Επιθέσεις εναντίον καθηγητών στα σχολεία στη Γαλλία

Την περασμένη Δευτέρα 170 γυμνασιάρχες και λυκειάρχες της περιοχής του Παρισιού συγκεντρώθηκαν στην πλατεία της Σορβόννης για να καταγγείλουν τον εκφοβισμό, την παρενόχληση, ακόμα και τις απειλές θανάτου που αντιμετωπίζουν όταν τολμούν να υπενθυμίσουν στους μαθητές τον σεβασμό στην κοσμικότητα του σχολείου. Πρόσφατα, o γυμνασιάρχης του σχολείου Maurice Ravel στο 20ό διαμέρισμα του Παρισιού απειλήθηκε με θάνατο αφού ζήτησε από μια μαθήτρια να αφαιρέσει τη μουσουλμανική μαντίλα. Καθώς παρόμοια επεισόδια πολλαπλασιάζονται —πολλές μουσουλμανικές οικογένειες παροτρύνουν τα παιδιά τους να αψηφούν τον κανονισμό περί μαντίλας στο σχολείο— οι καθηγητές κάνουν τα στραβά μάτια για να αποφύγουν τις φασαρίες και επειδή φοβούνται τις συνέπειες. Οι λιγοστοί που αναλαμβάνουν το κύρος το οποίο τους αντιστοιχεί δέχονται φυσικές και διαδικτυακές επιθέσεις, μαζί με απειλές ότι θα έχουν την τύχη της μακράς σειράς των καθηγητών που δολοφονήθηκαν: André Argouges (1983), Vicente Andres (1984), Pierre Pauwels (1992), Michel Antoine (1996), Jonathan Sandler (2012), Fabienne Terral-Calmès (2014), John Dowling (2018), Samuel Paty (2020), Agnès Lassalle (2023), Dominique Bernard (2023). Στις περισσότερες περιπτώσεις, υφίστανται δυσφήμιση μέσω του διαδικτύου, στην οποία είναι πολύ δύσκολο να αντιδράσουν: τα ψέματα διαδίδονται και εντείνονται ανεξέλεγκτα και εκθετικά.

Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα στη διαχείριση τέτοιων επεισοδίων είναι ο ρόλος των κοινωνικών δικτύων και η σιωπή των μαθητών που φοβούνται την εκδίκηση των συνομηλίκων τους. Οι παρατηρήσεις των καθηγητών σχετικά με τα θρησκευτικά σύμβολα στο σχολείο μετατρέπονται σε φήμες ότι «χαστουκίζουν» ή «καθυβρίζουν» τα κορίτσια με μαντίλα —πράγμα που δεν ισχύει και που δεν μπορεί να ισχύει: ωστόσο, πριν από λίγες μέρες, η εκλεγμένη εκπρόσωπος της La France insoumise, Danielle Simonnet, έσπευσε να πιστέψει τους ισλαμιστές του Χ και να σχολιάσει αγανακτισμένη: «Λυκειάρχης χτυπάει μαθήτρια; Ο μη σεβασμός στον κανόνα περί μαντίλας δεν δικαιολογεί τη σωματική βία». Από την πλευρά τους, εκπρόσωποι των συνδικάτων των καθηγητών έκαναν έκκληση για αλληλεγγύη στους εκπαιδευτικούς «που απειλούνται με θάνατο στο πλαίσιο των καθηκόντων τους επειδή υπερασπίζονται τις αξίες των δημόσιων σχολείων και ειδικότερα την αρχή της ανεξιθρησκίας». Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι το μεγαλύτερο συνδικάτο των εκπαιδευτικών, η Fédération syndicale unitaire, που εκπροσωπεί περίπου το 83% των καθηγητών, πρόσκειται στην France insoumise με αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζει τον νόμο περί κοσμικότητας, να δίνει δίκιο στους μαθητές και στις οικογένειές τους ή να ενοχοποιεί για τη βία στα σχολεία την κυβέρνηση και την «ακροδεξιά».

Η βία στα σχολεία υπερβαίνει τη σύγκρουση περί κοσμικότητας: καθηγητές στο επαγγελματικό λύκειο Ferdinand-Buisson κατήγγειλαν την επιδείνωση της συμπεριφοράς των μαθητών από την αρχή του σχολικού έτους —βανδαλισμοί, επιθέσεις με μαχαίρι— ενώ σε λύκειο της Ορλεάνης καθηγήτρια που αφαίρεσε κινητό τηλέφωνο από μαθητή μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Παρόμοια περιστατικά βίας σημειώθηκαν φέτος στην Ρεν, στη Reims, στην περιοχή Val-d’Oise, στο Douai, στο Créteil, στο Saint Jean de Luz. Σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού Le Point και του France Info, ένας στους δύο καθηγητές έχει ήδη υποστεί σωματική επίθεση ή/και διασυρμό στο διαδίκτυο.