Ο «Βρικόλακας του Παρισιού» αποκαλύπτει πότε ξεκίνησε η εμμονή του για ανθρώπινη σάρκα
Πριν από σχεδόν 31 χρόνια, ένας 22χρονος άνδρας συνελήφθη στο Παρίσι ως ύποπτος για φόνο και ο άνδρας που συνέλαβαν έλαβε το παρατσούκλι «Βρικόλακαςτου Παρισιού». Ο άνδρας αυτός ήταν ο Νίκο Κλο, ο οποίος ήταν ύποπτος για τη δολοφονία του 34χρονου Τιερί Μπισονιέ.
Όταν η αστυνομία έψαξε το σπίτι του, βρήκε ένα όπλο κάτω από το κρεβάτι του, καθώς και ανθρώπινα υπολείμματα, όπως θραύσματα οστών και ανθρώπινων δοντιών, διάσπαρτα σε όλο το χώρο. Άλλα οστά κρέμονταν από την οροφή του διαμερίσματός του στο Παρίσι, βάζα με ανθρώπινες στάχτες φυλάσσονταν πάνω από την τηλεόρασή του και αρκετές κλεμμένες σακούλες αίματος βρισκόταν στο ψυγείο του. Ο Κλο ομολόγησε τη δολοφονία του Μπισονιέ, αφού συνελήφθη μετά από απόπειρα πλαστογράφησης μιας επιταγής του θύματός του, και εξήγησε ότι είχε επίσης ληστέψει τάφους για να ακρωτηριάσει τα λείψανα που ήταν θαμμένα εκεί και ότι είχε κλέψει σακούλες αίματος για να τις πιει.
Πρόσφατα εμφανίστηκε στην εκπομπή Anything Goes with James English, όπου ο κανίβαλος μίλησε για τη στιγμή που ένιωσε για πρώτη φορά την όρεξη για ανθρώπινο κρέας.
Όταν ρωτήθηκε πότε είχε για πρώτη φορά τη φαντασίωση να φάει ανθρώπους, ο Κλο ισχυρίστηκε ότι ήταν 12 ετών όταν είδε ένα περιοδικό με «φωτογραφίες ενός θύματος κανιβαλισμού» και είπε ότι οι γραφικές εικόνες «με επηρέασαν πολύ βαθιά».
Είπε ότι είχε «ψυχοπαθητικές φαντασιώσεις» για το «σχίσιμο σάρκας με τα δόντια του» και στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι όταν ήταν 17 ετών ανέπτυξε μια φετίχ για το αίμα πριν βρει δουλειά σε νεκροτομείο. «Όταν άρχισα να δουλεύω στο νεκροτομείο, είδα πόσο εύκολο ήταν, όταν με άφηναν μόνο μου για τις αυτοψίες, να παίρνω λωρίδες σάρκας από το σώμα και να τις τρώω», είπε ο κανίβαλος.
«Στην αρχή ήταν ωμή, και μετά έκοβα μικρές λωρίδες, τις έφερνα στο σπίτι, τις μαγείρευα με διάφορους τρόπους και επίσης δούλευα με μερική απασχόληση στο χειρουργικό τμήμα της γαστρεντερολογικής χειρουργικής. Έτσι, ένα από τα πράγματα που έπρεπε να κάνω ήταν να πηγαίνω στην τράπεζα αίματος, να παίρνω σακούλες αίματος για τις μεταγγίσεις και είχαν ένα σύστημα με ετικέτες. Μερικές φορές έβγαζα την ετικέτα, προσποιούμουν ότι η σακούλα είχε χρησιμοποιηθεί και αυτό μετριάζε την εμπιστοσύνη τους. Κατάφερα να κλέψω μερικές σακούλες αίματος, περίπου δύο ή τρεις την εβδομάδα. Αυτό το έκανα για περίπου πέντε, έξι μήνες, ενώ εξακολουθούσα να εργάζομαι στο νεκροτομείο».
Ο κανίβαλος είπε ότι το να τρώει ανθρώπους «δεν είχε να κάνει με τη γεύση», αλλά το έκανε για «την έξαψη, την αίσθηση» που του προκαλούσε. Σήμερα, ο Νίκο Κλο διαχειρίζεται έναν ιστότοπο όπου πουλάει συλλεκτικά αντικείμενα με θέμα τους κατά συρροή δολοφόνους.
Τι πρέπει να περιλαμβάνει ένα κιτ έκτακτης ανάγκης για άτομα με χρόνια νοσήματα, όπως ο διαβήτης, και πώς διασφαλίζεται η προστασία των ευάλωτων ομάδων σε συνθήκες κρίσης.
20°
