Ντιμιτρόφ: Περήφανοι που η γλώσσα μας είναι νοτιοσλαβική

«Είμαστε Σλάβοι» και «γνωρίζω ότι η γλώσσα μου είναι μία από τις -νοτιοσλαβικές» δήλωσε ο ΥΠΕΞ της πΓΔΜ, Νίκολα Ντιμιτρόφ, σε συνέντευξη που παραχώρησε χθες, σε ενημερωτική του τηλεοπτικού σταθμού TELMA.

Απαντώντας στην ερώτηση «πότε ξεκινά η “μακεδονική” ιστορία», ο Ντιμιτρόφ τόνισε ότι αυτό είναι θέμα των ιστορικών και ότι ο ίδιος είναι νομικός. «Όμως, ως πολίτης γνωρίζω ότι η γλώσσα μου είναι μία από τις νοτιο-σλαβικές γλώσσες, ο πολιτισμός μας, η παράδοσή μας… νομίζω ότι για μας είναι υγιές να είμαστε υπερήφανοι για αυτό που είναι δικό μας και πιστεύω ότι αυτή η περιπέτεια (του εξαρχαϊσμού) πρέπει να τελειώσει», συμπλήρωσε.

Αναφερόμενος στο δημοψήφισμα που επίκειται στη χώρα του είπε: «Θα βγαίνουμε αν χρειαστεί κάθε μέρα, και δέκα φορές, και εκατό φορές, για να εξηγήσουμε γιατί πιστεύουμε ότι αυτή η συμφωνία είναι καλή και γιατί πρέπει να προχωρήσει. Δεν ξέρω ποιες θα είναι οι απόψεις της αντιπολίτευσης. Όμως αυτή η κυβέρνηση και αυτή η κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα σεβαστούν την βούληση του λαού. Είμαι πεπεισμένος ότι οι πολίτες θα στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια, ότι οι φόβοι θα πέσουν».

«Αν η έκβαση του δημοψηφίσματος είναι θετική, σε συνθήκες άμεσης έκφρασης της βούλησης των πολιτών, θα είναι πολύ δύσκολο για τον Πρόεδρο να μην υπογράψει τον νόμο κύρωσης της συμφωνίας, γιατί τότε θα πάει κόντρα στην βούληση των πολιτών. Ίσως εδώ βρίσκεται η ελπίδα ότι ο νόμος θα υπογραφεί. Η πολιτική δυναμική είναι τέτοια που, αν δεν υπογράψει τον νόμο σε τέτοιες συνθήκες, θα έχει καταπατήσει τρία πράγματα: την βούληση των πολιτών, την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την ευρωπαϊκή προοπτική και αυτό είναι τρομερή ευθύνη», είπε επίσης.

Σε ερώτηση γιατί η πΓΔΜ αποδέχθηκε το νέο όνομα να είναι για όλες τις χρήσεις, erga omnes, ο Ντιμιτρόφ τόνισε ότι «διαφορετικά δεν θα υπήρχε συμφωνία». «Αυτή ήταν η θέση της Αθήνας και για το θέμα αυτό δεν έχω αμφιβολίες. Αν επιμέναμε στη διπλή φόρμουλα, δεν θα υπήρχε συμφωνία. Υπάρχει η άποψη ότι η διπλή φόρμουλα θα κρατούσε το θέμα ανοιχτό. Αν επιμέναμε σε εύρος χρήσης διαφορετικό από το erga omnes, δεν θα φτάναμε σε συμφωνία. Επίσης, το εύρος συνδέεται στενά με το όνομα. Θα αποδεχόμασταν, για παράδειγμα, το όνομα Βαλκανική Δημοκρατία για διεθνή χρήση προκειμένου να διατηρήσουμε το “Δημοκρατία της Μακεδονίας” στο εσωτερικό; Η αντίδραση της αντιπολίτευσης στις δύο χώρες δείχνει πόσο βαθύ είναι το πρόβλημα», συμπλήρωσε.