Σαν σήμερα 16 Αυγούστου 2005 πέθανε η σπουδαία τραγουδίστρια, Βίκυ Μοσχολιού
21 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 16 Αυγούστου, από την ημέρα που πέθανε η Βίκυ Μοσχολιού.
Με μία συγκινητική ανάρτηση οι δύο κόρες της γράφουν για τη σπουδαία Βίκυ Μοσχολιού, τονίζοντας ότι αν και έφυγε από τη ζωή νωρίς, «αυτή η όμορφη ψυχή σου θα μας συντροφεύει για πάντα».
«16 Αυγούστου 2005-2026 Στο φως μανούλα Στο φως το απέραντο, μα λησμονιά δεν θα σε βρει. Έφυγες πολύ νωρίς όμως ζεις στην καρδιά μας και η ζεστή αγκαλιά σου ακόμα γαληνεύει τη σκέψη μας όπως τότε και για πάντα. Εμείς οι κόρες σου σε λατρεύουμε. Ο κόσμος που σε άκουσε να τραγουδάς σε θαύμασε για το ταλέντο και την παρουσία σου. Οι φίλοι σου σε αγάπησαν για την προσωπικότητά σου και τον χαρακτήρα σου. Οι δικοί σου άνθρωποι έζησαν μαζί σου τις χαρές και τις λύπες της ζωής σου με την αγωνιστικότητα και την αισιοδοξία που αντιμετώπιζες τη ζωή. Αυτή η όμορφη ψυχή σου θα μας συντροφεύει για πάντα. Οι κόρες σου», αναφέρεται στην ανάρτηση στο προφίλ για την ερμηνεύτρια στο Instagram.
Η Βίκυ Μοσχολιού γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1943 στη συνοικία του Κεραμεικού, στην Αθήνα, στη συμβολή των οδών Πλαταιών και Κεραμεικού, ωστόσο έζησε τα παιδικά της χρόνια στην Αγία Βαρβάρα. Σε ηλικία 13 ετών άρχισε να εργάζεται σε εργοστάσιο ως κορδελιάστρα.
Αρχικά, δοκίμασε με επιτυχία να πάρει μέρος στην εκπομπή ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη, Χαρούμενα Ταλέντα. Ήταν μόλις 14 χρόνων και ο πατέρας της αρνήθηκε σθεναρά να ξεκινήσει να κάνει ζωντανές εμφανίσεις. Ωστόσο η αρχή έγινε το 1962 μετά από μεσολάβηση της εξαδέλφης της, Έφης Λίντα. Εμφανίστηκε στην Τριάνα του Βασίλη Χειλά όπου ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης διέκρινε αμέσως τις ικανότητες. Αργότερα έχοντας μείνει χωρίς δουλειά, θυμήθηκε τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον οποίο ένα χρόνο πριν, το 1961, είχε γνωρίσει σε μια διαδρομή στο λεωφορείο Αθήνα-Αιγάλεω και έτσι ξεκίνησε την σταδιοδρομία της.
Καθιερώθηκε το 1964 τραγουδώντας το «Χάθηκε το Φεγγάρι» του Σταύρου Ξαρχάκου στην κινηματογραφική ταινία του Ντίνου Δημόπουλου, Λόλα. Τον επόμενο χρόνο το τραγούδι της «Ένα Αστέρι Πέφτει - Πέφτει» έγινε μεγάλη επιτυχία. Η Μοσχολιού ως τύπος τραγουδίστριας ήταν contralto, δηλαδή η βαθύτερη γυναικεία φωνή. Κατείχε μεγάλη έκταση φωνής, βαριά ηχητικότητα και μία μελαγχολική βραχνή χροιά.
Συνεργάστηκε με πολλούς συνθέτες όπως με το Γιώργο Ζαμπέτα, τον Άκη Πάνου, το Μίκη Θεοδωράκη, τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Δήμο Μούτση, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Μίμη Πλέσσα, τον Γιάννη Σπανό, τον Σταύρο Κουγιουμτζή, τον Τάκη Μουσαφίρη, τον Σπύρο Παπαβασιλείου, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, το Γιώργο Χατζηνάσιο, τον Απόστολο Καλδάρα, το Γιάννη Μαρκόπουλο, το Ζώρζ Μουστακί, τον Τάκη Μπουγά, το Γιώργο Νιάρχο, το Βαγγέλη Πιτσιλαδή, τον Σταμάτη Κραουνάκη, το Στέλιο Βαμβακάρη, το Γιώργο Κατσαρό, το Νίκο Καρανικόλα κ.ά. Τραγούδησε στίχους πολλών στιχουργών και ποιητών ανάμεσα στους οποίους είναι ο Μιχάλης Κατσαρός, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, η Λίνα Νικολακοπούλου, ο Γιάννης Καλαμίτσης, η Κωστούλα Μητροπούλου, ο Νίκος Γκάτσος, ο Δημήτρης Χριστοδούλου, ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης, ο Θάνος Σοφός, ο Μιχάλης Μπουρμπούλης, ο Κώστας Κινδύνης, ο Κώστας Βίρβος, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Πυθαγόρας, ο Γιώργος Σκούρτης και άλλοι πολλοί.
