Ποιος προτιμάει τη συναυλία του «αγαπημένου» του καλλιτέχνη σε ολόγραμμα;

Ένα από τα απωθημένα μου είναι που δεν πρόλαβα να δω ζωντανά τον Frank Zappa. Μη σε νοιάζει, μου ψιθυρίζει καθησυχαστικά η σύγχρονη τεχνολογία, βγαίνει τώρα σε περιοδεία και θα είναι μαζί του κάμποσα από τα ορίτζιναλ μέλη των Mothers of Invention. Δίπλα στο ολόγραμμα του Zappa θα στέκονται περήφανοι(!) οι παλιοί του συνεργάτες: Steve Vai, Napoleon Murphy Brock, Ian Underwood, αλλά και μουσικοί που συμμετείχαν στο «Joe’s Garage» όπως οι Warren Cuccurullo, Vinnie Colaiuta, Arthur Barrow και Ed Mann.

Ένας από τους διαχειριστές του «Zappa Family Trust», ο περιορισμένου ταλέντου υιός Ahmet Zappa, που έχει κάνει ό,τι μπορεί στο παρελθόν για να εκμεταλλευτεί το όνομα του διάσημου πατρός, δηλώνει ενθουσιασμένος με την περιοδεία που θα κάνει ο μπαμπάς/ολόγραμμα.

Το 1977 ταξίδεψα πρώτη φορά στο εξωτερικό με το magic bus για να δω την πρώτη μου μεγάλη συναυλία κι από τότε είδα από κοντά, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ό,τι ονειρεύτηκα. Από τη συναυλιακή μου λίστα λείπουν ελάχιστα ονόματα αλλά δεν έχω απολύτως καμία διάθεση να δω το ολόγραμμα του Zappa ή του Hendrix (που κι αυτός έχει περιοδεύσει ως ολόγραμμα με τους παλιούς του συνεργάτες να τον συνοδεύουν).

Πριν από μία δεκαετία ο Elvis έκανε ντουέτο με τη Celine Dion στο Λας Βέγκας (άλλη μία απόδειξη ότι ο Elvis ζει) αλλά και ο Tupac Shakur γνώρισε μεγάλη επιτυχία ως ηλεκτρονικό φάντασμα. 

Ο Michael Jackson έχει γίνει επίσης ένα πολύ πετυχημένο ολόγραμμα που πλαισίωσαν με μεγάλο ενθουσιασμό πολλοί από τους παλιούς του συνεργάτες, μουσικοί και χορευτές, όπως έγινε και με τους Frank Sinatra, Selena, Amy Winehouse, Ronnie James Dio, Whitney Houston, Prince, Roy Orbiso. Οι νύχτες των ζωντανών νεκρών…

Το μέλλον των ολογραμμάτων δείχνει να είναι λαμπρό και υπάρχουν σε αυτό τον κόσμο πολλοί πρόθυμοι να δουν και να ακούσουν –πληρώνοντας ένα καθόλου ευκαταφρόνητο εισιτήριο– τον αγαπημένο τους καλλιτέχνη σαν μια θαμπή φιγούρα που μοιάζει με φάντασμα. Σε αυτό το σόου της ντροπής θα ήθελα να είμαι Gostbuster και όχι θεατής, ούτε καν από περιέργεια.  

Βλέπω στο youtube μία συναυλία της γιαπωνέζας Hatsune Miku και προσπαθώ να βρω σημείο επαφής. Το απόλυτο κενό… Μάλλον είμαι πολύ γέρος πια για να συμμεριστώ την εποχή των ολογραμμάτων. Έρχομαι από τις γενιές που συναυλία σημαίνει ζωντανή επαφή με ανθρώπους επί σκηνής και όχι με digital φαντάσματα. Η ασιατική τεχνολογία δημιούργησε ένα ολόγραμμα, ένα 16χρονο κορίτσι που με την ψηφιακή φωνή της γνωρίζει εδώ και μία δεκαετία μεγάλη επιτυχία, όχι μόνο στην Ιαπωνία αλλά και στην υπόλοιπη Ασία, στις ΗΠΑ και αλλού. Η Hatsune Miku άλλωστε είναι το πρώτο ολόγραμμα που έχει τραγούδι στο Νο1.

