Κοσμος

Πεταλούδες «μπαμπούσκα» στην Φινλανδία

Τα παράσιτα μπορεί να επέζησαν στο νησί λόγω των ανώτερων πτητικών τους δεξιοτήτων

14.09.2021, 17:04
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens An Offering to Athens: Οι PichiAvo μας μίλησαν για τη νέα εντυπωσιακή τοιχογραφία τους στου Ψυρρή

Κατερίνα Καμπόσου

Κινηματογραφος Γυναικοκτονίες: Το ντοκιμαντέρ της Βίλμας Μενίκη για την έμφυλη βία

Μανίνα Ζουμπουλάκη

More in Culture Vidcast Μακριά από το Πλήθος | Αύγουστος Κορτώ (και Τζέρι): Η δυστυχία είναι βαθιά αντιπαραγωγική

Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

Η εισαγωγή της κάμπιας Glanville fritillary (Melitaea cinxia) οδήγησε στην εμφάνιση τριών άλλων ειδών στο νησί της Βαλτικής Θάλασσας.

Ένα ασυνήθιστο φαινόμενο έλαβε χώρα στην Φινλανδία, κατά τη διάρκεια ερευνών για τις κάμπιες μιας όμορφης πεταλούδας οι οποίες εισήχθησαν στο μικροσκοπικό νησί Sottunga στο αρχιπέλαγος Åland.

Όταν οι επιστήμονες άφησαν τις κάμπιες της Glanville fritillary (Melitaea cinxia), εμφανίστηκαν τρία άλλα είδη που ξεπήδησαν μέσα από την πεταλούδα σαν να ήταν ρωσική μπάμπουσκα. Μερικές από τις κάμπιες περιείχαν μια παρασιτική σφήκα, η οποία «σκάει μέσα» από την κάμπια προτού αυτή μεταμορφωθεί σε πεταλούδα.

Μέσα στις σφήκες ζούσε ένα ακόμη πιο μικροσκοπικό παράσιτο, μια σφήκα γνωστή ως Mesochorus (stigmaticus).

Μέσα στις θηλυκές παρασιτικές σφήκες Hyposoter horticola, με τη σειρά του, υπήρχε και ένα βακτήριο που μεταφέρεται και μεταδίδεται στους απογόνους της σφήκας. Με κάποιο άγνωστο μηχανισμό, το Wolbachia pipientis αυξάνει την ευαισθησία της παρασιτικής σφήκας στην διαδικασία αναπαραγωγής.

Ίσως το πιο εκπληκτικό όλων είναι ότι δεδομένου ότι οι μικροί πληθυσμοί των νησιών στο αρχιπέλαγος είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην εξαφάνιση των ειδών, και τα τέσσερα είδη εξακολουθούν να επιβιώνουν στο νησί των 27 τετραγωνικών χιλιομέτρων 30 χρόνια μετά την αρχική «μετακόμισή» τους εκεί.

«Ο πληθυσμός της Glanville είχε υποστεί συντριπτικές απώλειες κατά καιρούς τα τελευταία 30 χρόνια και περιμέναμε ότι θα υπήρχε πολύ χαμηλή γενετική ποικιλομορφία τα χρόνια που ακολούθησαν», δήλωσε η Δρ Anne Duplouy από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Τα παράσιτα μπορεί να επέζησαν στο νησί λόγω των ανώτερων πτητικών τους δεξιοτήτων. Σε αντίθεση με πολλές πεταλούδες, η Glanville fritillary είναι ένας φτωχός διακομιστής και τα άλλα είδη που ζουν σε γειτονικά νησιά δεν μπορούν να πετάξουν πάνω από 7 χιλιόμετρα απόσταση σε ανοιχτή θάλασσα μέχρι τη Sottunga, για να ενσωματωθούν στον πληθυσμό τους.

Αλλά η μικροσκοπική παρασιτική σφήκα Hyposoter horticola φαίνεται ότι μπόρεσε να πετάξει ή τουλάχιστον να μετακινηθεί από τους ισχυρούς ανέμους για να κινηθεί μεταξύ νησιών στο αρχιπέλαγος Åland, μια αυτόνομη περιοχή της Φινλανδίας.

Από τότε που η Hyposoter horticola εισήχθη κατά λάθος στο Sottunga, η σφήκα εντοπίστηκε και σε άλλα νησιά στα βόρεια, όπου δεν είχε καταγραφεί προηγουμένως.

Η Duplouy είπε ότι η μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο Molecular Ecology, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως προειδοποίηση για project, που επιδιώκουν την επανεισαγωγή ή την αποκατάσταση σπάνιων ειδών, δείχνοντας πόσο εύκολα άλλοι οργανισμοί ή παθογόνοι παράγοντες μπορούν να απελευθερωθούν ακούσια παράλληλα με το είδος -στόχο.