Η Αθήνα επέστρεψε στον παγκόσμιο χάρτη του τένις και η Σάκκαρη της χάρισε μια αξέχαστη εβδομάδα
Η Μαρία Σάκκαρη δεν κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο μπροστά στο κοινό της, όμως όσοι βρέθηκαν στις εξέδρες έγιναν μάρτυρες μιας εμπειρίας που ξεπέρασε το αποτέλεσμα.
Είδαμε τον τελικό αγώνα της Μαρίας Σάκκαρη στο WTA της Αθήνας και σας μεταφέρουμε την εμπειρία μας
Η ηχητική απόδοση είναι προϊόν AI, δημιουργία της Athens Voice
Υπάρχουν αθλητικά γεγονότα που κρίνονται από το τελικό σκορ και υπάρχουν κι εκείνα που αφήνουν το αποτύπωμά τους πολύ πριν και πολύ μετά την τελευταία μπάλα. Το WTA Athens Open ανήκει στη δεύτερη κατηγορία για πολλούς λόγους. Αρχικά μιλάμε για την επιστροφή ενός τουρνουά της WTA στην Αθήνα μετά από περισσότερες από τρεις δεκαετίες - κάτι που αποτελεί από μόνο του ένα ιστορικό γεγονός για το ελληνικό τένις. Για πρώτη φορά μετά το Athens Trophy στα τέλη της δεκαετίας του '80, η χώρα φιλοξένησε ξανά διοργάνωση του κορυφαίου επαγγελματικού γυναικείου circuit, δίνοντας στους Έλληνες φιλάθλους την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από κοντά μερικές σπουδαίες αθλήτριες.
Η διοργάνωση συγκέντρωσε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό ταμπλό. Στην Αθήνα βρέθηκαν κορυφαίες τενίστριες, ανάμεσά τους η Δανή Κλάρα Τάουσον, η Ολυμπιονίκης και πρωταθλήτρια Grand Slam Μπαρμπόρα Κρεϊτσίκοβα, η Κινέζα Ζενγκ Τσινγουέν, η ανερχόμενη Σάρα Μπέιλεκ και άλλες. Ωστόσο, όσο λαμπερό κι αν ήταν το ταμπλό, όλες οι ματιές ήταν στραμμένες σε μία αθλήτρια, που δεν ήταν άλλη από την τη Μαρία Σάκκαρη φυσικά.
Η Μαρία με καριέρα που την οδήγησε μέχρι το Νο3 της παγκόσμιας κατάταξης –την υψηλότερη θέση που έχει καταλάβει ποτέ Ελληνίδα αθλήτρια– έχει καθιερωθεί εδώ και χρόνια στην ελίτ του παγκόσμιου τένις. Το 2021 έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη Ελληνίδα που προκρίθηκε σε ημιτελικό Grand Slam, πετυχαίνοντας μάλιστα το επίτευγμα δύο φορές μέσα στην ίδια χρονιά, στο Roland Garros και στο US Open, ενώ 2023 κατέκτησε τον μεγαλύτερο τίτλο της καριέρας της, το WTA 1000 της Γουαδαλαχάρα στο Μεξικό. Πέρα από τις διακρίσεις της όμως, η συμμετοχή της ήταν είχε για εκείνη ιδιαίτερη συναισθηματική αξία: Ήταν μια προσωπική υπόθεση, μια συνέχεια μιας οικογενειακής διαδρομής μέσα στο άθλημα καθώς η μητέρα της, Αγγελική Κανελλοπούλου, είχε αγωνιστεί στη διοργάνωση αυτή, που αποτελούσε τον πρόδρομο της επιστροφής του επαγγελματικού γυναικείου τένις στην Αθήνα.
Από τη στιγμή λοιπόν που πέρασα τις πύλες των εγκαταστάσεων, κατάλαβα πως ήταν μια άρτια αθλητική διοργάνωση, που δεν είχε να ζηλέψει απολύτως τίποτα από τα αντίστοιχα τουρνουά του εξωτερικού και η ανταπόκριση του κόσμου που ήρθε να στηρίξει την Μαρία στον τελικό με αυθεντική επιθυμία να την δουν να πετυχαίνει κάτι μεγάλο μέσα στην πόλη της, ήταν εντυπωσιακή. Στο fanzone κυριαρχούσε μια γιορτινή διάθεση με οικογένειες και παιδιά που κρατούσαν ρακέτες και μπαλάκια περιμένοντας ένα αυτόγραφο. Αθλητές των ακαδημιών παρακολουθούσαν με προσήλωση - σαν να αποθήκευαν εικόνες για το δικό τους μέλλον, εθελοντές, άνθρωποι της διοργάνωσης και θεατές συνυπήρχαν σε μια ατμόσφαιρα που θύμιζε περισσότερο μεγάλο φεστιβάλ του αθλητισμού παρά έναν απλό τελικό, όπως ακριβώς και στο Hellenic Championship που είχε προηγηθεί τον περασμένο Νοέμβριο.