Στα τραγούδια της που έγιναν επιτυχίες συγκαταλέγονται τα: «Πάει, πάει», «Αλήτη», «ο Λευτέρης, «Έτσι είν' η ζωή», «Μιλώ για τα παιδιά μου», «Δεν ξέρω πόσο σ' αγαπώ», «Θα κλείσω τα μάτια», «Δεν κλαίω για τώρα», «Ναύτης βγήκε στη στεριά», «Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε», «Άνθρωποι μονάχοι», «Πώς έφυγες», «Μαρκίζα», «Μην τα φιλάς τα μάτια μου», «Ξενύχτησα στην πόρτα σου», «Τραμπαρίφας» & «Το τραμ το τελευταίο» (επανεκτελέσεις), «Γυμνό», «Πιάσε κόκκινο», «Σπίτι παλιό», «Στους ανήσυχους δρόμους», «Βάλε τα καλά», «Συχνότητα», κ.ά.
Δύο επιτυχίες της έδωσαν το όνομα σε δύο νυκτερινά κέντρα της Αθήνας, τα «Δειλινά» και τα «Ξημερώματα».
Η Βίκυ Μοσχολιού ήταν από τις πρώτες ερμηνεύτριες που εγκατέλειψε τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα και τα υψηλά νυχτοκάματα για να κατέβει στην Πλάκα και να τραγουδήσει σε μπουάτ, κάνοντας τις κυριότερες εμφανίσεις της στον «Ζυγό» και το «Zoom» της Πλάκας στο πλευρό του Δήμου Μούτση στις αρχές της δεκαετίας του 1970 δημιουργώντας έναν εναλλακτικό τρόπο διασκέδασης, με άλλο ήθος και ύφος. Έξι συνεχείς σαιζόν η Μοσχολιού τραγουδά στις μπουάτ τραγούδια των Δήμου Μούτση, Γιάννη Μαρκόπουλου, Μίκη Θεοδωράκη και Γιάννη Σπανού ενώ παράλληλα δισκογραφεί μερικά από τα σημαντικότερα τραγούδια της όπως τα: «Έτσι είναι η ζωή», «Μια βραδιά στη Λάρισα», «Μεσόγειος», «Η Ρόζα η ναζιάρα», «Άνθρωποι Μονάχοι».
Ελάχιστοι επίσης γνωρίζουν ότι η Βίκυ Μοσχολιού εμφανίστηκε στο Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης, στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου και στο θέατρο Ολυμπιά στο Παρίσι. Με τη σεμνότητα και την απλότητα που την χαρακτήριζε ελάχιστες φορές μιλούσε για τους θριάμβους της. Επίσης, εμφανίστηκε και στις βασιλικές αυλές της Ελλάδας, της Περσίας και της Ιορδανίας.
«Αγαπημένες της δουλειές ήταν όλες οι σεζόν στο Ζυγό. Ο Ζυγός ήταν ο πιο αγαπημένος της χώρος, μαζί με το Hyatt Regency Theater της Θεσσαλονίκης, που της πήγαινε πολύ. Σαν να ήταν στο εξωτερικό. Ήχος και φώτα ήταν τα καλύτερα που είχαμε δουλέψει ποτέ. Επίσης, αγαπημένος χώρος ήταν το Αllegro». Το καλοκαίρι του 1985 συνεργάστηκε μαζί με τη Μαρινέλλα και την Άννα Βίσση στο ''Zoom'' της Θεσσαλονίκης, σ' ένα σχήμα που έσπασε ταμεία και άφησε ηχηρό αποτύπωμα στα μουσικά δρώμενα της συμπρωτεύουσας.
Ο γάμος με τον Μίμη Δομάζο και ο θάνατος μετά από μάχη με τον καρκίνο
Μετά από πολύχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου, απεβίωσε στις 16 Αυγούστου 2005, σε ηλικία 62 ετών, στο Νοσοκομείο Υγεία στο Μαρούσι. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών δημοσία δαπάνη. Λίγα χρόνια αργότερα, τα οστά της εξετάφησαν και ενταφιάστηκαν εκ νέου στον τάφο της μητέρας της στο ιδιόκτητο μοναστήρι της οικογένειας Μοσχολιού στα Μέγαρα.
17°
