Raw hip-hop, εκατομμύρια views στο youtube και χιλιάδες followers με έδρα την Ηλιούπολη. Ο Παναγιώτης Κυριακού, παραγωγός και ιδρυτής του Bashment, τα λέει σωστά
Raw hip-hop, εκατομμύρια views στο youtube, και χιλιάδες followers με έδρα την Ηλιούπολη. Ο Ταφ Λάθος προσπαθεί να απολαμβάνει τη hip-hop διαδρομή του, να κάνει όνειρα και στο νέο του άλμπουμ εκφράζεται πιο ελεύθερα από κάθε άλλη φορά, εκπλήσσοντας ακόμη και τον ίδιο του τον εαυτό. Λίγο μετά από το live του στην Αθήνα, ο παραγωγός και ιδρυτής του Bashment Παναγιώτης Κυριακού μίλησε στην Αthens Voice.
Πόσο δύσκολο είναι να ξεκινά κανείς με ένα «Ψυχόδραμα»;
Είναι αρκετά δύσκολο. Αλλά όσο πιο πολύ εκπαιδεύσεις τις θεατρικές σου ικανότητες τόσο πιο εύκολο είναι να ανταπεξέλθεις στον κόσμο και στις απαιτήσεις του.
Πολύ πριν τον Κung Fu Kenny και τους Wu Tang Clan υπήρχε πάντα μια στενή σχέση των πολεμικών τεχνών με την κουλτούρα του hiphop. Πώς συνδέονται στο δικό σου μυαλό; Μάλλον στο ότι προκαλούν και τα δύο την ίδια ηρεμία και ταυτόχρονα σύγχυση. Πριν ασχοληθώ με τις πολεμικές τέχνες, βέβαια, δεν νομίζω να το είχα σε αυτή την ερώτηση.
Τι μπορείς να μας αποκαλύψεις για το νέο άλμπουμ σου σε επίπεδο στίχων και παραγωγής;
Η αλήθεια είναι ότι ψάχτηκα αρκετά για το στιχουργικό, την ερμηνεία, το ηχόχρωμα και την παραγωγή του καινούργιου μου δίσκου και απογοητεύτηκα, χάρηκα, υπήρξα ντεμί και ωρίμασα κι άλλο ίσως μουσικά. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι δεν θέλω να ασχοληθώ και σε επίπεδο παραγωγής με αυτό το lp και να το αφήσω όσο γίνεται φυσικά αυτό το κομμάτι σε ανθρώπους που εμπιστεύομαι και εκτιμώ. Για αυτόν τον λόγο κιόλας δεν θα έχει καμία σχέση αυτός ο δίσκος με ό,τι έχω κάνει έως τώρα. Θεωρώ ότι γράφω στίχους και ερμηνεύω όπως δεν έχω ξαναγράψει παλιότερα και έχω ξεκλειδώσει κάτι που με έχει εντυπωσιάσει.
Θα μπορούσες να αναφέρεις βιβλία, μουσική, ταινίες ή γεγονότα που σε ενδιαφέρουν/απασχολούν αυτή την περίοδο και επιδρούν κατά κάποιο τρόπο στο άλμπουμ που δημιουργείται;
Από τα βιβλία τίποτα δυστυχώς, γιατί ποτέ δεν με εξίταρε το διάβασμα. Πάντοτε ήμουν ακουστικός τύπος. Από ταινίες εδώ και αρκετό καιρό το μόνο που βλέπω πριν κοιμηθώ είναι παιδικά σε vhs συνήθως, οπότε δεν ξέρω σε τι μπορεί να έχει επηρεάσει στο συγκεκριμένο κομμάτι, ίσως μόνο στην ξεγνοιασιά μου. Μουσικά ακολουθώ τον ρυθμό της εποχής και προσπαθώ να τον αποκωδικοποιήσω αλλά δεν τα ’χω καταφέρει ακόμα, οπότε καταλήγουμε λογικά once again στα γεγονότα.
