Ένας τεράστιος αγώνας ήταν απαραίτητος από το 2010 και πέρα για να κρατηθεί η Ελλάδα που πνίγονταν στα χρέη, στην ευρωζώνη. Παρά το γενικότερο κλίμα αισιοδοξίας για την πορεία της χώρας δεν επετεύχθη η μεταρρύθμιση του δυσλειτουργικού κράτους και της προβληματικής οικονομίας, γράφει σε άρθρο της η Neue Zürcher Zeitung με τίτλο: «Το ταξίδι προς την Ιθάκη δεν ξεκίνησε ποτέ – Επιβίωσε το παλαιό σύστημα στην Ελλάδα».
Η ελβετική εφημερίδα παρατηρεί: «Όταν γινόταν λόγος για ταξίδι προς την Ιθάκη το ζητούμενο δεν θα μπορούσε να ήταν αποκλειστικά και μόνο η δημοσιονομική εξυγίανση, αλλά και βαθιές και βιώσιμες μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο και την οικονομία. Διότι τα μεγάλα ελλείμματα στον προϋπολογισμό ήταν συνέπεια διαρθρωτικών αδυναμιών στο δημόσιο, την οικονομία και την κοινωνία. Ο στόχος της εξυγίανσης επιτεύχθηκε με μεγάλες φορολογικές αυξήσεις και ακόμα πιο άνισο καταμερισμό των φορολογικών βαρών. Κυβέρνηση και φορολογικές υπηρεσίες αποδείχθηκαν απρόθυμες και ανίκανες να κινηθούν κατά της φοροδιαφυγής, αν εξαιρέσουμε κάποιες ενέργειες συμβολικού χαρακτήρα.
Απολύσεις κυρίως στον ιδιωτικό τομέα και όχι στο δημόσιο
Από το ξεκίνημα της κρίσης μια σταθερά της κυβερνητικής πολιτικής ήταν μια επιεικής πολιτική έναντι των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα. Παρά τις περικοπές στους μισθούς δεν υπήρξαν επί της ουσίας απολύσεις, ενώ στον ιδιωτικό τομέα εκατοντάδες χιλιάδες έχασαν τη δουλειά τους. Στο μεταξύ ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων αγγίζει πλέον τα επίπεδα του 2010, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο δημόσιος τομέας έγινε αποδοτικότερος. Απόδειξη η φωτιά στο Μάτι, Αττικής όπου χάθηκαν 100 ανθρώπινες ζωές επειδή η κρατική μηχανή δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.
Νεποτισμός και πελατειακό κράτος δεν εξαλείφτηκαν, αντίθετα εφαρμόζονται ακόμα πιο απροκάλυπτα από ότι στο παρελθόν. Έτσι ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε κυβερνητικό πόστο σε ξάδελφό του και ο υπουργός και έμπιστος του πρωθυπουργού Νίκος Παππάς διόρισε τον πατέρα του πρόεδρο του ΟΑΣΘ.
Το παλαιό σύστημα επομένως επέζησε, γεγονός που είναι πιθανότατα και συνέπεια των προγραμμάτων προσαρμογής. Το βασικό κίνητρο για την σωτηρία της Ελλάδας ήταν η παραμονή του στο ευρώ και όχι η εφαρμογή ριζικών μεταρρυθμίσεων. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να γίνεται λόγος.
Από τις μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία μέχρι την ελληνική πραγματικότητα, η κρίση της δημόσιας παιδείας και οι κοινωνικές ανισότητες παραμένουν ανοιχτές πληγές
Το πραγματικό δίλημμα είναι αν η Μέση Ανατολή θα παραμείνει όμηρος όσων αντλούν ισχύ από τη σύγκρουση ή αν Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι θα αποκτήσουν επιτέλους μια διαφορετική προοπτική.
18°
