Μια χώρα, χιλιάδες προπονητές

Την ήττα της εθνικής από τη Γερμανία μπορεί να μην τη  περιμέναμε αλλά η ξαφνική εμφάνιση των ειδικών  που εξηγούσαν τις αιτίες του αποκλεισμού και οι οποίες ήταν φανερές από την αρχή του τουρνουά ήταν πιο αναμενόμενη κι από μπόχα σε δημόσια ουρητήρια. Από την Τρίτη το βράδυ χιλιάδες προπονητές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειξαν προβλήματα και έδωσαν λύσεις που ο κόουτς Ιτούδης αδυνατούσε να διαπιστώσει και να βρει καθώς, προφανώς, στερείται των γνώσεων και των ικανοτήτων των συμπολιτών που οι γνωστές συστημικές αδικίες δεν τους επέτρεψαν να κοουτσάρουν σε υψηλο επαγγελματικό επίπεδο και τους ανάγκασαν να κάνουν δουλειές άσχετες με αυτό που γνωρίζουν πιο καλά και την παλάμη τους: το μπάσκετ.

Φυσικά οι διαπιστώσεις των προβλημάτων, όπως και οι λύσεις, γράφτηκαν και ακούστηκαν μόνο κατόπιν εορτής, αλλά είμαι βέβαιος ότι οι ειδήμονες συμπολίτες είχαν εγκαίρως κάνει τις διαπιστώσεις και απλώς δεν ήθελαν να χαλάσουν το κλίμα πριν τον αγώνα με τη Γερμανία. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι θα έπρεπε να βρούν έναν τρόπο να επικοινωνήσουν ιδιωτικώς με τον Ιτούδη και να τον γλιτώσουν από την αδυναμία του να καταλάβει το σπορ γενικότερα αλλά και τις ανάγκες της ομάδας ειδικότερα, αλλά ίσως να μην ήθελαν να τον προσβάλουν επιδεικνύοντας τη δική τους μπασκετική ανωτερότητα.

Το καλό είναι πως η ομοσπονδία σε περίπτωση που θα θελήσει να απαλλαγεί από τον άχρηστο Ιτούδη έχει να διαλέξει ανάμεσα σε χιλιάδες, σαφώς καλύτερους και πιο καταρτισμένους, κόουτς και η μόνη δυσκολία θα είναι πώς να επιλέξει τον καλύτερο ανάμεσα τους. Δεν ξέρω αν θα είναι ο Μπάμπης, ο Θανάσης, ο Γιώργος ή η Δέσποινα αλλά σίγουρα θα ξέρουν περισσότερο μπάσκετ από κάποιον που -άγνωστο γιατί- πληρώνεται για να κοουτσάρει ομάδες στο υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο. Αλλά τα είπαμε και πριν, είναι το σύστημα και τα συφέροντα (πάντα χωρίς «μ») που έβαλαν τον Ιτούδη στον πάγκο της εθνικής μπάσκετ και τον Μπάμπη στο τμήμα μάρκετινγκ.

Νομίζω πως το μόνο που μένει, πριν η ομοσπονδία αλλά και οι ελληνικές ΚΑΕ αρχίσουν να εκμεταλεύονται αυτόν τον μπασκετικό πλούτο είναι να βρεθούν δικηγόροι που θα βοηθήσουν τους συμπολίτες αυτούς να κάνουν τις καλύτερες δυνατές συμφωνίες και να υπογράψουν τα καλύτερα δυνατά συμβόλαια.

Φυσικά όταν μιλάω για δικηγόρους δεν μιλάω γι’ αυτούς τους άσχετους που έχουν βγάλει νομικές σχολές, τρέχουν υποθέσεις και έχουν ήδη αναλάβει συμβολαια επαγγελματιών παικτών και προπονητών τους οποίους εκπροσωπούν καθημερινά. Εννοώ εκείνους που μπορεί να μην ασχολούνται επαγγελματικώς με το αντικείμενο αλλά παίζουν τα συμβόλαια στα δάχτυλα και σίγουρα θα μπορούν να δώσουν καλύτερες νομικές συμβουλές από τους πολυδιαφημισμένους και υπερεκτιμημένους επαγγελματίες.

Και ποιος ξέρει; Μπορεί το επόμενο βήμα να είναι το ΝΒΑ. Θα είναι άλλωστε τρελό το σπουδαιότερο πρωτάθλημα μπάσκετ του πλανήτη να αγνοήσει όλη αυτή τη συμπυκνωμένη γνώση που έχει συσσωρευτεί σ’ αυτή τη μικρή γωνιά της Μεσογείου. Και μπράβο της.