Μεγάλες κορεάτικες εταιρείες τεχνολογίας σχεδιάζουν να δημιουργήσουν ολογράμματα από τα πιο γνωστά ονόματα της (λεγόμενης) K-Pop, που αποτελείται κυρίως από κοριτσίστικα ή αγορίστικα συγκροτήματα (Wonder Girls, Girls generation, Got7, 2PM, Big Bang, BoA, Super Junior) ώστε να δίνουν συναυλίες ακόμη και όταν τα ίδια τα μέλη των γκρουπ είναι απασχολημένα. Ένα ολόγραμμα μπορεί να δουλεύει 365 μέρες τον χρόνο χωρίς να αισθάνεται πίεση, να έχει συναισθηματικές μεταπτώσεις, να παθαίνει κατάθλιψη ή να κλείνει ο λαιμός του. 

Η γενιά που θα πηγαίνει στη συναυλία ενός ολογράμματος με ένα αυτοκίνητο που θα οδηγείται μόνο του και στη διαδρομή θα συνομιλεί με τη Siri ή την Cortana ή την Alexa ετοιμάζεται πυρετωδώς. Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να παίρνει πρωτοβουλίες γιατί τα κάνει μαντάρα, δεν πρέπει να οδηγεί γιατί προκαλεί ατυχήματα και στοιχίζει πολύ στο σύστημα υγείας και στον κρατικό προϋπολογισμό, δεν χρειάζεται να τραγουδάει ζωντανά γιατί έχει πολλές μεταπτώσεις. Μπορεί απλώς να πληρώνει τη μηνιαία συνδρομή και να παραμυθιάζεται πως διατάζει τα μηχανήματα να κάνουν ό,τι τους λέει… Πες μου, Siri, πού τραγουδάει απόψε ο Frank Sinatra· Mercedes, οδήγησέ με στη συναυλία· Cortana, πάρε τηλέφωνο την αγαπημένη μου και ανέβασε στο Instagram τη σέλφι που μόλις έβγαλα με τον Elvis. 

Κι αν δεν θέλετε να πάτε μόνος σας στη συναυλία μπορεί να σας συνοδέψει η υπάκουη και πολύ πρόθυμη sex doll, όπως κάνουν οι Γιαπωνέζοι που παίρνουν τις πλαστικές δούλες του σεξ μαζί τους στην παραλία.

Εδώ και μέρες ψάχνω στο διαδίκτυο να βρω την κούκλα που θα μου προκαλούσε σεξουαλικό ενδιαφέρον αλλά «ο έρωτας με την πρώτη ματιά» δεν λέει να με χτυπήσει. Έχω δει πάνω από 200 μοντέλα, νέες, ώριμες, με μεγάλα ή μικρά στήθη, με σαρκώδη χείλη, με οπίσθια αλλά Καρντάσιαν, ντυμένες, ημίγυμνες, με εσώρουχα, με βλέμμα αγελάδας, που υπόσχεται πολλά αλλά... τίποτα. 

Κι όμως ένα όλο και αυξανόμενο κοινό δείχνει να προτιμάει το σεξ με μια κούκλα. Οίκοι ανοχής που φιλοξενούν μόνο sex dolls ή και sex dolls ανοίγουν παντού στην Ευρώπη: Ισπανία, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία έχουν ήδη, ενώ παραδοσιακά μπορντέλα λένε πως σκοπεύουν να αντικαταστήσουν τις πραγματικές γυναίκες με κούκλες καθώς οι πελάτες δείχνουν να τις προτιμούν.

