Η κρίση φροντίδας των ηλικιωμένων στις ΗΠΑ

Καθώς ο πληθυσμός των ηλικιωμένων αυξάνεται και όλο και περισσότεροι άνθρωποι άνω των 75 ζουν μόνοι, η μακροχρόνια περίθαλψη γίνεται οικονομικά δυσπρόσιτη. Αν και σχεδόν το 70% των ηλικιωμένων χρειάζονται υπηρεσίες μακροχρόνιας φροντίδας, το σύστημα Medicare δεν καλύπτει αυτές τις υπηρεσίες και το Medicaid, που απευθύνεται στους ηλικιωμένους, έχει μακρές λίστες αναμονής για υποστήριξη στο σπίτι. «Το κόστος της καθημερινής βοήθειας στο σπίτι είναι απρόσιτο για τους περισσότερους Αμερικανούς· το ίδιο ισχύει και για την υποβοηθούμενη διαβίωση, η οποία συνδυάζει στέγαση και φροντίδα. Σύμφωνα με τη πρόσφατη μελέτη του Χάρβαρντ, μόνο το 13% των ενηλίκων 75+ σε μητροπολιτικές περιοχές των ΗΠΑ μπορούν να αντέξουν οικονομικά την υποβοηθούμενη διαβίωση χωρίς να ξεπουλήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Το 14% μπορεί να αντέξει οικονομικά μια καθημερινή επίσκεψη από έναν γιατρό στο σπίτι μαζί με το κόστος της στέγασης.

Πάνω από το 40% των Αμερικανών άνω των 65 ετών ζουν μόνοι. Στην ομάδα των άνω των 80 ετών, το ποσοστό εκτινάσσεται σε σχεδόν 60%. Ωστόσο, παρατηρείται έλλειψη παρόχων φροντίδας: οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν τη φροντίδα στο σπίτι και είναι φθηνότερο για τα κράτη να χρηματοδοτούν τέτοιες υπηρεσίες παρά να συντηρούν γηροκομεία και δομές πλήρους κάλυψης. Αλλά η φροντίδα στο σπίτι δεν επαρκεί για όλους: πολλοί ηλικιωμένοι χρειάζονται πόρους και ιατρικό εξοπλισμό σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις.

Φέτος, όλες οι πολιτείες των ΗΠΑ ανέφεραν έλλειψη εργαζομένων στον τομέα της φροντίδας: μάλιστα, σε 43 από αυτές έκλεισαν ήδη κάποιες εγκαταστάσεις φροντίδας. Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της Wall Street Journal, οι ΗΠΑ έχουν τουλάχιστον 600 λιγότερους οίκους ευγηρίας από ό,τι πριν από έξι χρόνια. Μια αιτία γι’ αυτό είναι ότι οι οίκοι ευγηρίας σήκωσαν το μεγαλύτερο βάρος της πανδημίας και ότι πολλοί  εργαζόμενοι στον χώρο της φροντίδας των ηλικιωμένων εξαντλήθηκαν σε τέτοιο βαθμό ψυχικά και σωματικά ώστε αποφάσισαν να παραιτηθούν. Η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού μαζί με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής  χωρίς βελτίωση της ποιότητας του γήρατος δημιουργεί όλο και πιο πιεστικές ανάγκες: το 2030 θα ζουν στις ΗΠΑ 33 εκατομμύρια άνθρωποι άνω των 75 ετών. Κι αν δεν αλλάξουν άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν το προσδόκιμο ζωής το 2045 θα υπάρχουν 750.000 αιωνόβιοι.