Ένα βράδυ με την Πηνελόπη Αναστασοπούλου και τους Mama Sings Fire

Μια νέα μπάντα σκέτη φωτιά, που ήρθε για να μείνει. Βαριά μέταλλα αιωρούνται στον αέρα και δημιουργούν μια εκρηκτική ατμόσφαιρα. Επηρεασμένοι έντονα από την διεθνή Rock σκηνή, οι Mama Sings Fire καταφέρνουν να παθιάσουν το κοινό με τραγούδια από το ευρύτερο φάσμα της Hard Rock μουσικής. Θα σε κάνουν να χτυπηθείς με τα βρόμικα fuzz τους, μέχρι να ιδρώσεις και να μην καταλάβεις πώς πέρασε ο χρόνος. Ένα μαγικό ταξίδι στην ιστορία της rock μουσικής. Η μπάντα αποτελείται από τον Σπύρο Γεωργαντά ή αλλιώς Spy Das στην κιθάρα. Τον Θοδωρή Σταυριανό στο μπάσο, τον Τόλη Τολέα στα ντραμς και Πηνελόπη Αναστασοπούλου στο τραγούδι. Άνθρωποι απλοί, με αγάπη και μεράκι για την μουσική, μας μίλησαν για όσα θα θέλαμε να ξέρουμε για εκείνους.  

Πώς δημιουργήθηκε η μπάντα;

Π.A.: Η όλη ιδέα να ξαναγίνει κάτι μουσικό με εμένα ήταν του άντρα μου, Φώτη Benardo. Η μπάντα είναι μικρή σε ηλικία, είναι ακόμα ένα βρέφος. Με τον Θοδωρή γνωριζόμασταν ήδη και συνεργαζόμαστε σε οποιοδήποτε μουσικό project αναλαμβάνω. Τον Σπύρο τον έφερε ο Θοδωρής και ο Τολέας ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα, διότι πάντα ήθελα έναν ντράμερ σαν τον Τόλη και είμαι πολύ μεγάλη fan των συγκροτημάτων που παίζει.

Σε τι είδους μουσικής κατατάσσεστε;

Π.Α.: Αυτή την στιγμή η μπάντα παίζει μόνο covers και η όλη  ιστορία έχει να κάνει με ένα ταξίδι μέσα στις δεκαετίες. Πώς, δηλαδή, εμείς αντιλαμβανόμαστε τα αγαπημένα μας κομμάτια μέσα στα χρόνια της rock.Για παράδειγμα, παίζουμε από Jimi Hendrix, Led Zeppelin και Thin Lizzy μέχρι System of a Down, Metallica και Maiden ακόμα και Stray Cats. Με λίγα λόγια παίζουμε rock n roll, rock μέχρι και thrash. Αγαπάμε τη rock γενικά και προσπαθούμε να το δείχνουμε.

Υπάρχουν σχέδια για δικό σας υλικό;

Π.Α.: Υπάρχει ένα πλάνο που έχει ξεκινήσει από τον Φώτη Benardo, που πέρα από ένας πάρα πολύ καλός σύζυγος και καλλιτέχνης, είναι και καλός παραγωγός. Έχουμε ήδη έναν έτοιμο δίσκο που έχει γραφτεί από τον ίδιο και θα κληθούμε εμείς να πατήσουμε πάνω σε αυτό. Ο δίσκος θα είναι “collectiva” δουλειά, διότι έχουν συνεισφέρει και τα παιδιά σε κάποια κομμάτια. Είναι ένα πάζλ και έχουν κολλήσει τα κομμάτια τέλεια σε διαφορετικούς χρόνους. Αλλά τα περισσότερα θα τα δούμε όταν μπούμε στο στούντιο και ξεκινήσουμε να τζαμάρουμε το υλικό που έχουμε. Είναι και η συγκυρία ευνοϊκή, διότι θα βρίσκομαι σε μια φάση που θα διαθέτω ελεύθερο χρόνο μέχρι τον Μάιο. Αυτό το project δεν αποσκοπεί κάπου, απλά μετά από τόσα χρόνια που κάνω αυτό το πράγμα θέλω να υπάρξει μια δουλειά που θα μπορώ να λέω ότι είναι και δική μου.

Τ.Τ.: Θα γίνει χαμός!

Σε τι είδος θα κινείται ο δίσκος αυτός;

Σ.Γ.: Rock.

Π.Α.: Επειδή για μένα το rock είναι ενιαίο, αυτό που μπορώ να πω σίγουρα είναι ότι θα είναι αγγλόφωνο Rock χωρίς καμία υποκατηγορία.

