Σύνδρομο λυκανθρώπου: «Με αποκαλούν πίθηκο. Μου πετούν πέτρες»

Σήμερα, μπορεί η τύχη αυτών των ανθρώπων να μην είναι ίδια με αυτή πριν από έναν αιώνα, σίγουρα όμως τα πράγματα για αυτούς δεν είναι πολύ καλύτερα όπως αφηγείται ένα 13χρονο αγόρι που ζει στην Ινδία και παρουσιάζει την ίδια γενετική διαταραχή. 

Ένα αγόρι στην Ινδία, μόλις 13 ετών, κάνει τον γύρο του κόσμου δημοσιοποιώντας το σύνδρομο που έχει κάνει τη ζωή του δύσκολη αλλά και ιδιαίτερη.

Ο Λαλίτ Πατιντάρ πάσχει από υπερτρίχωση ή αλλιώς το «σύνδρομο λυκάνθρωπου», δηλαδή τη γενετική διαταραχή που εκδηλώνεται με υπερβολική τριχοφυΐα σε όλο το σώμα.

Ο Λαλίτ μιλάει για τον αγώνα να εξοικειωθεί πρώτα ο ίδιος με την εικόνα του εαυτού και τον Γολγοθά να ξεπεράσει τα εξεταστικά βλέμματα των άλλων πάνω του. «Κάποιες φορές, όταν πάω σε μια μεγάλη πόλη, οι άνθρωποι με κοιτούν. Κάποιοι με αποκαλούν ‘‘πίθηκο’’. Έχουν υπάρξει φορές που τα άλλα παιδιά μου έχουν πετάξει πέτρες», λέει ο 13χρονος Ινδός στη βρετανική, The Sun.  

«Γεννήθηκα με πάρα πολλές τρίχες στο πρόσωπο κι αυτό με κάνει διαφορετικό...κάποιες φορές εύχομαι να ήμουν σαν τα άλλα παιδιά, αλλά δεν μπορώ να κάνω και πολλά γι’ αυτό. Συνήθισα το ποιος είμαι και συνήθως νιώθω άνετα με τον εαυτό μου».   

Συμμαθητής του Λαλίτ θυμάται ότι ο φίλος του έπεφτε συχνά θύμα bullying στο παρελθόν, αλλά πλέον έχει κάνει πολλούς φίλους και είναι πολύ δημοφιλής στο σχολείο. Είναι καλός μαθητής και εξαιρετικός αθλητής και φυσικά, όπως όλα τα παιδιά, κάνει όνειρα. «Θέλω να γίνω αστυνομικός και να βάζω κλέφτες και εγκληματίες στη φυλακή όταν μεγαλώσω. Θέλω να κερδίζω λεφτά ως έντιμος αστυνομικός και με αυτά να φροντίζω τη μαμά και τον μπαμπά μου».

Η μητέρα του, η οποία έχει άλλα 13 παιδιά, πρόσεξε το πόσο διαφορετικός ήταν ο Lalit από την πρώτη στιγμή της γέννησής του. «Στο πρώτο μισάωρο μετά τη γέννηση του Lalit, κοιτούσα έκπληκτη το σώμα του που ήταν καλυμμένο από τρίχες. Απευθυνθήκαμε στον τοπικό παιδίατρο για να τον εξετάσει, ενώ έκοψε και κάποιες από τις τρίχες που ήταν πολύ μακριές και μας είπε πως δεν υπήρχε θεραπεία γι' αυτό». 

Βέβαια η οικογένειά του προσπάθησε να βρει γιατρούς που ίσως να μπορούσαν να το βοηθήσουν, αλλά μέχρι στιγμής κανένας δεν τους έχει προτείνει κάποια θεραπεία.