Rory Gallagher: 50 χρόνια από το ιστορικό άλμπουμ «Deuce»

Το άλμπουμ «Deuce» του Rory Gallagher ηχογραφήθηκε στα Tangerine Studios του Λονδίνου με τον Gerry McAvoy στο μπάσο και τον Wilgar Campbell στα ντραμς και στα κρουστά. Ήταν το δεύτερο σόλο άλμπουμ του Rory Gallagher μετά την αποχώρησή του από το πρώτο συγκρότημα που δημιούργησε, τους Taste. Στο προηγούμενο άλμπουμ του, το «Rory Gallagher», που είχε κυκλοφορήσει εκείνο τον Φεβρουάριο -ήταν μια εποχή όπου οι μεγάλοι ροκ καλλιτέχνες έβγαζαν δύο άλμπουμ τον χρόνο- ο Ιρλανδός μουσικός είχε επιτύχει ηχητική ακρίβεια και καθαρές κιθάρες. Εδώ, στο «Deuce», έκανε την πρώτη από τις πολλές προσπάθειές του να συλλάβει την ενέργεια μιας ζωντανής παράστασης στο στούντιο.

Τη στιγμή της κυκλοφορίας, το «Deuce» δεν είχε επιτυχία. Το Rolling Stone δημοσίευσε μια χλιαρή κριτική και χαρακτήρισε τον McAvoy και τον Campbell «μουσικούς υπαλλήλους». Ωστόσο, με τα χρόνια, το άλμπουμ έγινε εμβληματικό για τους θαυμαστές του Gallagher και πολλοί θρυλικοί κιθαρίστες το θεωρούν πρότυπό τους. Ο Johnny Marr των Smiths είπε σε μια συνέντευξη ότι η μέρα που έπαιξε ακούγοντας το «Deuce» ήταν σημείο καμπής για τη σταδιοδρομία και τη δημιουρκικότητά του. Ο μουσικοκριτικός Dave Thompson έγραψε ότι το άλμπουμ «δεν σε εγκαταλείπει όταν παύεις να το ακούς και το συναρπαστικό “Crest of a Wave” σε στοιχειώνει […] Τα ντραμς με το ταραχώδες τείχος του ήχου και η κιθάρα του Gallagher σαν ηχητικός διακόπτης δημιουργούν ένα αριστούργημα επιθετικού δυναμισμού. Ο ήχος της μπάντας φτάνει στην κορύφωσή της τόσο ώστε να μπορείς σχεδόν να αγγίξεις τον ηλεκτρισμό». Σε μια συνέντευξη λίγο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Rory Gallagher είπε «Έψαχνα ένα πρωταρχικό γήινο ήχο και ήμουν αρκετά ικανοποιημένος με το “Deuce”.» Το All Music υποστήριξε το άλμπουμ και σήμερα στο Amazon έχει αποσπάσει άριστες κριτικές.

Το «Deuce» έμεινε στην κορυφή των charts επί 21 εβδομάδες: από τα κομμάτια, όλα συνθέσεις του Rory Gallagher, ακούστηκαν περισσότερο το «Used to Be», το «Don’t Know Where I'm Going», το «Maybe I Will», το «Whole Lot of People», το «In Your Town», «Out of My Mind».

Ο Gallagher έφυγε από τη ζωή το 1995 σε ηλικία 48 ετών. Ήταν από τους μεγαλύτερους Ισλανδούς καλλιτέχνες του ροκ μαζί με τον Van Morrison και τον Phil Lynott των Thin Lizzy. Tον Οκτώβριο του 2011, ο Joe Bonamassa έπαιξε στο Hammersmith Apollo στο Λονδίνο μια διασκευή του “Cradle Rock” χρησιμοποιώντας το Stratocaster του Gallagher.