είχε πει η Κυριακή για αυτόν τον άνθρωπο;

Μάρτυρας: Σε εμένα είχε εμπιστοσύνη, ήμασταν φίλες κι αυτό μου λείπε πιο πολύ. Μοιραζόμασταν τα πάντα, μου έλεγε τα προβλήματά της. Πέρναγε δύσκολα. Το πρώτο εξάμηνο της σχέσης τους ειδικά. Για παράδειγμα να σας πω ότι περπατούσαν κάποια στιγμή στο δρόμο και ένας συμμαθητής της την χαιρέτησε. Και αυτό δεν άρεσε στο δολοφονό, στο τέρας, αυτόν που κάθεται πίσω μου. Και όταν πήγανε σπίτι της έδωσε δυο χαστούκια. Εκείνη το θεώρησε κολακευτικό «με ζηλεύει μαμά, με αγαπάει μου είπε». Της είχε πει «είσαι δική μου και από εμένα δεν θα σε πάρει κανένας». Η κακοποίηση όμως κλιμακώθηκε σταδιακά. Της έπαιρνε τις κάρτες, δεν είχε χρήματα. Εκείνος δεν εργαζόταν ποτέ. Εργάζονταν πάντα το παιδί μου. Ο μόνος του σκοπός ήταν πως θα πάρει χρήματα με οποιοδήποτε άλλο τρόπο εκτός από το να δουλέψει. Ήξερε όλα τα επιδόματα, επεδίωκε να πάρει και το επίδομα αναπηρίας από ψυχιατρικά κέντρα λόγω ψυχοπάθειας.

Πρόεδρος: Έκανε κατάχρηση αλκοόλ;

Μάρτυρας: Ναι έπινε συχνά.

Πρόεδρος: Γίνονταν βίαιος;

Μάρτυρας: Ναι. Μια ημέρα είχαμε συγκεντρωθεί στο σπίτι και εκεί ο κατηγορούμενος έπινε αρκετά. «Μαμά όταν πίνει δεν ξέρει τι κάνει» μου είπε η Κυριακή.

Πρόεδρος: Πόσο συχνά γίνονταν αυτό;

Μάρτυρας: Κάθε φορά που τη ξυλοκοπούσε , αυτό συνέβαινε μια φορά το μήνα. Μάλιστα σε αυτό το σημείο μητέρα της Κυριακής γύρισε προς τον κατηγορούμενο και του είπε: «Θέλω να πάρεις τη φωτογραφία της μαζί σου, εκεί που θα πας, αυτή η φωτογραφία είναι ιερή ….».
Συνεχίζοντας η μάρτυρας ανέφερε πως ο κατηγορούμενος «πάντα χειροδικούσε, σε κάθε διένεξη» και τόνισε πως πρόκειται για ένα άτομο κτητικό και χειριστικός. «Της έλεγε τι θα φορέσει, τι θα φάει, γιατί απάντησε σε τηλέφωνο, γιατί άργησε και τι κραγιόν φοράει», σημείωσε.

Πρόεδρος: Της είχε κάνει πρόταση γάμου;

Μάρτυρας: Ναι είχε γίνει και αναγγελία του γάμου στο «Ριζοσπάστη». Όταν έγινε η αναγγελία, είχε προηγηθεί ένας τσακωμός του. Κάθε φορά που συνέβαινε ένας βιασμός μια κακοποιητική συμπεριφορά το τέρας αυτό με τα τατουάζ με τις σβάστιγκες και τα σατανιστικά σύμβολα, αυτό το τέρας έρχονταν με δώρα και συγνώμες. Ξέρει να ζητάει συγνώμες και να χειρίζεται τους ανθρώπους.

Συνεχίζοντας με δάκρυα στα μάτια η μητέρα του θύματος ανέφερε: «Η Κυριακή μου τον αγάπησε και εύχομαι να καεί στην κόλαση και το λέω με όλη μου τη ψυχή. Είναι αμαρτία και το ξέρω. Το παιδί μου είναι στον παράδεισο και είναι ευτυχισμένη. Κάθαρμα. Μετάνιωσε πραγματικά και ζήτα συγνώμη, δεν μπορώ άλλο». Στο σημείο αυτό η δίκη διεκόπη για λίγο ώστε η μητέρα της αδικοχαμένης Κυριακής να ηρεμήσει για να μπορέσει να συνεχίσει την κατάθεσή της.