Ο πρόεδρος της Κούβας Ραούλ Κάστρο αποσύρθηκε από την προεδρία σχεδόν 12 χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του όταν επιδεινώθηκε η υγεία του αδελφού του Φιντέλ. Η Κούβα γυρίζει σελίδα. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά μετά το 1959, όταν ο Φιντέλ ανέτρεψε την κυβέρνηση Μπατίστα, που η χώρα δεν θα κυβερνάται από έναν Κάστρο. Ποιος είναι λοιπόν ο διάδοχος του Ραούλ Κάστρο;
Ο Μιγκέλ Ντίας Κανέλ ήταν ένας πολιτικός χαμηλού προφίλ όταν ορίστηκε για πρώτη φορά αντιπρόεδρος και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚ Κούβας, το 2013, αλλά έκτοτε έγινε το δεξί χέρι του Ραούλ Κάστρο.
Την τελευταία πενταετία, προετοιμαζόταν για τη προεδρία και την ανάληψη της εξουσίας. Αλλά ακόμη και πριν οριστεί πρώτος αντιπρόεδρος της χώρας, ο 57χρονος είχε ήδη διανύσει μια μακρά πολιτική πορεία.
Με τον Ραούλ Κάστρο / EPA - Abel Padrón Padilla
Σταθερή άνοδος
Γεννημένος τον Απρίλιο του 1960, περίπου έναν χρόνο, αφότου ο Φιντέλ Κάστρο ορκίστηκε για πρώτη φορά πρωθυπουργός, o Κανέλ σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός και ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα περίπου στα 20 του ως μέλος της Κομμουνιστικής Λίγκας της Νεολαίας στην Σάντα Κλάρα, εκεί όπου έγινε η τελευταία μάχη της Κουβανικής Επανάστασης στα τέλη του 1958 και όπου βρίσκεται το Μαυσωλείο του Τσε Γκεβάρα.
Ενώ δίδασκε μηχανολογία στο τοπικό πανεπιστήμιο, ανέβαινε παράλληλα στην ιεραρχία της Λίγκας της οποίας έγινε δεύτερος γραμματέας σε ηλικία 33 ετών.
Είχε επίσης σημαντικό ρόλο στους κόλπους του Κομμουνιστικού Κόμματος στη γενέτειρά του, την επαρχία Βίλα Κλάρα, η οποία κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο τιμόνι της περιφερειακής κυβέρνησης λέγεται ότι απολάμβανε περισσότερες ελευθερίες από άλλες περιοχές της χώρας.
EPA/Omara García Mederos
Εκεί επιτρέπονταν οι συναυλίες της ροκ, κάτι που σε άλλες περιοχές της Κούβας θα απαγορευόταν, λένε οι κάτοικοι της Βίλα Κλάρα, ενώ από το 1985 η πόλη φιλοξενεί ένα από τα διασημότερα πολιτιστικά κέντρα της ΛΟΑΤΙ, το El Mejunje.
Ο ιδιοκτήτης του λέει ότι το κλαμπ δεν θα είχε επιβιώσει αν δεν είχε την υποστήριξη του Ντίας Κανέλ. Το κλαμπ καλωσόριζε «κάθε διαφορετικό άνθρωπο» σε μια εποχή που δεν έκανε το ίδιο και η κομμουνιστική Κούβα.
Παρά το σταθερό έργο του σε περιφερειακό επίπεδο, χρειάστηκαν άλλα δέκα χρόνια μέχρι το 2003 για να φθάσει ο Ντίας Κανέλ στο Politburo, το εκτελεστικό όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Το 2009 προήχθη στη θέση του υπουργού ανώτερης εκπαίδευσης και το 2013 στη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης.
Ο κυριότερος υποστηρικτής του, ο Ραούλ Κάστρο, εξήρε τη σταθερή άνοδό του και την «ιδεολογική του αποφασιστικότητα».
EPA/ISMAEL FRANCISCO
Την εποχή που τον έχρησε υπ΄αριθμόν δύο, ο Κάστρο επέμενε ότι ο Ντίας Κανέλ «δεν είναι τυχάρπαστος», μια φιλοφρόνηση προερχόμενη από ένα κόμμα στο οποίο κυριάρχησαν εκείνοι που είχαν πολεμήσει στο πλευρό του Φιντέλ στην επανάσταση.
Ωστόσο ακόμη και αν ο Ντίας Κανέλ προετοιμαζόταν να αναλάβει την εξουσία από τον πρόεδρο Ραούλ Κάστρο την τελευταία πενταετία, δεν είναι εύκολο να γνωρίζει κάποιος τις θέσεις του για βασικά θέματα.
Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι ακόμη και αν θέλει να κάνει ανατροπές, τα χέρια του θα είναι δεμένα ειδικά δεδομένου ότι ο Ραούλ Κάστρο αναμένεται να συνεχίσει να ασκεί μεγάλη επιρροή στην πολιτική ζωή της χώρας ακόμη και εκτός προεδρίας.
Ο Ραούλ Κάστρο αναμένεται να διατηρήσει μια θέση-κλειδί στο Κομμουνιστικό Κόμμα και να μην παραδώσει τον έλεγχο στον «εκλεκτό» του μέχρι να βεβαιωθεί ότι εκείνος θα συνεχίσει την ίδια πορεία με εκείνη που ακολούθησαν οι αδελφοί Κάστρο τις τελευταίες δεκαετίες.
