New Yorker για Εξάρχεια: Το αναρχικό καταφύγιο της Αθήνας

«Η επίθεση στα Εξάρχεια, το αναρχικό καταφύγιο της Αθήνας». Αυτός είναι ο τίτλος του ρεπορτάζ του New Yorker της σκιτσογράφου Molly Crabapple η οποία αναφερόμενη στην εκκένωση του κτιρίου επί της Σπύρου Τρικούπη στις 25 Αυγούστου, μέσα από τα μάτια του Ραφί, ενός Αφγανού πρόσφυγα που ζούσε μέσα σε αυτό, χαρακτηρίζει την περιοχή ένα αναρχικό προπύργιο γεμάτο από γκράφιτι.

Συγκεκριμένα, η Crabapple, που συνοδεύει το άρθρο της από τα αντίστοιχα σκίτσα, μεταδίδει ότι ο Ραφί ζούσε σε αυτό το κτίριο από το 2015, οπότε κι έφτασε στη χώρα μας μέσω Ιράν, Τουρκίας κι Αιγαίου, μαζί με μετανάστες χωρίς χαρτιά από την Ερυθραία, το Ιράν, το Αφγανιστάν και το Κουρδιστάν. Ο πρώην μεταφραστής των αμερικανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, «βρέθηκε στα Εξάρχεια, όπου αναρχικοί και πρόσφυγες μετέτρεπαν εγκαταλειμμένα κτίρια σε αυτό-οργανωμένα άσυλα».

Ωστόσο, «ο Ραφί φοβόταν αυτή τη μέρα από τον Ιούνιο, οπότε ο συντηρητικός Κώστας Μπακογιάννης εξελέγη δήμαρχος Αθηναίων με την υπόσχεση να επαναφέρει τον νόμο και την τάξη στα Εξάρχεια». Η σκιτσογράφος αναφέρει ότι ο νεοεκλεγείς δήμαρχος ζήτησε τη συνδρομή της αστυνομίας για να καθαρίσουν τα συνεργεία του δήμου την πλατεία Εξαρχείων από τα γκράφιτι, ενώ μεταδίδει πως φίλοι της, της διηγήθηκαν ότι ένας bartender έπεσε θύμα ξυλοδαρμού, αλλά και τη μεγάλη επιχείρηση εκκένωσης του Βοξ. «Η επιχείρηση στη Σπύρου Τρικούπη ήταν η πρώτη από μια σειρά άλλων που ακολούθησαν» μεταδίδει και προσθέτει: «Οι λεπτομέρειες που περιγράφει ο Ραφί επαναλήφθηκαν πολλές φορές: πόρτες έσπαγαν λίγο πριν ξημερώσει, τα όπλα υψώνονταν, τα δωμάτια ελέγχονταν εξονυχιστικά, οι μετανάστες χωρίς χαρτιά μεταφέρονταν σε κέντρα κράτησης, ενώ όσοι είχαν σε καταυλισμούς προσφύγων εκτός Αττικής».

«Η άνοδος της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής στην Αθήνα ήταν μόνο η τελευταία εξέλιξη σε περισσότερο από μια δεκαετία πολιτικών αντιδράσεων στην Ελλάδα, ξεκινώντας από την κρίση του χρέους του 2007 και την επιβληθείσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση λιτότητα» επισημαίνει η δημοσιογράφος που χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ «κεντροαριστερό» κόμμα και πως αν και «κέρδισε τις εκλογές του 2015 με την υπόσχεση ότι θα σταματήσει τη λιτότητα και θα υψώσει ανάστημα απέναντι στην ΕΕ», τελικά «απέτυχε και στα δύο». «Την ίδια ώρα, περισσότεροι από 1 εκατ. πρόσφυγες και μετανάστες έφταναν με λέμβους στα ελληνικά νησιά, ενώ περίπου 70.000 παραμένουν στη χώρα» προσθέτει η Crabapple που επισημαίνει ότι έως το τέλος του  2020 «ο νέος πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης (θείος του Μπακογιάννη) υποσχέθηκε ότι θα απελάσει 10.000 ανθρώπους». Μάλιστα, ενημερώνει το αμερικανικό κοινό ότι «την πρώτη εβδομάδα που ανέλαβε καθήκοντα, ο Μητσοτάκης απέκλεισε τους μετανάστες από τα μητρώα κοινωνικής ασφάλισης και συγχώνευσε το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής με εκείνο του Προστασίας του Πολίτη. Για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, το κόμμα έθεσε μια άμεση απειλή. “Όταν ανέβηκε στην εξουσία η Νέα Δημοκρατία, ήθελαν να χωρίσουν ανθρώπους” μου είπε ο Ραφί».

Στη συνέχεια, το άρθρο περιγράφεται η πλούσια ριζοσπαστική, αντιεξουσιαστική, ελευθεριακή ιστορία της περιοχής, από τα Δεκεμβριανά του 2008 έως τις μέρες μας, και η Crabapple  ολοκληρώνει ως εξής το άρθρο:  «Σήμερα, τα Εξάρχεια αποτελούν ένα αναρχικό προπύργιο γεμάτο γκραφίτι, έδρα καταλήψεων, καφέ, βιβλιοπωλείων και κοινωνικών κέντρων... Συγχρόνως, οι δρόμοι των Εξαρχείων, έχουν λειτουργήσει ως μια όαση για μετανάστες χωρίς έγγραφα. Μετά την μαζική είσοδο προσφύγων το 2015, οι αναρχικοί συνεργάστηκαν με ακτιβιστές του μεταναστευτικού για να προσφέρουν στέγη σε πρόσφυγες όσο αυτοί περίμεναν τους παράνομους διακινητές για να τους οδηγήσουν στην γερμανική γη της επαγγελίας. Στα χρόνια που ακολούθησαν, χιλιάδες πρόσφυγες βρήκαν καταφύγιο σε καταλήψεις της περιοχής. Όπως μου είπε ο Γουαλίντ, ένας Αφγανός χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα, “τα Εξάρχεια είναι ένα σούπερ ωραίο μέρος. Για μένα είναι ένα ειρηνικό μέρος όπου νιώθω ότι δεν κινδυνεύω να συλληφθώ”».