Προδημοσίευση: «Ο Μεγάλος Μαθητής και ο Μικρός Δάσκαλος» του Γ. Αγγελάκα

Μουσικός, στιχουργός, τραγουδιστής, διανοητής. Το βιβλίο του Γιάννη Αγγελάκα «Ο Μεγάλος Μαθητής και ο Μικρός Δάσκαλος» κυκλοφορεί στις 13 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Καστανιώτη διανθισμένο με σκίτσα του εικαστικού Γιώργου Κόφτη. Τι θα συναντήσουμε στις σελίδες του; Διαβάστε την περίληψη και μερικά αποσπάσματα...

Περίληψη
ΜΜ: Δάσκαλε, μου ζήτησε ο δημιουργός μας να γράψουμε κάτι για το οπισθόφυλλο του βιβλίου. Έτσι γίνεται, λέει, με όλα τα βιβλία, το απαιτούν οι εκδότες.
ΜΔ: Ωραία, εσύ, που έχεις το ψώνιο του συγγραφέα, σκάρωσε κάτι, και το συζητάμε.
ΜΜ: Εγώ, δάσκαλε, θα έλεγα τα εξής:
Κυρίες και κύριοι, ο Μαθητής και ο Δάσκαλος κου–
ΜΔ: Ο δάσκαλος και ο μαθητής.
ΜΜ: Οκέι…
Ο Δάσκαλος και ο Μαθητής κουβεντιάζουν. Κι όσο κουβεντιάζουν, λύνονται ένας ένας οι γρίφοι, και αποκαλύπτονται τα μυστήρια του άπειρου σύμπαντος, της αιώνιας δημιουργικής ψυχής και της ανθρώπινης βλακείας.
Πρόκειται για ένα φωτεινό ανάγνωσμα.
Για ένα βιβλίο που δεν χρειάζεται να ανάβετε λαμπατέρ τα βράδια, όταν το διαβάζετε.
Είναι εύχρηστο, οικονομικό, εύληπτο, και έχει και ζωγραφιές για να ξεκουράζεται το μυαλό.
Σας αξίζει!
Αυτά.
ΜΔ: Καλή κοτσάνα μού ακούγεται, πρότεινέ την κι ό,τι γίνει. Α! Δεν μου ’πες πώς θα λέγεται το βιβλίο.
ΜΜ: Εεε… Ο Μεγάλος Δάσκαλος και ο Μικρός Μαθητής.
ΜΔ: Σίγουρα;
ΜΜ: Αλίμονο, δάσκαλε, σου ’χω πει ποτέ ψέματα;

Προδημοσίευση

(5)
ΜΔ: Η ομορφιά κι ο πόνος πηγαίνουν χέρι χέρι. Υπάρχει και ομορφιά χωρίς πόνο, μα είναι σαν ανάλατο τουρσί. Υπάρχει και πόνος χωρίς ομορφιά. Πολύς πόνος χωρίς καθόλου ομορφιά. Σαν βάλτος άηχος, ασάλευτος, σκεπασμένος με νύχτα χωρίς ουρανό, χωρίς άστρα, χωρίς ψυχή, χωρίς μυρωδιές.
ΜM: Σαν το θάνατο;
ΜΔ: Σαν τη σκυφτή ζωή, ηλίθιε.

(32)
ΜΜ: Σήμερα ξύπνησα γεμάτος ενθουσιασμό που σε έχω δάσκαλο, δάσκαλε! Νιώθω πολύ τυχερός που ζω δίπλα σου και είμαι μαθητής σου. Θαυμάζω τη σκέψη σου, την ψυχραιμία σου, το ανάστημά σου... Υπάρχει κάποιο μυστικό, δάσκαλε; Τι σε οδήγησε σ’ αυτά τα ιλιγγιώδη πνευματικά ύψη;
ΜΔ: Τι να σου πω τώρα; Ίσως φταίει αυτό το ασίγαστο, μεγαλειώδες πάθος που ξύπνησε μέσα μου, όταν ήμουν ακόμα παιδί, και μ’ οδηγεί μέχρι σήμερα.
ΜΜ: Ποιο είναι αυτό το πάθος, δάσκαλε;
ΜΔ: Να ’χω ελαφριά δουλειά και γεμάτη την κοιλιά!

(52)
ΜΜ: Τόσες επαναστάσεις έγιναν στην ιστορία μας, δάσκαλε, αλλά η ανθρωπότητα δεν πρόκοψε.
ΜΔ: Οι επαναστάσεις είτε αποτυχαίνουν και γίνονται ποίηση, είτε πετυχαίνουν και γίνονται εξουσία.
ΜΜ: Εμένα μου αρέσει η ποίηση, δάσκαλε.
ΜΔ: Είσαι ηττοπαθής, γι’ αυτό. Η ήττα είναι ο παράδεισος των ρομαντικών και η εξουσία η μοίρα των σκληρόπετσων.
ΜΜ: Τώρα ποιητολογούμε ή φιλοσοφούμε, δάσκαλε;
ΜΔ: Τι ώρα είναι;
ΜΜ: Εννιά.
ΜΔ: Μάλλον σχολάμε.