Visual Browsing
Various Artists 332
ΤΕΥΧΟΣ 332
VARIOUS ARTISTS

Various Artists 332

Το συμπαθές τίποτα

Δεν αρχίσαμε καλά…

Το συμπαθές τίποτα

British Sea Power - Valhalla Dancehall (***)

Διαχειρίζονται ικανοποιητικά το μέτριο ταλέντο τους κερδίζοντας και πάλι τη συμπάθειά μας (όπως ένα σπουργίτι), ακριβώς γιατί τσιμπολογάνε λιγάκι από παντού, φτιάχνοντας ένα indie/pop/post/rock/alternative χαρμάνι που είναι «πλήρες» αλλά χωρίς ίχνος συγκίνησης.

Σχετικα
The Long Beach Festival 2020: Μουσικό γεγονός για να ενώσει ανθρώπους
The Long Beach Festival 2020: Μουσικό γεγονός για να ενώσει ανθρώπους

Fuzztones - Preaching to the Perverted (**)

Οk. Το έχουμε εμπεδώσει: Αν κατοχυρώσεις έναν ήχο - σήμα κατατεθέν μπορείς να τη βγάλεις μια ζωή. Ο ήχος των Fuzztones και η φωνή του Rudi Protrudi είναι εδώ, αλλά η όρεξη, η δημιουργικότητα, η έμπνευση και η τρέλα απουσιάζουν. Μουσική με αυτόματο πιλότο δεν γίνεται.

I Like Trains - He Who Saw the Deep (***)

Σχετικα
Τέχνη και Κοινωνία: Ο προφήτης Αριστοτέλης και η σύγχρονη νευροεπιστήμη
Τέχνη και Κοινωνία: Ο προφήτης Αριστοτέλης και η σύγχρονη νευροεπιστήμη

Τα χρώματα είναι απαλά και γήινα, η συνθετική αμηχανία αντιμετωπίζεται με ρυθμούς παρέλασης (φαίνεται πως η σύγχρονη ποπ καταφεύγει συχνά σε αυτούς), η μελαγχολία διαχέεται σε ελεγχόμενες δόσεις. Αγγλικός νατουραλισμός;

Stranded Horse - Humbling Tides (***)

Το φαινόμενο είναι συχνό… Κάποιος δυτικός μουσικός την τρώει κατακέφαλα με ένα «εξωτικό» παραδοσιακό όργανο: Εδώ είναι το «κόρα» κι ο Yann Tambour βασίζεται σ’ αυτό και για το 2o άλμπουμ του, που ακούγεται (αναπόφευκτα) κάπως φολκλόρ, αλλά το αισθητικό κόνσεπτ παραπέμπει πειστικά στη φολκ της δεκαετίας του ’60.

Agent Ribbons - Chateau Crone (**)

Λίγο απ’ όλα και τίποτα για το κοριτσίστικο τρίο από το Τέξας που πλατσουρίζει ανέμελα (αλλά στην ουσία πολύ εγκεφαλικά) από το rock’n’roll ως το γαλλικό σανσόν, χρωματίζοντας τις ρομαντικές τους σκανδαλιές με ξυλόφωνα, έγχορδα και βιμπράφωνα.

Ιδιωτικής ετικέτας

Absent Without Leave - Faded Photographs (****)

Κάθε εξώφυλλο και μια διαφορετική φωτογραφία και το μουσικό περιεχόμενο όλες οι φωτογραφίες μαζί. Ο Γιώργος Μαστροκώστας, με τη συμμετοχή μουσικών απ’ όλο τον κόσμο, δημιουργεί τοπία, προκαλεί αισθήματα, φωτίζει εικόνες που εναλλάσσονται, καθώς ένα μονοπλάνο από road movie κινείται διαρκώς.

Jan van de Engel - Misspent (***)

Ο πρώτος δίσκος της αθηναϊκής παρέας είναι ένα «φροντισμένο», «υπεύθυνο» και «σωστό» χαρμάνι από cinematic, jazz, electro που θυμίζουν Jean Luc Ponty και  Weather Report . Αν γίνουν και λίγο πιο τολμηροί…

Dr. Albert Flipout’s One CAN Band - Can’t find My Pills (***)

Ο Μίκι Παντελούς ξέρει μουσική ιστορία… Από τα rhythm’n’blues ως το rock‘n’roll και από τον Screamin’ Jay Hawkins ως τον Tom Waits αλλά και τη μουσική του δρόμου, ως –one man show–  περιπλανώμενος μουσικός. Στο επίσημο ντεμπούτο του (που όμως είναι η 3η του κυκλοφορία) προτιμάει να μείνει στη «θεατρική» περιγραφή όλης αυτής της μυθολογίας και κουλτούρας. 

Άκουσε το podcast εδώ

 

Δειτε επισης

Back to top

Προσεχως

Γιαπωνέζικα Netsuke
Γιαπωνέζικα Netsuke
Πινακοθήκη Γιώργου Ν. Βογιατζόγλου
07.12.2019
Γιαπωνέζικα Netsuke
Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5