Είναι λάθος να λέει κανείς δυσάρεστες αλήθειες;
Λεπτή γραμμή, αλλά αν αρχίσει και χοντραίνει, όχι.
Tι συμβουλεύεις τους νέους μουσικούς της ευρύτερης hip hop σκηνής που φιλοξενείς στο label Bashment Records;
Να κάνουν ό,τι θέλουν να κάνουν έχοντας όραμα και θετική ενέργεια. Όλα για να γίνονται, μου ’παν όλα γίνονται, μα όλα φτάνουν μέχρι εκεί που η ματιά μπορεί να δει.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα έλεγες στον εαυτό σου αν γύρναγες το χρόνο στο ξεκίνημα της πορείας σου;
Να το ευχαριστιόταν ακόμα πιο πολύ.
Πόσο δύσκολο είναι να κινείς ένα label στην ψηφιακή εποχή; Πώς επιδρούν οι ψηφιακές πλατφόρμες στον τρόπο που ακούμε μουσική αλλά και στους παραγωγούς;
Είναι πιο εύκολο να κινείς ένα label στην ψηφιακή εποχή γιατί έχεις όλα τα εργαλεία σπίτι σου. Απλά για να χρησιμοποιήσεις σωστά το εργαλείο που σου δίνεται θέλει και την κατάλληλη εκπαίδευση, αλλιώς μπορεί να οδηγήσει στο οπουδήποτε. Άσχετα που δεν έχω εντρυφήσει ακόμη στο θέμα των πλατφόρμων και παραμένω vintage, πιστεύω πως όπου υπάρχει χρήμα υπάρχει και ανάπτυξη. Δυστυχώς ή ευτυχώς.
Ποια είναι η σχέση σου με το κοινό όλο αυτό το διάστημα;
Η σχέση μου πάντα ήταν φιλική και εξαιτίας του καφέ-μπαρ, όπως και του στούντιο, πάντα συναναστρεφόμουν με παιδιά που με ακούνε και που τα ακούω.
Θα μπορούσε να μας δώσεις ένα πολύ μικρό στιχουργικό δείγμα μέσα από τα πρώτα τραγούδια του άλμπουμ που έχουν ήδη γραφτεί;
Τα λέω σωστά; Ή βρέθηκα πάλι αντιμέτωπος με γροθιά που ’χα/ κάτω από τα ρούχα, κάθε μου κίνηση μοιάζει αρκετή/ μα είναι αργή σαν χελώνα ταλαντούχα ακολούθα.
Ποιο είναι το λάθος στερεότυπο σχετικά με το hiphop;
Ότι το κάνω για να βγάλω λεφτά και για να αποδείξω φορώντας ό,τι πιο ακριβό βρω επάνω μου, ότι ξέφυγα απ’ το μαρτύριό μου και ότι ξεχωρίζω τη θέση μου απ’ τους άλλους. Δεν είναι ανάγκη να δείχνεις τίποτα από αυτά αν πιστεύεις στον εαυτό σου και αν πραγματικά τα ’χεις καταφέρει μέσα σου.
Ο Jason Williamson μιλάει στην ATHENS VOICE γα την οργή, τη ζήλια, την αυτοκριτική, την υποκρισία της μουσικής βιομηχανίας και τη σχέση του με την Αθήνα
Η γενική διευθύντρια της «Αυτοδιαχείρισης», Μαργαρίτα Παναγιωτοπούλου, μιλά στην ATHENS VOICE για τη διοργάνωση, τον σκοπό της και τη στήριξη των Ελλήνων δημιουργών
Στην επέτειο των 101 χρόνων από τη γέννησή του, ένα έργο που παρέμεινε ανολοκλήρωτο από το 1978 βρίσκει τον δρόμο του προς το κοινό, με έξι τραγούδια που κυκλοφορούν για πρώτη φορά
16°
