Και τι πειράζει αν γίνονται τα ματς με κόσμο;

Αν υπήρχε κοινή λογική σε εκείνους που παίρνουν τις αποφάσεις, ακόμη και η απλή σκέψη να ξαναρχίσουν τα ματς του ελληνικού πρωταθλήματος με κόσμο στις κερκίδες θα προκαλούσε από γέλια μέχρι... γιαούρτια. Φανταστείτε ένα γήπεδο με 3-4 χιλιάδες χουλιγκάνια να βλέπουν ένα παιχνίδι (γιατί... ποιος άλλος θα πάει σε ποδόσφαιρο τέτοια εποχή και σε ποιους θα δώσουν οι ομάδες τα εισιτήρια;) και ο Ελληνας πλέον διαιτητής (γιατί οι ξένοι δεν πρόκειται να έρθουν) να δώσει ένα «ανύπαρκτο» πέναλτι εις βάρος τους ή να μη μετρήσει ένα γκολ που θα το βλέπουν κανονικό.

Μιλάμε για ένα σπορ που θρέφεται από τις εναλλαγές των συναισθημάτων οι οποίες μπορούν να εξελιχθούν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις χαράς, ενθουσιασμού, λύπης, απογοήτευσης, οργής, ακόμα και μίσους, οπότε υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν αγκαλιές, φιλιά, καβγάδες, ή ξύλο, καταργώντας στην πράξη κάθε ιατρικό πρωτόκολλο που θεωρείται απαραίτητο για να ξαναγυρίσουμε όσο γρηγορότερα γίνεται σε μια κανονικότητα.
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με συντεταγμένες συμπεριφορές, όμοιες με εκείνες που επιβάλλονται στα σούπερ μάρκετ, στις τράπεζες, στα μαγαζιά, στα μπαρ, στις καφετέριες κι όπου αλλού, με τον κόσμο να υπακούει σε κανόνες.

Ήδη οι επιστήμονες έχουν προειδοποιήσει ότι ο κίνδυνος όχι μόνο δεν πέρασε, αλλά υπάρχει ενδεχόμενο να ξαναφουντώσει η πανδημία, όπως ακριβώς μια πυρκαγιά, από τη στιγμή που δεν βρίσκουν σίγουρο φάρμακο ή εμβόλιο. Με τη ευκαιρία, ας ακούσουμε τι δήλωσε τους «Τάιμς» ο Ζακ Μπιν, επιδημιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Εμορι: «Κάθε ομαδική δραστηριότητα προσθέτει κίνδυνο. Εάν υπάρχουν πέντε άτομα, είναι πιο επικίνδυνο απ' ό,τι να υπάρχουν δύο. Τα δέκα, πιο επικίνδυνα από τα πέντε. Τα 500, ακόμη περισσότερο. Ως επιστήμονας, μισώ να πω ότι είμαι 100% σίγουρος για κάτι, αλλά βρίσκομαι πιο κοντά στο 100% από ποτέ. Δεν μπορούμε να ξαναβάλουμε θεατές στα γήπεδα μέχρι να έχουμε ένα εμβόλιο».

Ανάγκη, λοιπόν, οι υπεύθυνοι (αν είναι πραγματικά υπεύθυνοι...) να αντιμετωπίσουν το θέμα με υπομονή. Ας προσέξουμε και μια ακόμη λεπτομέρεια: αν το 70%, ή το 80% του πληθυσμού είχε αντισώματα, η επιστροφή στην κανονικότητα δεν θα ήταν επικίνδυνη. Ομως, στις περισσότερες χώρες το ποσοστό περιορίζεται στο 30%-40%. Οι γιατροί λένε, ότι η ανοσία θα αυξηθεί, αλλά σιγά σιγά. Από την άλλη, οι σχετικές μελέτες θα γίνονται περιοδικά για να γνωρίζουμε αν υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο ανοσοποιημένοι. Δεν θα δούμε σύντομα επαρκή ομαδική ανοσία, καθώς το σημαντικό είναι όχι μόνο αυτό που αναπνέουμε, αλλά και ό,τι αγγίζουμε. Αν μπορούσε να διατηρηθεί η απόσταση ασφαλείας, όλα θα ήταν καλά. Όμως, ακούγεται αδύνατο, ειδικά από τη στιγμή που όλοι ξέρουμε ποιοι θα πάρουν κατά προτεραιότητα τα εισιτήρια και πώς θα συμπεριφερθούν στην διάρκεια ενός αγώνα. Άλλωστε, υπάρχει και τώρα ο κίνδυνος να μαζευτούν οι «αγνοί οπαδοί» μιας ομάδας έξω από ένα γήπεδο και να τα κάνουν μπάχαλο επειδή θα έχουν δει «κάτι» που δεν θα τους αρέσει στην τηλεόραση στη διάρκεια ενός αγώνα. 

Κι όμως, η Super League αποφάσισε να ζητήσει να γίνονται τα ματς με κόσμο στο 20% της χωρητικότητας του γηπέδου, μη τυχόν και χαθεί η... μαγεία της φάσης! Αδύνατο να φανταστεί κανείς πιο ανεύθυνη στάση...