Το παράδειγμα του Ολυμπιακού είναι τυχαίο...

Το facebook είναι ένα τεράστιο καφενείο, κομμωτήριο, μπαράκι ή οτιδήποτε άλλο. Ο τόπος όπου ο καθένας... «κάνε με μια μέρα» πρωθυπουργό ή προπονητή ή Μαρινάκη ή Αλαφούζο ή οτιδήποτε άλλο, παράγει διαρκώς «απόλυτες αλήθειες» χωρίς γνώση, χωρίς παιδεία, χωρίς καν σοβαρή πληροφόρηση. Κάτω απ αυτές μαζεύονται ένα σωρό likes από το ίδιο άσχετους που όμως έχουν άποψη ενώ την διαμορφώνουν με βάση εκείνα που θα διαβάσουν ή θα ακούσουν από δημοσιογράφους το ίδιο ανεπαρκείς και μερικές φορές χειραγωγημένους.

Η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού, για παράδειγμα, ήταν «έτοιμη να σηκώσει μια ακόμη ευρωπαϊκή κούπα» όταν νίκησε τις προάλλες την Ρεάλ Μαδρίτης εκτός έδρας αλλά «δεν γίνεται να πάει πουθενά» τώρα που έχασε από την ΑΕΚ στον τελικό του κυπέλλου.

Το ίδιο και ο Μιραλάς στο ποδόσφαιρο... Πέρα από την χαμένη του εκρηκτικότητα, ήρθε και βρήκε μια ομάδα που ψάχνεται και δεν βρίσκεται αλλά έπρεπε με την πρώτη «να κάνει την διαφορά», να συμμαζέψει όλο αυτό το πράγμα που υπάρχει γύρω του, με συμπαίκτες ως επί το πλείστον αρνητικούς από την αρχή της σεζόν και με τρεις προπονητές να διαδέχονται και να προσπαθούν να διορθώσουν ο ένας τα λάθη του άλλου.

Τα παραδείγματα με τον Ολυμπιακό είναι τυχαία. Τα διάλεξα, επειδή το ζητάει η επικαιρότητα. Στην πραγματικότητα παρόμοιες συμπεριφορές συναντάμε σε όλες τις ομάδες. Και το θέμα είναι αν υπάρχουν πρόεδροι και προπονητές που ξέρουν και δεν ακούνε, ή κάποιοι που παρασύρονται από τον κάθε άσχετο ξερόλα του facebook ο οποίος εκπροσωπεί «αυτό που θέλει ο κόσμος»...