Κινηματογραφος

«Στρέλλα»: η δικαίωση του queer

Μια πολιτική ταινία που εμπλέκει τον θεατή αισθητηριακά

14.04.2022, 17:01
Φωτεινή Αλευρά
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Πώς τα ευρωπαϊκά κονδύλια χρηματοδοτούν τουρκικές ΜΚΟ που συνδέονται με την οικογένεια Ερντογάν και προωθούν ισλαμιστικά δίκτυα εντός της ΕΕ

Κοσμος Πώς η Ευρώπη χρηματοδοτεί τα ισλαμιστικά δίκτυα της οικογένειας Ερντογάν

Σώτη Τριανταφύλλου

French Fry - Συνέντευξη: Ο Θάνος Γάλλος μιλάει στην ATHENS VOICE για το πρώτο του άλμπουμ «Quit Your Job!», που κυκλοφορεί από τη Fine! Records, τις επιρροές, τη ζωή του και την έμπνευση που του έδωσε.

Μουσικη French Fry: «Χάσαμε τον αυθορμητισμό στο να παίρνουμε ρίσκα»

Δημήτρης Αθανασιάδης

TV + Series Half Man: Ο Ρίτσαρντ Γκαντ μας ξεβολεύει ξανά

Τάνια Σκραπαλιώρη

Τι Να Δω Σήμερα: “A Woman’s Way” του Πάνου Χ. Κούτρα - Η Φωτεινή Αλευρά διαλέγει την ταινία της ημέρας

Ανακοινώθηκε σήμερα, το πρόγραμμα του 75ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, με την ταινία του Πάνου Χ. Κούτρα “Dodo” να κατέχει μια θέση ανάμεσα στις πρεμιέρες του Φεστιβάλ. Εμείς κάνουμε υπομονή μέχρι τον Μάιο και ως τότε θυμόμαστε την αγαπημένη μας «Στρέλλα», από το 2009.

H Στρέλλα (Μίνα Ορφανού) είναι μια νεαρή εκδιδόμενη τρανς, η οποία γνωρίζει τον Γιώργο (Γιάννης Κοκιασμένος), που αποφυλακίζεται μετά από δεκαπέντε χρόνια για έναν φόνο που διέπραξε στο χωριό από το οποίο κατάγεται κάπου στην ελληνική επαρχία. Ο Γιώργος συναντά τη Στρέλλα σε ένα φθηνό ξενοδοχείο στην Αθήνα, όπου θα περάσει την πρώτη του νύχτα μαζί της και σύντομα θα ξεκινήσει ένας έρωτας, ο οποίος θα δοκιμάσει τα όρια των ίδιων αλλά και του κοινού.

Πρωτότυπη και τολμηρή απεικόνιση ενός νέου τύπου οικογένειας και μια πολιτική ταινία εν τέλει η οποία αναγκάζει τον θεατή να πάρει θέση και τον εμπλέκει αισθητηριακά, μέσω της ανοικτά queer αισθητικής, της ανάδειξης queer χαρακτήρων, αθέατων πριν από τον ελληνικό κινηματογράφο και της σύγκρουσης με παραδοσιακές ιδέες περί οικογένειας, θεσμών και κοινωνικών συστημάτων. Κρατά μια ειδική και περίοπτη θέση στην καρδιά της εγχώριας κριτικής, αφού μαζί με τον Κυνόδοντα θεωρούνται από το σύνολό της σχεδόν, ως τα δύο φιλμ που σύστησαν εκ νέου, κατά κάποιον τρόπο το ελληνικό σινεμά, στα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ, αφού τον Φεβρουάριο και τον Μάιο του 2009 αντίστοιχα, προβλήθηκαν σε παγκόσμια πρεμιέρα στα Διεθνή Κινηματογραφικά Φεστιβάλ του Βερολίνου και των Καννών. Τέσσερα Βραβεία Ίρις από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.