Θάνος Μικρούτσικος για Αντρέα: Επί χούντας οι βασανιστές τον διέλυσαν στο διπλανό κελί

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο BHMAgazino ο μεγάλος Έλληνας δημιουργός, Θάνος Μικρούτσικος, μίλησε μεταξύ άλλων για τη σχέση του με τον αδελφό του, Αντρέα Μικρούτσικο και για το αν τελικά είναι τόσο διαφορετικοί όσο ο κόσμος πιστεύει, κάνοντας αναφορά σε μια άγνωστη κοινή τους εμπειρία από την εποχή της χούντας. 

Απόσπασμα της συνέντευξης: 

Είδα μια οικογενειακή φωτογραφία που έχετε εδώ στον τοίχο και δεν μπορώ να μη σας ρωτήσω για τον αδελφό σας, τον Ανδρέα Μικρούτσικο. Πως γίνεται δυο άνθρωποι από το ίδιο περιβάλλον, με κοινά – ως επί το πλείστον – βιώματα, να ακολουθήσουν τόσο διαφορετικούς δρόμους;

Οι καταβολές μας ήταν κοινές. Δεν θα ξεχάσω όταν ήμουν στην Ασφάλεια επί χούντας, στην απομόνωση, τον βασανισμό που υπέστη ο αδελφός μου σε διπλανό κελί. Τον διέλυσαν. Αυτό το αναφέρω για το πολιτικό του θάρρος. Η κουλτούρα του δεν ήταν διαφορετική από τη δική μου, έπαιζε μπάσο στα πρώτα τραγούδια μου, παντρεύτηκε τη Μαρία Δημητριάδη, τη γυναίκα με την οποία φτιάξαμε μαζί τον τρόπο μου. Και μετά άρχισε να γράφει και αυτός τραγούδια. Εδώ είναι ένα πρώτο σημείο που έχει σημασία.

Γιατί εστιάζετε σε αυτό;

Διότι είχε ταλέντο, αλλά διαφοροποιήθηκε για να μη μου μοιάζει. Μπορώ να ξεχάσω όμως ότι τώρα στις 11 Μαρτίου έκλαιγε σαν μικρό παιδί στο Γαλάτσι στη συναυλία για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ; Ο Ανδρέας είχε πάντα αμεσότητα. Μέχρι τις αρχές του ’80 έκανε μεγάλα πράγματα στο ραδιόφωνο και δεν μπορούσε να του καταμαρτυρήσει κανείς τίποτα. Η ζημιά συνέβη στην τηλεόραση και επειδή το κατάλαβε προσπαθούσε να το εξηγήσει ιδεολογικά. Εκεί με χρειαζόταν και δεν ήμουν κοντά του.

Σχετικό Άρθρο

Ελλαδα Θάνος Μικρούτσικος: Έχω καρκίνο στο συκώτι - Τον αντιμετωπίζω με δύναμη

Newsroom 05.05.2018, 20:06

Τι άλλο δεν θα ξεχάσετε;

Θα σας πω μια ιστορία. Το «Δελτίο ειδήσεων» είναι ένα έργο βασισμένο σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου, διάρκειας πέντε λεπτών περίπου, που το έπαιζα σε συναυλίες μέχρι το 1980. από τότε και μέχρι το 2003 δεν το έπαιξα, αλλά ούτε και το άκουσα ξανά, μέχρι που αποφάσισα να το ηχογραφήσω για το CD «Ο σχοινοβάτης». Το ηχογραφώ στο στούντιο του Μεγάρου, γυρίζω το βράδυ στο σπίτι και μου λέει η γυναίκα μου να δω στην τηλεόραση τη νέα εκπομπή του Χατζηνικολάου στον Alpha, που θα εγκαινιαζόταν με καλεσμένο τον Ανδρέα. Υπ’ όψιν, είχα να μιλήσω έξι μήνες με τον αδελφό μου. Ο Χατζηνικολάου ξεκινάει την εκπομπή ρωτώντας τον φιλοξενούμενο του κάτι παράξενο: «Μετά απ’ όλα αυτά, τι μένει Ανδρέα;» – με το όλα αυτά εννοούσε τη ζωή των τηλεοπτικών σταρ. Και του απαντάει εκείνος: «Μένει μονάχα εκείνος ο πέτρινος άγγελος, ακέφαλος/ μπορείς να του βάλεις ό,τι κεφάλι θες». Έπαθα σοκ, ήταν οι στίχοι από το «Δελτίο Ειδήσεων». Πέραν της μεταφυσικής της σύμπτωσης, αν κάτι κατάλαβα στα χρόνια που πέρασαν είναι όχι ότι δεν πρέπει να παίρνουμε θέση για τα κακώς κείμενα, αλλά ότι όταν προσωποποιούμε κάτι, πέραν της κριτικής, πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί στα επίπεδα που υπάρχουν. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα. Από την παλιά οικογένεια, ο Ανδρέας είναι ο μόνος που μου έχει μείνει.