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για την επιλογή των κομματιών που παίζετε;

Π.Α.: Αρχικά υπήρξε μια λίστα, η οποία όμως δεν τηρήθηκε ποτέ. Αυτό συνέβη διότι υπήρχαν μέσα σε αυτή τη λίστα κομμάτια που δεν λειτούργησαν. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος όταν έρχεται να δει live σε ένα συγκεκριμένο χώρο σε μια συγκεκριμένη περιοχή μπορεί να διαφέρει στα μουσικά ακούσματά του. Για παράδειγμα, ο κόσμος στην Γλυφάδα είναι πιο mainstream απ’ ό,τι ο κόσμος στο Γκάζι, οπότε εμείς προσαρμόζουμε τις πρόβες μας για να καλύψουμε το τι αρέσει με τη μικρότερη έκπτωση στα γούστα μας. Ο στόχος μας είναι πάντα να διασκεδάζουν οι άνθρωποι που έρχονται να μας δουν, αλλά δεν κάνουμε μεγάλες εκπτώσεις. Δεν έχουμε παίξει ποτέ κομμάτι που δεν μας αρέσει.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας καλλιτέχνης και ποιο κομμάτι συγκεκριμένα;

Θ.Σ.: Είναι πολύ μεγάλη λίστα αλλά θα σου πω σίγουρα τον Miles Davis και το You're under arrest.

Σ.Γ.: Εγώ θα σου πω Glenn Hughes το Cold γιατί είναι συναισθηματικό, γιατί είναι φωνάρα και γιατί ήταν και στους Deep Purple.

T.T.: Αυτό που μου έρχεται αυτή τη στιγμή είναι σίγουρα Elvis Presley και το Suspicious Minds.

Π.Α.: Με μια επιλογή θα πω ξεκάθαρα Cure και το Love Song και αν είχα μια εναλλακτική θα ήταν Metallica ένα από τα τρία ορχηστρικά τους (Anesthesia Pulling Teeth, Orion, To live is to Die).

Πέρα από τους Mama Signs Fire συμμετέχετε σε άλλα μουσικά συγκροτήματα;

Σ.Γ.: Είμαι στους Blame Kandinsky και παίζουμε κυρίως Mathcore Hardcore. Είναι μια «ρομαντική» μουσική, η οποία ταιριάζει για τη νύχτα. Παράλληλα είμαι με τον Θοδωρή σε ένα άλλο project που ονομάζεται Citizen Jim πιο - Rock-Funk Experimental καταστάσεις.

Θ.Σ.: Αυτή τη στιγμή παίζω μαζί με τους Dead Sidewalkers και κινούμαστε κυρίως στο garage punk με δικό μας υλικό.

Τ.Τ.: Εγώ βρίσκομαι με τους Beyond  Perception και τους Potergeist και ασχολούμαστε με την thrash της γερμανικής σχολής.

Σε ένα υποθετικό σενάριο, με ποιους καλλιτέχνες θα θέλατε να παίζατε;

Π.Α.: Σίγουρα με τον James Hetfield, ο οποίος είναι ο μόνος εν ζωή άνθρωπος που τρέφω μεγάλο σεβασμό σε ό,τι έχει να κάνει με το Metal αλλά αυτό είναι όνειρο.

Σ.Γ.: Εγώ θα ήθελα σίγουρα με τον Dave Grohl.

Τ.Τ.: Εγώ με Jessie J.

Θ.Σ.: Κendrick Lamar ξεκάθαρα.

Πού μπορούμε να σας βρούμε αυτή την περίοδο;

Π.Α.: Θα παίξουμε στις 14 Απριλίου στο Hoxton στο Γκάζι.

Υπάρχουν σχέδια για περιοδεία μέσα στο επόμενο εξάμηνο;

Π.Α.: Το πρόγραμμά μας περιστρέφεται γύρω από τις υποχρεώσεις μας και επειδή εγώ είμαι ο γονιός της παρέας και το κύριο επάγγελμά μου είναι ηθοποιός, έχουμε σκοπό να βασίσουμε μια μικρή περιοδεία, πάνω στην θεατρική περιοδεία που θα κάνω το καλοκαίρι. Πρέπει να βρούμε σημεία που να εξυπηρετούν διότι το εγχείρημα θα είναι δύσκολο.

Με ποια παράσταση θα πας περιοδεία;

Π.Α.: Η παράσταση είναι το «Μόλις Χώρισα», με τους Κώστα Κάππα, Μαρία Κωσταντάκη, Τζόυς Ευείδη, Θωμαή Ανδρούτσου, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου. Θα ξεκινήσουμε τέλος Μαΐου και θα πάμε σε όλη την Ελλάδα.

Πηνελόπη, επειδή ασχολείσαι με πολλά πράγματα, τι σου αρέσει τελικά, να παίζεις να τραγουδάς ή να χορεύεις;

Μου αρέσει να τραγουδάω, είναι το μόνο πράγμα στο οποίο μπορώ να είμαι ελεύθερη, να κάνω ό,τι θέλω, να λέω ό,τι θέλω, να είμαι ακριβώς αυτό που θέλω. Ταυτόχρονα σε ένα live μπορώ και να παίζω και να τραγουδάω.