Ποιος γράφει ακόμα;

Με μουτζούρες ή υπέροχα καλλιγραφικά γράμματα. Με λεκέδες από δάκρυα και μελάνι που έχει ξεβάψει, μέχρι αποτύπωμα κόκκινων χειλιών.

Γράμματα γραμμένα σε φτηνό χαρτί τετραδίου στον στρατό (σε φάκελο χωρίς ταχυδρομικό τέλος) μέχρι αθώα παιδικά γράμματα που χόρευαν πάνω-κάτω στις γραμμές, επιστολές στον Άγιο Βασίλη.

Γράμματα ξενιτεμένων, γράμματα αναλφάβητων υπαγορευμένα διστακτικά στον δάσκαλο του χωριού.

Γράμματα μοναξιάς γραμμένα σε επιστολόχαρτα ξενοδοχείων.

Γράμματα από την άλλη άκρη του κόσμου, όταν υπήρχαν ακόμα οι pen pals, προ διαδικτύου.

Γράμματα συγγραφέων και πολιτικών σε μεγάλους έρωτες, επιστολές που κάποτε θα γίνονταν βιβλία και ταινίες. Εξομολογήσεις και μυστικά εκατομμυρίων. Διαθήκες και όρκοι αιώνιας πίστης.

Γράμματα αόρατα, γραμμένα με πένα βουτηγμένη σε χυμό λεμονιού που, αν τα πλησίαζες στη φλόγα του κεριού, σκούραινε η γραφή και αποκάλυπταν τα μυστικά τους.

Γράμματα έξαλλα και γράμματα που έλιωναν από νοσταλγία ηδονής. Βρώμικα ή με υπονοούμενα.

Ανυπόγραφα ή απειλητικά, με κολλημένες γραμματοσειρές από εφημερίδες και περιοδικά.

Επιστολές σφραγισμένες με βούλα σε κερί ή ανάλαφρες, ανέμελες καρτ ποστάλ από διακοπές. «Περνάμε τέλεια. Wish you were here».

Γράμματα ακαταλαβίστικα γραμμένα από χέρι γιατρού ή τέλεια και ολοστρόγγυλα στη σειρά τους από χέρι γραφίστα.

Γράμματα ανοιγμένα και γράμματα λογοκριμένα.

Γράμματα ανθρώπων που έχουν πια φύγει, φυλαγμένα μέσα σε κουτιά παπουτσιών ή σελιδοδείκτες σε βιβλία.

Γράμματα με χαρτζιλίκι ένα πενηντάρικο και φάκελοι με κάρτες γενεθλίων ή προσκλήσεις γάμων.

Φάκελοι «συστημένο» ή λεκιασμένοι με λαδιές.

Επιστολές με δακτυλικό αποτύπωμα με αίμα αντί για υπογραφή. Ή άλλα, επιστολές θαυμαστριών σε ποπ είδωλα. «Θα μου στείλετε ένα αυτόγραφο;»

Φάκελοι par avion και άλλοι, φορτωμένοι με υπέροχα γραμματόσημα από μακρινές χώρες.

Γράμματα από την Αγγλία, πάντα με το κλασικό γραμματόσημο, την προτομή της Ελισάβετ.

Επιστολές διαμαρτυρίας στο δημόσιο που ποτέ κανένας δεν διαβάζει και γράμματα ανεπίδοτα, χρόνια χαμένα, κολλημένα πίσω από συρτάρια ταχυδρομείων.

Ποιος γράφει ακόμα; Και ποιος λαμβάνει πια γράμματα; Εμείς!

Ας αλληλογραφήσουμε ξανά.