Σε βλέπω να δολοφονείς ξανά την Αφρική

Η πιο ρημαγμένη περιοχή του κόσμου, η πιο αδικημένη, η πιο λεηλατημένη είναι η Αφρική. Την αρχή έκαναν τα αποικιοκρατικά κράτη. Θα σας εκπολιτίσουμε είπαν, και μπούκαραν στη μαύρη ήπειρο κλέβοντας όλες τις πολύτιμες πρώτες ύλες της και σφάζοντας όποιον είχε αντίρρηση. Όταν δεν τους έπαιρνε πια να παραμείνουν στην Αφρική με τον επίσημο τρόπο, αποχώρησαν φροντίζοντας να διαιρέσουν, να εξοπλίσουν και να φανατίσουν τον πληθυσμό σε αντιμαχόμενες φυλές, φατρίες, θρησκείες και να μην αφήσουν κανένα περιθώριο ομαλού περάσματος στην ανεξαρτησία. Έτσι θα αποδείκνυαν ότι οι Αφρικανοί είναι ανίκανοι να αυτοκυβερνηθούν. Έτσι κυρίως θα ήλεγχαν πάλι την Αφρική, αόρατοι αυτή τη φορά.

Η τραγωδία του Νταρφούρ –μια περιοχή του Σουδάν μεγάλη σαν τη Γαλλία– ήταν η πρώτη γενοκτονία του 21ου αιώνα. Εμφύλιος, φυσικά. Η αυταρχική κυβέρνηση έφτιαξε ένα παραστρατιωτικό σώμα δολοφόνων που σκότωσαν 200.000 άτομα –κυρίως όλους τους νέους άντρες, ακόμα και μωρά–, βίασαν γυναίκες ων ουκ έστιν αριθμός. Μισό εκατομμύριο άνθρωποι έτρεξαν να σωθούν προς όπου μπορούσαν. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε αμέτοχη, ένοχη, παράλυτη από τα αντικρουόμενα συμφέροντα. «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!», φώναζε ο κόσμος στους δρόμους.

Αστείο πράμα. Φυσικά και έγινε ξανά. Το Σουδάν έχει πετρέλαιο, έχει χρυσό, έχει νερό του γαλάζιου και του λευκού Νείλου – τα αρπακτικά του κόσμου μυρίζονται μεζέ και καραδοκούν. Πατήρ πάντων πόλεμος και κέρδους βεβαίως. Τώρα λοιπόν πλακώνονται για την εξουσία στρατός και παραστρατιωτικοί – ναι, καλά το σκεφτήκατε, αυτοί που εκπαιδεύτηκαν τόσο τέλεια στους βιασμούς και τις σφαγές αμάχων στο Νταρφούρ. Και η διεθνής κοινότητα φυγαδεύει απλώς τους προνομιούχους πολίτες της από ’κει και περιμένει να κάτσει η σκόνη για να τρέξει να αρμέξει τη μισοπεθαμένη αγελάδα του Σουδάν.

Αφρική, δεν ξέρω τι άλλο να πω: Συγγνώμη.