Αγάλματα κομμάτια

Φωτογραφίες από τον προαύλιο χώρο του Πνευματικού Κέντρου Αθηνών και απ’ ό,τι απέμεινε από τους βανδαλισμούς που έκαναν πάνω σε ορισμένα απ’ αυτά που βρίσκονται εκεί, απαίδευτοι που βρίσκουν αυτό τον τρόπο για να εκδηλώσουν την... οργή τους και το διαταραγμένο του χαρακτήρα τους.

Ευτυχώς, υπάρχουν και αρκετά τα οποία έχουν γλιτώσει αλλά για πόσο ακόμη, μια και η έννοια της τιμωρίας είναι άγνωστη και κινδυνεύει να θεωρηθεί, για όποιον την αναφέρει ή την προτείνει, συνώνυμη με άλλες κατάπτυστες.

Τελευταία φορά που κάποιος τιμωρήθηκε για καταστροφή αγαλμάτων ήταν το 415 π.Χ., την εποχή που έδρασαν οι Ερμοκοπίδες, οι οποίοι μέσα σµ ένα βράδυ κατέστρεψαν τις «Ερμές» (αγαλματίδια τα οποία αποτελούντο από την κεφαλή του Ερμή και αντί σώματος είχαν τετράπλευρη λίθινη ή μαρμάρινη στήλη).

Τότε ο δήμος συγκάλεσε έκτακτη σύνοδο στην εκκλησία και όρισε «ζητητές (ερευνητές - ανακριτές)» αναθέτοντας τη διεξαγωγή των ερευνών. Εκδόθηκε ψήφισμα το οποίο προκήρυσσε πρωτοφανή για την εποχή «μήνυτρα (αμοιβή)» για την αποκάλυψη των επικηρυγμένων δραστών.

Από τότε έχουν περάσει σχεδόν 2.500 χρόνια και το μόνο που γίνεται είναι να επαναλαμβάνεται κάθε λίγο και λιγάκι το ίδιο έργο, σκηνοθετημένο από τους «γνωστούς άγνωστους» προβληματικούς τύπους οι οποίοι θεωρούν μαγκιά τον ισοπέδωση των πάντων.

Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για τη φύλαξη όλων αυτών των θησαυρών, πολύ φοβάμαι ότι σε λίγο την ομορφιά των νεοκλασικών κτιρίων και των γλυπτών που κοσμούν αρκετά σημεία της πόλης θα τα βλέπουμε μόνο στα βιβλία.