Αμπντούλ ελ-Σαγιέντ: Ο γιος του Αιγύπτιου μετανάστη που έβγαλε τον Τραμπ από τα ρούχα του

Και μόνο από τον τόνο του Ντόναλντ Τραμπ –αυτή την κλιμακούμενη επίθεση, γεμάτη χαρακτηρισμούς, με εμφανή στόχο την όξυνση της πόλωσης– καταλαβαίνει κανείς πόσο «ενόχλησε» τον Αμερικανό πρόεδρο το ότι ο δρ. Αμπντούλ ελ-Σαγιέντ κέρδισε το χρίσμα των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν. 

«Κομμουνιστής», «εχθρός των Εβραίων», «δώρο για τους Ρεπουμπλικάνους». Αμπντούλ. Ελ. Σαγιέντ. Πρόφερε αργά και σταθερά το όνομα αραβικό, εξωτικό. Η χαρά του MAGA. Η επίθεση Τραμπ, όπως συνηθίζει, δεν περιορίστηκε σε μια πολιτική κριτική. Επέλεξε τις προσωπικές επιθέσεις, τις κατηγορίες περί κομμουνισμού και τον υπαινιγμό ότι ο αντίπαλός του μισεί τους Εβραίους.

Η οργή δεν εξηγείται μόνο από τις θέσεις του ελ-Σαγιέντ. Εξηγείται κυρίως από το γεγονός ότι ένας υποψήφιος που αμφισβήτησε το κομματικό κατεστημένο, τη δύναμη των μεγάλων χρηματοδοτών και την αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ κατάφερε να κερδίσει τις προκριματικές εκλογές σε μία από τις σημαντικότερες πολιτείες της χώρας.

Ο ελ-Σαγιέντ επικράτησε της βουλευτού Χέιλι Στίβενς, η οποία είχε τη στήριξη της ηγεσίας των Δημοκρατικών και τεράστιο οικονομικό πλεονέκτημα και θα αναμετρηθεί τον Νοέμβριο με τον Ρεπουμπλικάνο Μάικ Ρότζερς.

Η εκλογή αυτή δεν αφορά απλώς μία έδρα στη Γερουσία. Το Μίσιγκαν είναι πολιτεία-κλειδί, έχει ψηφίσει τόσο Δημοκρατικούς όσο και τον Τραμπ και μπορεί να καθορίσει ποιο κόμμα θα ελέγχει τη Γερουσία.

Γι’ αυτό και η υποψηφιότητα του ελ-Σαγιέντ αντιμετωπίζεται ως το μεγαλύτερο έως τώρα τεστ για την προοδευτική πτέρυγα των Δημοκρατικών: μπορεί ένας υποψήφιος που υποστηρίζει καθολικό δημόσιο σύστημα υγείας, φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων και σύγκρουση με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα να κερδίσει σε μια αμφίρροπη πολιτεία;

Αμπντούλ ελ-Σαγιέντ: Ο γιος ενός Αιγύπτιου μετανάστη που θέλει να γίνει ο πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής των ΗΠΑ

Το πλήρες όνομά του είναι Αμπντουλραχμάν Μοχάμεντ ελ-Σαγιέντ. Γεννήθηκε το 1984 στο Ρότσεστερ Χιλς του Μίσιγκαν και μεγάλωσε στην ευρύτερη περιοχή του Ντιτρόιτ. Ο πατέρας του, Μοχάμεντ, έφτασε στις ΗΠΑ από την Αίγυπτο για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Γουέιν Στέιτ και εργάστηκε ως μηχανικός. Ο ίδιος ο ελ-Σαγιέντ παρουσιάζει συχνά τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο βαθιά ριζωμένο στο Μίσιγκαν, παρά το γεγονός ότι το όνομα, η καταγωγή και η μουσουλμανική του πίστη έχουν ήδη μετατραπεί σε εργαλεία πολιτικής επίθεσης εναντίον του.

Στο σχολείο υπήρξε αρχηγός των ομάδων λακρός, πάλης και αμερικανικού ποδοσφαίρου. Στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν σπούδασε βιολογία και πολιτικές επιστήμες και αποφοίτησε με άριστα. Στη συνέχεια εξασφάλισε πλήρη υποτροφία για την Ιατρική και υποτροφία για σπουδές στην Οξφόρδη, όπου ολοκλήρωσε διδακτορικό στη δημόσια υγεία. Το 2014 πήρε το πτυχίο Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Παρότι σπούδασε γιατρός, δεν ακολούθησε την κλινική ιατρική. Ο ίδιος έχει εξηγήσει ότι κατάλαβε πως πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς δεν αρχίζουν στο ανθρώπινο σώμα, αλλά έχουν ρίζες στην κοινωνία: στη φτώχεια, στις ανισότητες, στην απουσία πρόσβασης σε περίθαλψη και στις αποφάσεις της πολιτείας. Ως εκ τούτου, έκανε τις επιλογές του: Προτίμησε ν’ ασχοληθεί με τη δημόσια υγεία και την πολιτική.

