Κρήτη: Όχι σασμός, αφοπλισμός

Είμαι πολύ αισιόδοξος ότι τα παιδιά που θα μεγαλώσουν στην βεντετογέννα θα μεγαλώσουν σε ένα τελείως διαφορετικό νησί από αυτό στο οποίο μεγάλωσαν οι γονείς, οι παππούδες, οι προπαππούδες, οι προπροπαπππούδες ή οι προπροπροπροπροπαπππούδες τους. Κι αυτό γιατί άκουσα με τα αυτιά μου ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης προτίθεται να ανακοινώσει μέτρα και ότι ο ίδιος ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης προτίθεται να «αναλάβει πρωτοβουλίες» σε σχέση με το θέμα της οπλοκατοχής. Το ότι και οι δύο είναι από την Κρήτη εγγυάται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα παρότι και πριν, που και οι δύο τους είχαν αφήσει την Κρήτη στο έλεος των κουμπουροφόρων χωρίς να ασχολούνται με το θέμα, πάλι Κρητικοί ήταν. Φυσικά ο εδώ και έξι χρόνια πρωθυπουργός έχει πολύ μεγαλύτερες ευθύνες από τον μικρό Νικόλα, αλλά κι αυτόν δεν θυμάμαι ποτέ να τον άκουσα να λέει κάτι για το έγκλημα και την παραβατικότητα που κυριαρχεί στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Εννοείται πως και οι εξαγγελίες του ηγέτη της Βούλτεψη και οι πρωτοβουλίες του ηγέτη του Δουδωνή δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μια τρύπα στο νερό και το χειρότερο από όλα είναι πως αυτό το ξέρουν καλά και οι δυο τους. Αλλά καμία διάθεση δεν έχουν να χαλάσουν τις καρδιές και τα ψηφαλάκια (ή πιο σωστά τις ψηφαλάρες) των συντοπιτών τους για χάρη της νομιμότητας και της ασφάλειας. Γιατί, αν ήθελαν, θα μιλούσαν (και ο πρωθυπουργός θα κινητοποιούσε τις κρατικές δυνάμεις) για το μόνο πράγμα που έχει ανάγκη η Κρήτη (δηλαδή εκείνο το κομμάτι της που υφίσταται της συνέπειες της ανεξέλεγκτης δράσης των αντικοινωνικών κουμπουροφόρων): επιβολή του νόμου. Και επιβολή του νόμου στην Κρήτη σημαίνει πρώτα και πάνω από όλα αφοπλισμός.

«Μα τα όπλα δεν σκοτώνουν, οι άνθρωποι σκοτώνουν», θα πει ένας παρασυρμένος από την τραμπομανία (ή τρομπομανία... δύσκολα τα ξεχωρίζεις) συμπολίτης μας και θα του απαντήσω: ενώ είναι σωστό ότι οι άνθρωποι σκοτώνουν, ένας άνθρωπος χωρίς όπλο που θέλει να σκοτώσει, σκοτώνει λιγότερους από ένα άνθρωπο με καλάσνικοφ.

Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν συμπολίτες που αγαπούν τον αμερικάνικο τρόπο ζωής (από μακριά συνήθως) και καθόλου δεν τους ενοχλεί ή τους αρέσει το ότι στις ΗΠΑ σκοτώνονται σαν τις μύγες ακόμα και στα σχολεία, αλλά όσοι δεν ενθουσιαζόμαστε από τη ζωή στην Άγρια Δύση, προτιμάμε τους συμπολίτες μας άοπλους. Ήδη είναι αρκετά επικίνδυνοι με τα χέρια στο τιμόνι και το πόδι στο γκάζι. Δεν χρειάζεται να τους δώσουμε και πιστόλια ή τουφέκια.

Αλλά το τι θέλουμε εμείς δεν έχει και τόση σημασία. Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση δεν θέλουν να ακουμπήσουν τα κεκτημένα των κουμπουροφόρων Κρητικών και θα περιοριστούν σ’ αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά: στα λόγια, τις εξαγγελίες, τις επιτροπές ειδικών. Και τα μεγαλοστελέχη τους θα εξακολουθούν να κάνουν τους Κινέζους όταν θα πηγαίνουν στην Κρήτη για γάμους, κηδείες και βαφτίσια και οι μπαλωθιές θα πηγαίνουν σύννεφο. Οι ψήφοι είναι πολλές, η λέξη «σασμός» είναι πια, χάρη στην τηλεόραση, της μόδας και ο αφοπλισμός προϋποθέτει διάθεση για σύγκρουση. Οπότε, καλή τύχη στους Κρητικούς που ζουν ανάμεσα σε θηρία. Και μπράβο τους.