Μια Γιαπωνέζα κέρδισε το κορυφαίο βραβείο φλαμένκο στην Ισπανία

Η ανακοίνωση ότι η 48χρονη - που εμφανίζεται με το καλλιτεχνικό όνομα «La Yunko» - τιμήθηκε κατά την τελετή λήξης του φεστιβάλ «Cante de las Minas» του Αυγούστου στη νοτιοανατολική πόλη La Union στην Ισπανία έγινε δεκτή με ένα μείγμα χειροκροτημάτων και μερικών χλευασμών.

«Ήμουν πολύ έκπληκτη, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Το πίστευα, αλλά δεν το πίστευα», δήλωσε η Τζούνκο Χαγκιβάρα στο AFP τηλεφωνικά από τη νότια πόλη της Ισπανίας, όπου ζει για πάνω από δύο δεκαετίες, όταν ρωτήθηκε για την αντίδρασή της στην παραλαβή του βραβείου.

«Όταν χορεύω, δεν σκέφτομαι ότι είμαι ξένη, ότι είμαι Γιαπωνέζα. Δεν το σκέφτομαι αυτό. Δεν μου περνάει από το μυαλό. Είμαι απλά στη σκηνή, ακούω την κιθάρα, το τραγούδι και αυτό που νιώθω το εκφράζω με το χορό μου», πρόσθεσε.

Το φεστιβάλ «Cante de las Minas» δημιουργήθηκε το 1961 και θεωρείται το σημαντικότερο ετήσιο φεστιβάλ φλαμένκο στον κόσμο. Δίνονται βραβεία για το καλύτερο τραγούδι, το παίξιμο κιθάρας και την εκτέλεση μουσικών οργάνων εκτός από το χορό.

«Μου άρεσε περισσότερο από τους ανταγωνιστές της για τρεις λόγους: τον κλασικισμό της, το γεγονός ότι δεν χόρεψε για τη γκαλερί, δηλαδή για το κοινό, και, τέλος, την καλή της εκπαίδευση», έγραψε κριτικός φλαμένκο στην ηλεκτρονική εφημερίδα Sevilla Info.

Η Τζούνκο Χαγκιβάρα δήλωσε ότι γοητεύτηκε από το φλαμένκο -μια μορφή τέχνης αιώνων που συνδυάζει ρυθμικό χειροκρότημα, χτύπημα των ποδιών και παθιασμένο τραγούδι- σε ηλικία 14 ετών, όταν παρακολούθησε ένα πρωτάθλημα γυμναστικής στο οποίο ένας Ισπανός διαγωνιζόμενος χρησιμοποίησε τη μουσική κιθάρα του είδους.

Σχετικό Άρθρο

Κοσμος Nέο περιστατικό με εμβολισμό σκάφους από όρκες στην Ισπανία

Newsroom 26.08.2024, 17:35

«Μου άρεσε η κιθάρα φλαμένκο, ο ήχος και η μελωδία, ο ρυθμός», είπε. Η Τζούνκο Χαγκιβάρα σπούδασε παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο Waseda στο Τόκιο, όπου εντάχθηκε σε μια λέσχη φλαμένκο και άρχισε να παίρνει μαθήματα φλαμένκο.

Το 2002 αποφάσισε να κάνει τη δραματική μετακίνηση στην άλλη άκρη του κόσμου, στη Σεβίλλη, πρωτεύουσα της νότιας περιοχής της Ανδαλουσίας και κοιτίδα του φλαμένκο, για να ακολουθήσει το πάθος της.

Στην Ισπανία, αφιερώθηκε στο φλαμένκο, μαθαίνοντας να χορεύει με τους καλύτερους δασκάλους, μίλησε άπταιστα ισπανικά και παντρεύτηκε έναν Ανδαλουσιανό από την παραλιακή πόλη Ταρίφα.

«Στην ιαπωνική κουλτούρα δίνουμε μεγάλη αξία στο να κρύβουμε το συναίσθημα, ενώ στο φλαμένκο πρέπει να το δείχνεις. Στην Ιαπωνία είναι για το εσωτερικό, ενώ στο φλαμένκο είναι για το εξωτερικό», είπε.