41ος Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας: Ο γυμναστής Βαγγέλης Τζάνης γράφει για την προετοιμασία των δρομέων.
Η απόφαση συμμετοχής σε ένα αγώνα μαραθωνίου, όπως ο Αυθεντικός Μαραθώνιος, και ο επιτυχής τερματισμός του, για επαγγελματίες αθλητές και προπονητές μόνο «τύχη» δεν είναι. Δεν θα τους έπειθες ποτέ, αν τους έλεγες, ότι η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς.
Πιστεύουν, ότι η σκληρή προετοιμασία με τη συνέπεια της σχεδόν καθημερινής προπόνησης, τα συνολικά εβδομαδιαία χιλιόμετρα, η εκπαίδευση του σώματος στην κόπωση καθώς και η ψυχολογία στην αίσθηση του σωματικού πόνου είναι αυτά που θα σε κάνουν πρώτα από όλα ένα αθλητή και μετά θα σου δώσουν τις προϋποθέσεις για έναν τερματισμό ενός Αυθεντικού Μαραθωνίου.
Τελικά τι είναι αυτός ο αγώνας, που κάνει τόσους χιλιάδες δρομείς, ανά τον κόσμο, να στέκονται στη γραμμή της εκκίνησης; Έχουν γραφτεί χιλιάδες άρθρα για αυτή τη μαγεία της πρόκλησης σε ένα αγώνα που καλείσαι να σπάσεις τα όρια σου, να νιώσεις την ψυχολογική επιβεβαίωση ενός άθλου, να τρέξεις μια απόσταση 42 χιλιομέτρων και 195 μέτρων με όλες τις προκλήσεις που μπορεί να σου επιφυλάξει. Ακόμα και να γίνεις μέρος ενός κοινωνικού μηνύματος, μιας μαζικής αφύπνισης π.χ. περιβάλλον, δικαιώματα ζώων κ.λπ.
Ο αγώνας μαραθωνίου είναι ένας απαιτητικός αγώνας, είναι δύσκολο να πεις ότι μπορώ να τρέξω προπονητικά την απόσταση, για να καταλάβω, αν μπορώ. Ακόμα κι το κάνεις σε μία προπόνηση, οι μέρες που χρειασθείς για να αποκατασταθεί το σώμα σου θα είναι αρκετές. Πρέπει να λάβεις σημαντικά υπόψιν σου ότι το τρέξιμο - ως μορφή άσκησης - ασκεί σημαντική πίεση στο σώμα σου, στο μυοσκελετικό σύστημα αλλά και στα όργανα του σώματός σου. Χρειάζεται αρκετός καιρός (μήνες, χρόνια) για την προσαρμογή ενός δρομέας στις επιδράσεις του τρεξίματος. Οι γρήγορες προπονητικές απαιτήσεις στο σώμα μας, μπορεί εύκολα να καταλήξουν σε τραυματισμούς ακόμα και κίνδυνο της γενικής υγείας μας.
Η επιτυχία σε υψηλές συμμετοχές σε αγώνες μαραθωνίου μπορεί να δίνει την εντύπωση ότι μπορεί ο καθένας με μια μικρή προετοιμασία να τρέξει σε τέτοιους αγώνες αρκεί να το θέλει. Αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική, δεν μας κάνει εντύπωση ότι ένα μεγάλο ποσοστό δρομέων που στέκονται στην γραμμή της εκκίνησης δεν έχουν κάνει σωστή προετοιμασία, είτε γιατί δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο, είτε γιατί δεν είχανε την απαραίτητη καθοδήγηση από κάποιον προπονητή, αλλά ούτε έχουν κάνει ένα ουσιαστικό σχεδιασμό για το πώς θα τρέξουν ένα τέτοιο αγώνα.
Υπάρχει αρκετή αρθρογραφία τα τελευταία χρόνια, στην οποία υπάρχουν αρκετές οδηγίες για το πώς μπορείς να τρέξεις μια τέτοια απόσταση. Από άρθρα με συντηρητικά προγράμματα και άλλα περισσότερο αισιόδοξα για τις σωματικές ικανότητες ενός δρομέα. Το πρόγραμμα όμως ενός τέτοιου αγώνα παραμένει εξατομικευμένο και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες είτε σωματικούς είτε από τις καθημερινές συνήθειες του καθένα. Θα ήταν ιδανικό οι δρομείς που παίρνουν μια τέτοια απόφαση να μη μείνουν μόνο στη συναισθηματική ικανοποίηση αλλά να προετοιμάσουν το σώμα τους σε μια τέτοια διαδικασία.
Ο μαραθώνιος παραμένει «η τυχερή σου μέρα», για αυτούς που προετοιμάζονται χρόνια η τύχη δεν μοιάζει να τους βρήκε στον τερματισμό, αλλά μοιάζει να την έχουν από την αρχή μαζί τους γιατί έχουν κατανοήσει τη δυσκολία μια τέτοιας προσπάθειας. Για άλλους η τυχερή τους μέρα παραμένει, μια μέρα για τολμηρούς.
Η Μαρία Σάκκαρη δεν κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο μπροστά στο κοινό της, όμως όσοι βρέθηκαν στις εξέδρες έγιναν μάρτυρες μιας εμπειρίας που ξεπέρασε το αποτέλεσμα.
17°
