Ελένη Χελιώτη

«Αυτό είναι ο χρόνος. Δεν σταματάει, είτε είσαι εκεί, είτε όχι»

Οι μοναρχίες είναι πάντα ευάλωτες ενώ αντιληφθήκαμε για ακόμα μια φορά πόσο δραματικές είναι οι καιρικές αλλαγές του πλανήτη μας

Τα γράμματα αυτά πάντα κρύβουν κάτι. Είναι πάντα σαν μια λεζάντα φωτογραφίας του μυαλού

Πάντα αναρωτιόμουν πώς θα ήταν να σταμάταγε το τρένο στο μεταίχμιο. Και αν ήμασταν ακριβώς στη μέση, προς τα πού θα πηγαίναμε; Μπρος ή πίσω;

«Ελπίζω μόνο να είναι αισιόδοξα όσα γράφεις» μου λέει ένας κύριος

Με τα χρόνια οι άνθρωποι ξεχνάνε». «Τι ξεχνάνε;» με ρωτάει εκείνος. «Ποιοι είναι».

«Εκεί βρίσκεται λοιπόν η ουσία της ταυτότητάς μας, στα χέρια μας»

«Είναι καλύτερα πια τα πράγματα εδώ. Και όπως λένε και οι μανάδες μας, οι καλοί ποτέ δεν χάνονται... ούτε και οι όμορφοι»

Τι ακριβώς συνέβη στο φετινό πρωτάθλημα: winners and losers!

Τα κορίτσια δεν ξέρω καν αν άκουγαν. Τους χάζευα ανενόχλητη, δεν με κοιτούσαν. Θυμάμαι πόσο ενήλικες και μεγάλοι μου φαινόντουσαν οι 30άρηδες στα 17