Ο δρόμος προς την πολιτική

Το 2015 ανέλαβε τη διεύθυνση της Υπηρεσίας Υγείας του Ντιτρόιτ, η οποία είχε αποδυναμωθεί μετά τη χρεοκοπία της πόλης. Αργότερα έγινε διευθυντής του Τμήματος Υγείας, Ανθρωπίνων Υπηρεσιών και Βετεράνων της κομητείας Γουέιν. Επιχείρησε να χτίσει το πολιτικό του προφίλ ως ο άνθρωπος που δεν μένει στα λόγια για τις κοινωνικές ανισότητες, αλλά προσπαθεί να τις αντιμετωπίσει στην πράξη και πολιτικά: μέσα από δημόσιες υπηρεσίες.

Στη θητεία του προώθησε δράσεις για την αντιμετώπιση των θανάτων από οπιοειδή, για την απομάκρυνση μολύβδου από σχολικές υποδομές, για την οφθαλμολογική φροντίδα παιδιών και για τη μείωση του ιατρικού χρέους. 

Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρεί να εκλεγεί. Το 2018 διεκδίκησε το χρίσμα των Δημοκρατικών για κυβερνήτης του Μίσιγκαν, αλλά ηττήθηκε από την Γκρέτσεν Γουίτμερ. Η ήττα, ωστόσο, του έδωσε εθνική αναγνωρισιμότητα και τον καθιέρωσε ως μία από τις ανερχόμενες προσωπικότητες της προοδευτικής πτέρυγας των Δημοκρατικών.

Τι υποστηρίζει ο Αμπντούλ ελ-Σαγιέντ

Ο ελ-Σαγιέντ συνοψίζει το πολιτικό του μανιφέστο σε τρεις φράσεις: «Τα χρήματα έξω από την πολιτική, τα χρήματα στις τσέπες των πολιτών και καθολικό σύστημα υγείας».

Υποστηρίζει ένα ενιαίο, δημόσιο σύστημα υγείας για όλους, υψηλότερη φορολόγηση των πολύ υψηλών εισοδημάτων, περιορισμό της δύναμης των εταιρικών χρηματοδοτήσεων και ανατροπή της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου που επέτρεψε την ανεξέλεγκτη πολιτική χρηματοδότηση από εταιρείες και οργανώσεις.

Επιδιώκει την κατάργηση του κοινοβουλευτικού μηχανισμού που επιτρέπει στη μειοψηφία της Γερουσίας να μπλοκάρει νομοσχέδια, διεκδικεί να μπει ένα τέλος στις ισόβιες θητείες των δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ζητάει την κατάργηση της σημερινής Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων, την οποία θεωρεί εργαλείο αυταρχισμού.

Παρότι υποστηρίζεται από τους αστέρες της αριστερής πτέρυγας των Δημοκρατικών, τον Μπέρνι Σάντερς, την Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ και οργανώσεις που συνδέονται με τους Δημοκρατικούς Σοσιαλιστές, ο ίδιος δεν δηλώνει σοσιαλιστής. Θεωρεί τον καπιταλισμό αποτελεσματικό μηχανισμό κατανομής πόρων σε μικρή και τοπική κλίμακα, υπό την προϋπόθεση ότι όλοι έχουν πρόσβαση και ότι η οικονομία λειτουργεί με κανόνες.

Η σύγκρουση με το φιλοϊσραηλινό λόμπι

Η θέση που τον ξεχώρισε είναι η στάση του απέναντι στη Γάζα. Ο ελ-Σαγιέντ χαρακτηρίζει τις ισραηλινές επιχειρήσεις «γενοκτονία» και ζητεί τον τερματισμό της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ. Υποστηρίζει ότι τα χρήματα αυτά πρέπει να κατευθυνθούν στην υγεία, στη στέγαση και στις υποδομές των αμερικανικών κοινοτήτων.

Οι θέσεις του τον έφεραν σε ανοιχτό πόλεμο με την Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων, το ισχυρότερο φιλοϊσραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ. Η οργάνωση και οι σύμμαχοί της δαπάνησαν περισσότερα από 30 εκατομμύρια δολάρια για να ενισχύσουν τη Χέιλι Στίβενς και να αποτρέψουν τη νίκη του. Συνολικά, οι δαπάνες στις προκριματικές ξεπέρασαν τα 98 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η Στίβενς διέθετε περίπου εννεαπλάσιο πλεονέκτημα στις προεκλογικές δαπάνες.

