Το κονκλάβιο που εξέλεξε τον Πάπα Λέοντα ΙΔ ήταν πιο δραματικό από ταινία
Η εκλογή του Πάπα Λέοντα ΙΔ το Μάιο του 2025 δεν ήταν μια τυπική διαδικασία πίστης και παράδοσης. Σύμφωνα με νέο βιβλίο που αποκαλύπτει άγνωστες λεπτομέρειες από το κονκλάβιο, η επιλογή του πρώτου Αμερικανού ποντίφικα στην ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας ήταν αποτέλεσμα έντονων εσωτερικών ζυμώσεων, ανατροπών και στρατηγικών κινήσεων πίσω από τις κλειστές πόρτες της Καπέλα Σιστίνα.
Ο Ρόμπερτ Πρέβοστ, ένας χαμηλών τόνων Αυγουστινιανός μοναχός από το Σικάγο, μπήκε στη διαδικασία χωρίς να θεωρείται φαβορί. Ωστόσο, είχε ήδη αρχίσει να συγκεντρώνει διακριτική υποστήριξη από καρδιναλίους που αναζητούσαν έναν ηγέτη ικανό να συνεχίσει τη μεταρρυθμιστική πορεία του Πάπα Φραγκίσκου χωρίς να διχάσει.
Το κονκλάβιο ξεκίνησε με σαφή ιδεολογική σύγκρουση: θα συνέχιζε η Εκκλησία τη γραμμή Φραγκίσκου ή θα επέστρεφε σε πιο συντηρητική πορεία; Στην πρώτη ψηφοφορία επικράτησε ο Ούγγρος καρδινάλιος Πέτερ Έρντο, επιλογή των συντηρητικών κύκλων. Όμως η δυναμική άλλαξε γρήγορα. Στις επόμενες δύο ψηφοφορίες η στήριξη μετακινήθηκε προς τον Πρέβοστ, ενώ οι αρχικοί πρωταγωνιστές έχαναν έδαφος.
Στην τέταρτη ψηφοφορία —η οποία χρειάστηκε να επαναληφθεί λόγω τεχνικού λάθους με δύο κολλημένα ψηφοδέλτια— ο Πρέβοστ εξελέγη με 108 ψήφους, αφήνοντας δεύτερο τον Ιταλό Πιέτρο Παρολίν.
Παρά τη μυστικοπάθεια της διαδικασίας, το βιβλίο αποκαλύπτει και πιο ανθρώπινες στιγμές. Η έναρξη καθυστέρησε όταν εντοπίστηκε σήμα κινητού τηλεφώνου μέσα στην Καπέλα Σιστίνα — τελικά αποδείχθηκε ότι ένας ηλικιωμένος καρδινάλιος είχε ξεχάσει τη συσκευή στην τσέπη του. Χωρίς κινητά για ξυπνητήρια, κάποιοι καρδινάλιοι κινδύνευσαν ακόμη και να… κοιμηθούν και να χάσουν την ψηφοφορία, με το Βατικανό να μοιράζει τελικά ρολόγια.
Πριν από το κονκλάβιο, φαβορί θεωρούνταν ο Παρολίν και ο Φιλιππινέζος Λουίς Αντόνιο Τάγκλε. Όμως ο πρώτος κρίθηκε υπερβολικά “διπλωματικός” και αποκομμένος από τις κοινότητες των πιστών, ενώ ο δεύτερος αντιμετώπισε αμφισβήτηση για διοικητικές ικανότητες και πιέσεις από δημόσιες επιθέσεις στα social media.
Ο Πρέβοστ εμφανίστηκε ως συμβιβαστική αλλά ισχυρή λύση. Η εμπειρία του ως ιεραπόστολος στο Περού και η διεθνής του παρουσία τον έκαναν αποδεκτό από διαφορετικές γεωγραφικές και ιδεολογικές πτέρυγες. Παρά την παραδοσιακή αντίληψη ότι ένας Αμερικανός δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει Πάπας λόγω της παγκόσμιας ισχύος των ΗΠΑ, θεωρήθηκε “ο λιγότερο Αμερικανός από τους Αμερικανούς”.
Καθοριστικό ρόλο φαίνεται να έπαιξε και ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος. Ο προκάτοχός του είχε προωθήσει την πορεία του Πρέβοστ, πρώτα ως επίσκοπο στο Περού και στη συνέχεια στο Βατικανό, σε θέση-κλειδί για τον διορισμό επισκόπων. Οι στενές επαφές τους ενίσχυσαν το προφίλ του ως διαδόχου.
Παρά τις αιώνιες τελετουργίες και την επικοινωνία μέσω καπνού, το κονκλάβιο του 2025 απέδειξε ότι η διαδικασία μπορεί ακόμη να εκπλήσσει — και να αναδεικνύει απρόσμενους ηγέτες.
17°