Η αλήθεια είναι πως τα νεότερα μοντέλα φαίνεται να είναι πολύ πιο «ανθρώπινα» από τις φουσκωτές κούκλες που χρησιμοποιούσε ο συγχωρεμένος ο Τζιμάκος στις παραστάσεις του κι επειδή όταν υπάρχει ζήτηση η τεχνολογία προχωράει γοργά, οι μεγάλες εταιρείες του είδους υπόσχονται πως η επόμενη γενιά που έρχεται όχι απλώς θα μπορεί να έχει οργασμό, αλλά θα επικοινωνεί με τον «αφέντη», θα μιλάει, θα βγάζει ήχους και κραυγές την ώρα του σεξ, θα μπορεί να ελεγχθεί από wi fi και θα αντιδρά σε συγκεκριμένες εντολές.

Η στιγμή που θα μπορούμε να έχουμε δίπλα μας τη Rachael του «Blade Runner» δεν δείχνει πια και πολύ μακρινή.

Μέχρι τότε μπορείς να έχεις μια πρόθυμη και αρκετά πειστική στην αφή κούκλα που δεν σε υποτιμάει για την πρόωρη εκσπερμάτιση, για τη χοντρή κοιλιά, για τις τρίχες παντού στο σώμα, που κάνει ό,τι θέλεις όταν το θέλεις, που δεν λέει κουβέντα όταν σε παίρνει ο ύπνος αμέσως μετά και δεν έχει καμία απαίτηση γενικώς. Με μία επένδυση από 2.000 ως 5.000 ευρώ κι έχεις την τέλεια σύντροφο. Κι αν δεν τα ’χεις, πας σε ένα μπουρδέλο και με 80-100 ευρώ την έχεις δική σου για μισή ώρα (πλυμένη και απολυμασμένη από την προηγούμενη χρήση, όπως εγγυάται το κατάστημα).

Μια κάποια λύση λένε μερικοί ψυχολόγοι, για άτομα μοναχικά, για ηλικιωμένους, για ανθρώπους που είναι εντελώς ανίκανοι να έρθουν σε οποιαδήποτε κανονική επαφή με πραγματικό άνθρωπο. Υπάρχουν κι αυτοί όμως που προβλέπουν την αντικοινωνική συμπεριφορά αυτών των ατόμων, τον οριστικό ιδρυματισμό τους στο σπίτι, τη δημιουργία σχέσης με ένα άψυχο αντικείμενο και πάει λέγοντας. 

Να, λοιπόν, ακριβώς μπροστά μας ένα μέλλον με fake φίλους στα κοινωνικά δίκτια, με fake συναυλίες του «αγαπημένου» μας καλλιτέχνη που σαν φάντασμα θα έρχεται στους εφιάλτες μας, την ώρα που εμείς θα έχουμε την ψευδαίσθηση πως διατάζουμε: το αυτοκίνητο να μας πάει εκεί που θα του πούμε, την ψηφιακή βοηθό μας να στείλει ένα μέιλ, το τηλέφωνό μας να τηλεφωνήσει εκεί που θέλουμε, το λάπτοπ μας να παίξει το τραγούδι που γουστάρουμε και την πλαστική κούκλα να σκύψει στα 4.

Κι αν όλα αυτά σου φαίνονται κάπως μακρινά, σκέψου πως αν σου χαλάσει η τηλεόραση και θες να επικοινωνήσεις με το σέρβις, αν θέλεις να κάνεις τραπεζικές συναλλαγές από το τηλέφωνο, αν χρειαστεί να μιλήσεις με τον ΟΤΕ ή κάτι αντίστοιχο, στην ουσία μιλάς με ένα μηχάνημα (chatbot) που σε «κατευθύνει» για το τι πρέπει να πεις, με καθαρή φωνή και σωστή άρθρωση γιατί αλλιώς δεν καταλαβαίνει και ξεκινάει από την αρχή. Αν είσαι τυχερός και τα πεις όλα σωστά και τα καταλάβει, τότε υπάρχει πιθανότητα να εμφανιστεί και κάποιος άνθρωπος, αν θεωρηθεί απαραίτητο. Σύντομα δεν θα είναι…

Έξω βρέχει… Σταμάτα, βροχή! Τώρα!