Κι όμως, εκείνος νίκησε. Με καταμετρημένο πάνω από το 95% των ψήφων, ο Αμπντούλ ελ-Σαγιέντ προηγείται της Χέιλι Στίβενς με 742.017 ψήφους και 48,48%, έναντι 727.091 ψήφων και 47,51%.

Γιατί η νίκη του Αμπντούλ ελ-Σαγιέντ τρόμαξε τον Τραμπ

Ο Τραμπ προσπαθεί να παρουσιάσει την επικράτηση του ελ-Σαγιέντ ως δώρο προς τους Ρεπουμπλικάνους: έναν υπερβολικά αριστερό, μουσουλμάνο και σκληρό επικριτή του Ισραήλ, τον οποίο θα είναι εύκολο να μετατρέψουν σε φόβητρο. Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν ήδη αρχίσει να χρησιμοποιούν το πλήρες αραβικό του όνομα στις διαφημίσεις τους και να τον χαρακτηρίζουν «τον πιο ριζοσπαστικό υποψήφιο στην Αμερική».

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη ανάγνωση. Ο πρώην υπουργός Εργασίας Ρόμπερτ Ράιχ υποστηρίζει ότι οι ψηφοφόροι δεν επέλεξαν τον ελ-Σαγιέντ επειδή έγιναν ξαφνικά σοσιαλιστές, αλλά επειδή τον θεωρούν μαχητή: έναν πολιτικό πρόθυμο να συγκρουστεί όχι μόνο με τον Τραμπ, αλλά και με τις μεγάλες επιχειρήσεις, τους δισεκατομμυριούχους και τους χρηματοδότες που επηρεάζουν το Δημοκρατικό Κόμμα.

Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, η νίκη του δεν είναι πρωτίστως μια μάχη μεταξύ Αριστεράς και Κέντρου, ούτε αποκλειστικά μια αναμέτρηση γύρω από το Ισραήλ. Είναι μια αντίδραση απέναντι στην ακρίβεια, στη στασιμότητα των μισθών, στη συγκέντρωση του πλούτου και στη συμμαχία ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και στα οικονομικά συμφέροντα που στηρίζουν τον Τραμπ.

Αυτό ενδέχεται να είναι και το στοιχείο που εξηγεί την ένταση της επίθεσης του Αμερικανού προέδρου. Ο ελ-Σαγιέντ υποστηρίζει ότι ο τραμπισμός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς σύγκρουση με το οικονομικό σύστημα που τον τροφοδοτεί. Κι αυτό ενοχλεί τον ένοικο του Λευκού Οίκου, για τον οποίο τελευταία τίποτα δεν φαίνεται να πηγαίνει καλά.

Το πραγματικό στοίχημα του Νοεμβρίου

Ο ελ-Σαγιέντ κέρδισε τις προκριματικές με μικρή διαφορά. Απέδωσε καλύτερα σε νεότερες, μορφωμένες και πιο προοδευτικές περιοχές, ενώ η Στίβενς διατήρησε πλεονέκτημα σε εργατικές, μαύρες και πιο μετριοπαθείς κοινότητες. Αυτό σημαίνει ότι για να εκλεγεί θα πρέπει να διευρύνει σημαντικά τη συμμαχία του και να προσελκύσει ψηφοφόρους που δεν συμμερίζονται όλες τις θέσεις του.

Αν νικήσει τον Μάικ Ρότζερς, θα γίνει ο πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής στην ιστορία των ΗΠΑ. Θα αποδείξει επίσης ότι ένας υποψήφιος με καθαρά προοδευτικό πρόγραμμα μπορεί να κερδίσει σε μια αμφίρροπη πολιτεία κι όχι μόνο στα προπύργια των Δημοκρατικών.

Αν χάσει, το κομματικό κατεστημένο θα χρησιμοποιήσει την ήττα του ως απόδειξη ότι τέτοιες υποψηφιότητες δεν μπορούν να βρουν ανταπόκριση στο πολιτικό κέντρο.

Αυτός ο 40αρης γιατρός με το πολύ εξωτικό όνομα μοιάζει με καναρίνι στο ορυχείο της αμερικανικής βαθιάς πολιτικής διαπάλης – η μετά-Τραμπ εποχή είναι στοίχημα βαρύ, οι παίκτες τοποθετούνται, τα ιδεολογικά εργοστάσια βράζουν και πιθανά λάθη ενδέχεται να καταστούν μοιραία.