Όσο πλησίαζε η ώρα του αγώνα, η ένταση ανέβαινε με τις εξέδρες να γεμίζουν και όταν εμφανίστηκαν οι φιναλίστ στο κορτ, το χειροκρότημα και οι επευφυμίες ήταν τόσο θερμά, που νομίζω οτι η τηλεόραση θα αδυνατούσε να μεταφέρει. Έπειτα, η εκρηκτικότητα της πρώτης κίνησης και η ταχύτητα με την οποία κάλυπτε κάθε γωνιά του γηπέδου, ο ήχο της μπάλας που συναντούσε με δύναμη τις χορδές της ρακέτας, η ένταση σε κάθε ανάσα ανάμεσα στους πόντους, η δύναμη των σερβίς, τα drop shots, τα σπριντ για τον κάθε πόντο - όλα πρόσφεραν ένα εντυπωσιακό θέαμα. Η Σάκκαρη που ήταν στα καλύτερά της όσον αφορά την φυσική της κατάσταση, θεωρώ οτι εντυπωσιάζει ακόμη περισσότερο όταν τη βλέπεις ζωντανά - ενθαρρύνει τον εαυτό της, σφίγγει τη γροθιά της μετά από κάθε σημαντικό winner, επικοινωνεί μέσα από χαμόγελα με το κοινό.
Απέναντί της βρέθηκε μία αθλήτρια παγκόσμιας κλάσης. Η Μπαρμπόρα Κρεϊτσίκοβα είναι πρωταθλήτρια του Roland Garros (2021) και του Wimbledon (2024), ενώ έχει κατακτήσει και το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο διπλό στους Αγώνες του Τόκιο, στοιχεία που δείχνουν την εμπειρία και την ποιότητά της στις μεγάλες διοργανώσεις. Η αναμέτρηση διήρκεσε μία ώρα και 45 λεπτά και από το πρώτο σετ φάνηκε οτι ακολουθήσει μία πραγματική μάχη, με συνεχείς εναλλαγές στην ψυχολογία του αγώνα. Η Σάκκαρη κατάφερε να αποκτήσει προβάδισμα με break, όμως η Κρεϊτσίκοβα ανέκτησε το χαμένο έδαφος και οδήγησε το σετ στο tie-break. Εκεί η Τσέχα πρωταθλήτρια διαχειρίστηκε καλύτερα τις κρίσιμες στιγμές, επικρατώντας με 7-5 στο tie-break και κατακτώντας το σετ με 7-6(5). Στο δεύτερο σετ η Μαρία μπήκε ξανά δυναμικά και προηγήθηκε, όμως η αντίπαλος παρέμεινε σταθερή από τη βασική γραμμή, περιόρισε τα λάθη και εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες. Πήρε το σετ με 6-3 και πανηγύρισε τη νίκη με 2-0 σετ (7-6(5), 6-3), κατακτώντας τον ένατο τίτλο WTA της καριέρας της.
Φεύγοντας από το γήπεδο, θα μπορούσα να πω οτι μπορεί να μην πήρε η Μαρία το τρόπαιο, χάρισε όμως έμπνευση σε μια ολόκληρη νέα γενιά παιδιών που είδε από κοντά το επίπεδο στο οποίο μπορεί να φτάσει ένας Έλληνας αθλητής. Και η Αθήνα απέδειξε πως μπορεί να φιλοξενήσει μια κορυφαία διεθνή διοργάνωση και να γεμίσει τις εξέδρες με φιλάθλους του τένις.
Η Μαρία Σάκκαρη δεν κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο μπροστά στο κοινό της, όμως όσοι βρέθηκαν στις εξέδρες έγιναν μάρτυρες μιας εμπειρίας που ξεπέρασε το αποτέλεσμα.
17°
