Ένας πόνος στο μάτι της στοίχισε την όρασή της

Η Vivian Nosovitsky 21 ετών μόλις είχε ολοκληρώσει ακόμα ένα έτος ταξιδιών και είχε καταλήξει σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη στο Μεξικό, όταν ένα βράδυ ξύπνησε λόγο του αφόρητου πόνου στο μάτι της. «Έτρεχε υγρό, ήταν πρησμένο και εξαιρετικά δυσάρεστο», θυμάται. «Σκέφτηκα ότι ίσως θα περνούσε αν κοιμόμουν, αλλά δεν κατάφερα να ξανακοιμηθώ. Ο πόνος γινόταν όλο και χειρότερος».

Η ευαισθησία στο φως γρήγορα έγινε αφόρητη. Φόρεσε αμέσως γυαλιά ηλίου, καθώς δεν μπορούσε να ανεχτεί ούτε την παραμικρή φωτεινότητα. Μετά από μερικές ημέρες χωρίς βελτίωση — και χωρίς ανακούφιση από τις σταγόνες που της είχαν συνταγογραφήσει σε ένα μικρό κέντρο επείγουσας περίθαλψης — κατάλαβε ότι κάτι σοβαρό συνέβαινε με το μάτι της.

Ταξίδεψε 40 λεπτά μέχρι ένα μεγαλύτερο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί της είπαν ότι είχε έλκος στο μάτι και της συνταγογράφησαν επιπλέον φάρμακα. Ωστόσο, η κατάστασή της επιδεινώθηκε ραγδαία.

«Το μάτι μου γινόταν γκρι», λέει. «Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά».

Όταν επέστρεψε την επόμενη μέρα, οι γιατροί την προέτρεψαν να αναζητήσει επείγουσα, εντατική περίθαλψη σε άλλη πόλη, τρεις ώρες μακριά. Απρόθυμη να το περάσει μόνη της, η Nosovitsky πέταξε στο Querétaro για να μείνει με μια φίλη της, η οποία την φρόντισε και την πήγε σε ένα εξειδικευμένο οφθαλμολογικό νοσοκομείο.

Μια μικροαμυχή στο μάτι και νερό βρύσης έκαναν τη ζημιά

Εκεί, οι γιατροί πραγματοποίησαν απόξεση του κερατοειδούς. Λίγες μέρες αργότερα, τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων επιβεβαίωσαν τη διάγνωση: κερατίτιδα από ακαναθαμοιβάδα, μια σπάνια και επιθετική οφθαλμική λοίμωξη που προκαλείται από ένα παράσιτο.

«Ειλικρινά, στην αρχή δεν ήξερα καν τι σήμαινε αυτό», λέει η Nosovitsky. «Δεν το είχα ακούσει ποτέ».

Σύντομα έμαθε ότι το παράσιτο πιθανότατα εισήλθε στο μάτι της μέσω του νερού της βρύσης και μίας μικρής πληγής που προκλήθηκε από τη χρήση φακών επαφής, και ότι, κυριολεκτικά, της έτρωγε τον κερατοειδή χιτώνα.

Ο πόνος ήταν αφόρητος. Το φως έγινε ανυπόφορο. Αναγκάστηκε να μείνει σε απόλυτο σκοτάδι, στερημένη από όλα όσα αγαπούσε: την κίνηση, την παραλία, την άσκηση και τη διαχείριση της διαδικτυακής της επιχείρησης. «Δεν είχα καθόλου ενέργεια. Σωματικά, ψυχικά, επηρέασε κάθε μέρος του εαυτού μου. Υπήρχαν μέρες που δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο παρά να ξαπλώνω και να εύχομαι να τελειώσει», εξηγεί.

Η θεραπεία απαιτούσε φαρμακευτικές σταγόνες για τα μάτια κάθε ώρα, όλο το 24ωρο. Ακόμα και τη νύχτα, έπρεπε να ξυπνάει ανά μία ώρα για να σώσει το μάτι της.

«Δεν έχω κοιμηθεί καλά εδώ και εβδομάδες. Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα να δω από το δεξί μου μάτι, ήταν τρομακτικό», λέει.

Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιπέτειας, η Nosovitsky επέλεξε να μοιραστεί την εμπειρία της στο διαδίκτυο. Η ευαισθητοποίηση των ανθρώπων, όπως εξηγεί, ήταν πάντα σημαντική για εκείνη.

«Είμαστε τόσο πνιγμένοι σε ειδήσεις χωρίς καμία σημασία και φιλτραρισμένες ζωές. Ήθελα να είμαι αληθινή».

Δημοσίευσε στο TikTok — την πλατφόρμα όπου ξεκίνησε η καριέρα της στα κοινωνικά μέσα — και ένιωσε μια ισχυρή διαίσθηση ότι τα βίντεο θα είχαν απήχηση. Και έτσι έγινε. Η ιστορία της γρήγορα έγινε viral, συγκεντρώνοντας εκατομμύρια προβολές και προσελκύοντας μια πληθώρα υποστηρικτών στο GoFundMe της.

Η περιπέτεια με τα μάτια τη και η ευαισθητοποίηση των ανθρώπων

Οι άνθρωποι επίσης πλημμύρισαν τα σχόλια και τα DM της με προσευχές, ενθάρρυνση και τις δικές τους ιστορίες.

«Δεν περίμενα τέτοιο επίπεδο καλοσύνης», λέει. «Οι άνθρωποι απλά θέλουν να συνδεθούν».

Δυστυχώς, η νεαρή γυναίκα τελικά έχασε την όρασή της από το ένα της μάτι, όμως όπως χαρακτηρισιτκά λέει, «ακόμα κι αν δεν μπορώ να δω, με βλέπουν περισσότερο από ποτέ».

Κοιτώντας μπροστά, η Nosovitsky διατηρεί την ελπίδα, τόσο για θεραπεία όσο και για ευαισθητοποίηση. Όπως αναφέρει όμως κέρδισε κάτι εξίσου πολύτιμο: την ανθρωπιά της κοινότητας.

«Δεν θα είχα επιβιώσει χωρίς αυτήν», λέει. «Οι γυναίκες που με φρόντισαν στο Μεξικό, οι άνθρωποι που μαγείρευαν για μένα, με υποστήριζαν — και ακόμη και η διαδικτυακή κοινότητα που προσευχόταν και οραματιζόταν τη θεραπεία μου. Η δύναμη της κοινότητας είναι ισχυρότερη από οτιδήποτε άλλο».

Με πληροφορίες από People.com