Ο Ντόναλντ Τραμπ και οι άλλοι μετά την απόπειρα δολοφονίας

Η απόπειρα δολοφονίας του Ντόναλντ Τραμπ ήταν το καλύτερο δώρο για την υποψηφιότητά του: όχι μόνο επειδή τη γλίτωσε από τύχη και θάρρος, αλλά επειδή διώκεται και βάλλεται από παντού. Υπενθυμίζεται (διότι έχει σχεδόν ξεχαστεί) πως πριν από δύο μήνες ο Ντόναλντ Τραμπ κρίθηκε ένοχος για 34 κατηγορίες που αφορούν τιμολόγια σχετικά με την εξαγορά της εχεμύθειας της πορνοστάρ Stormy Daniels. Άτομα σαν τη Stormy Daniels ήταν ανέκαθεν μέρος του τραμπικού κόσμου: reality shows, νάιτ κλαμπ της μόδας, φτηνές καλλονές, κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, αγοραπωλησία κοπανιστού αέρα.

Τα περισσότερα από αυτά τα τιμολόγια είχαν κοπεί στο όνομα του Michael Cohen ο οποίος υπήρξε fixer του Ντόναλντ Τραμπ: ρύθμιζε ημιπαράνομες υποθέσεις, έκρυβε άλλες, διόρθωνε λάθη, κουκούλωνε γκάφες, διαχειριζόταν τις πληροφορίες που έφταναν ή δεν έφταναν στα ΜΜΕ. Αν και ο Ντόναλντ Τραμπ καταδικάστηκε για κακούργημα —το αμερικανικό ποινικό δίκαιο διαφέρει από το ευρωπαϊκό, μεταξύ άλλων στις διαβαθμίσεις των εγκλημάτων— η ποινή αναμενόταν θα του αποδοθεί στις 11 Ιουλίου (τέσσερις ημέρες πριν από το Εθνικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών) αλλά αναβλήθηκε, μετά από επιμονή των δικηγόρων του, για τις 18 Σεπτεμβρίου. Αλλά, ακόμα κι αν του επιβληθεί φυλάκιση, θα είναι εφέσιμη και εξαγοράσιμη: στην απίθανη περίπτωση που ο Ντόναλντ Τραμπ φυλακιστεί, θα πρέπει να αναμένουμε ένοπλη εξέγερση· οι δικαστές λαμβάνουν υπόψη αυτό το ενδεχόμενο δεδομένου ότι δεν πρόκειται για βίαιο έγκλημα, ο κατηγορούμενος έχει λευκό ποινικό μητρώο και η βασική μάρτυς είναι μια πορνοστάρ η οποία εισέπραξε μη φορολογήσιμο χρήμα.

Τα άπλυτα που έχει να κρύψει ο Τραμπ από τις επιχειρήσεις του κι από τις προσωπικές του ανταλλαγές δεν ενοχλούν καθόλου τους οπαδούς του. Αν αποδειχθεί συστηματικός φοροφυγάς, θα ανέβει ακόμα ψηλότερα στην εκτίμησή τους: οι τραμπικοί φρονούν ότι το «κράτος» τούς ληστεύει κι ότι όποιος βρίσκει τρόπους να γλιτώνει από την εφορία είναι μάγκας και καραμπουζουκλής. Εξάλλου, θα περάσουν χρόνια μέχρι να επιλυθεί η υπόθεση. Εννοείται ότι, από την αρχή που οι Δημοκρατικοί βάλθηκαν να τον εξουδετερώσουν —πρωτίστως μέσω του δικαστικού συστήματος (λάθος!) και δευτερευόντως μέσω της ιδεολογικής αντιπαράθεσης— ο Τραμπ εκμεταλλεύεται τις κατηγορίες, τις δικαστικές υποθέσεις και τώρα την ετυμηγορία: παρουσιάζει τον εαυτό του ως θύμα της μοχθηρίας του Δημοκρατικού Κόμματος το οποίο μάλιστα «ίσως» θέλει να τον καθαρίσει. Έτσι, λίγο αφότου κρίθηκε ένοχος, το προεκλογικό του επιτελείο έστειλε εκατοντάδες χιλιάδες emails για συγκέντρωση κεφαλαίων αποκαλώντας τον «πολιτικό κρατούμενο»: μέχρι το βράδυ της περασμένης Κυριακής είχαν συγκεντρωθεί 153 εκατομμύρια δολάρια.

Ό,τι και να γίνει με αυτή τη χαζοϋπόθεση των καταδικών, η εμπρηστική στάση του Τραμπ —το γλωσσικό ιδίωμα, η αήθης συμπεριφορά, η εγωμανία, η κοινωνιοπάθεια— εμποτίζει την αμερικανική πολιτική κουλτούρα. Η οποία σημαδεύεται από πολύ σοβαρότερα εγκλήματα όπως είναι οι απόπειρες δολοφονίας, πολλές από τις οποίες είναι επιτυχημένες.