Μπάμπα Ζούλα, μια ξεχωριστή παρεούλα

Με τους Baba Zula με πρωτοσύστησε ο Fatih Akin, μέσα από το υπέροχο ντοκιμαντέρ του για τους μουσικούς ήχους της Πόλης. Την πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί τους έχασα στο τσακ, καθώς μετά την άφιξή μου πληροφορήθηκα πως είχαν μόλις εμφανιστεί το προηγούμενο βράδυ. H συναυλία είχε λάβει χώρα στο Babylon, έναν από τους πλέον δημοφιλείς μουσικούς χώρους στο κέντρο της Πόλης. Αποτέλεσμα ήταν να φουντώσει μέσα μου η διπλή επιθυμία τόσο να δω τους Baba Zula ζωντανά, όσο και να επισκεφθώ το Babylon σε μια μελλοντική συγκυρία...

Και οι δύο αυτές ευχές πραγματοποιήθηκαν ταυτοχρόνως πριν από μια εβδομάδα, καθώς η μοίρα (ή μήπως να πω το Κισμέτ;) τά’φερε έτσι και είδα το ιδιαίτερο αυτό σχήμα να παίζει στον ίδιο ακριβώς χώρο όπου τους είχα χάσει κατά την πρώτη μου επίσκεψη.

To Babylon είναι σχετικά μικρό σε μέγεθος και χωρητικότητα αλλά γενναιόδωρο σε φιλοξενία και ακουστική. Με το που μπήκα μέσα ένιωσα ένα αίσθημα πλήρους οικειότητας, λες και ήμουν θαμώνας από χρόνια. Μετά απο μια σύντομη βόλτα στον εξώστη, περνάω για μπύρα από το μπαρ φέρνοντας στο μυαλό μου νοσταλγικές εικόνες από ανάλογα αθηναϊκά στέκια του παρελθόντος (βλ. Ρόδον).

Τα φώτα χαμηλώνουν και οι Baba Zula βγαίνουν στην σκηνή, χαιρετώντας -προς μεγάλη μου έκπληξη- στα αγγλικά τους παρευρισκόμενους. Ακολουθεί ένα μοναδικό θέαμα που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει χορεύτριες επί σκηνής και προβολές από σκηνές παλιού cult τουρκικού σινεμά. Παράλληλα, το ηλεκτρικό σαζ με συνοδεία κρουστών και πλήθος άλλων παραδοσιακών οργάνων συμβάλλουν στην δημιουργία μιας ιδιαίτερης μουσικής αλχημείας, όπου παμπάλαιοι ήχοι και παραδόσεις έρχονται να συναντήσουν ροκ στοιχεία και μοντέρνους ρυθμούς. 'Oriental dub', 'space music', οι ταμπέλες λίγη σημασία έχουν. Αυτό που μετράει είναι το αισθητικό αποτέλεσμα, και η ζωντανή εμφάνιση των Baba Zula δύσκολα θα αφήσει απογοητευμένο τον ανοιχτό σε νέα ερεθίσματα και πειραματισμούς ακροατή.

Ξαναεπιβεβαίωσα επίσης την παλιά διαπίστωση πως μια συναυλία την απολαμβάνεις πραγματικά σε χώρους που προσφέρονται για μια αμεσότερη επαφή με την σκηνή και τους μουσικούς, σε αντίθεση με τα μεγάλα στάδια και τις τεράστιες βιντεοθόνες τους που σε κάνουν να νομίζεις πως βρίσκεσαι στο σινεμά ή -ακόμα χειρότερα- στον καναπέ του σπιτιού σου, με μόνο τα ποπ κορν να λέιπουν για να ολοκληρωθεί η «απόλυτη ζωντανή εμπειρία»...

Babylon λοιπόν στη ζούλα, παρέα με τους Baba Zula – και μετά για ναργιλέ, για να είσαι κυριλέ!

Σχετικό Άρθρο

Κοσμος Kabuki, το γιαπωνέζικο θέατρο

Ηλέκτρα Βασιλειάδου 23.11.2011, 15:33

Άκουσε:

Various Artists - Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul (2005)

Various Artists - Istanbul Twilight (2007)

Baba Zula - Gecekondu (2010)