Ο ξεπεσμός του Μαραντόνα

«Ο Μαραντόνα κινδυνεύει να γίνει γελοίος» σχολίασε ο Γκάρι Λίνεκερ λίγο μετά το τέλος του μεγάλου ματς ανάμεσα στην Αργεντινή και τη Νιγηρία. Παρά τη συναρπαστική του εξέλιξη, στα social media τα περισσότερα posts αφορούσαν τον Ντιέγκο που βρισκόταν στα επίσημα παρά τον αγώνα.

Οι λόγοι ήταν προφανείς, διότι είδαμε ολάκερη την ασταθή ιδιοσυγκρασία του Αργεντινού μύθου σε μια σειρά από τηλεοπτικά και φωτογραφικά καρέ. Χαρά, πάθος, ξέσπασμα, νηνεμία πριν από την καταιγίδα, καταιγίδα, κατάρρευση…

Πριν αρχίσει το παιχνίδι στην Αγία Πετρούπολη, η κάμερα έδειξε τον Μαραντόνα να χορεύει με μια Νιγηριανή φίλαθλο, σαφέστατα μια ωραία εικόνα.

Μετά ήρθε το γρήγορο γκολ του Μέσι και ο 58χρονος με αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, δείχνει να ευχαριστεί τον Θεό.

Προς το τέλος του ημιχρόνου συλλαμβάνεται από τις κάμερες σχεδόν κοιμώμενος, ενώ αργότερα μάθαμε πως του έπεσε η πίεση και στην ανάπαυλα πήρε χάπια.

Η εξέλιξη του αγώνα ήταν τόσο αγωνιώδης, που στο γκολ του Ρόχο στο 86’ ξέσπασε. Προφανώς είχε ακούσει και διάφορα από τους γύρω του. Ύψωσε τα δύο μεσαία δάχτυλα των χεριών του σε έξαλλη κατάσταση, ουρλιάζοντας «puto», άγνωστο σε ποιον. Το τέλος του ματς τον βρήκε να πηγαίνει υποβασταζόμενος στη σουίτα του σε μαύρα χάλια.

Κάπου εκεί άρχισαν να οργιάζουν οι φήμες πως είναι έτοιμος να πάει στο νοσοκομείο. Τελικά, ήρθαν εικόνες που ταξίδεψε με ιδιωτικό τζετ και παρέα με φίλους του στη Μόσχα, όπου και διανυκτέρευσε σε ξενοδοχείο.

Η ουσία πως 32 χρόνια μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ από τη δική του Αργεντινή, όλοι ασχολούνται πάλι με αυτόν. Μόνο που τώρα δεν είναι για καλό. Είναι φανερό πως ο Μαραντόνα είναι υπό την επήρεια ουσιών, κάτι που σημειώθηκε και στα προηγούμενα παιχνίδια που παρακολούθησε.

Σαφέστατα, η ζωή είναι δική του και ό,τι θέλει την κάνει. Και αυτό το έχουμε ξαναδεί. Μόνο που τη συγκεκριμένη περίοδο πραγματικά μοιάζει ανεξέλεγκτος. Με πολλές μεταπτώσεις στη συμπεριφορά του, γίνεται και επικίνδυνος σύμφωνα με όσα βλέπουμε.

Και τείνει να γίνει από ένα είδωλο για την πλειονότητα του κόσμου, σε αυτό που περιγράφει ο Λίνεκερ: Σε γελοίο άνθρωπο.

Και σε αυτές τις περιπτώσεις η απόσταση δεν είναι μεγάλη. Άλλωστε, οι δύο μεριές χωρίζονται από μία λεπτή -όχι κόκκινη, αλλά- λευκή γραμμή…