Πάμφθηνα βιβλία, σε δύο κεντρικά περίπτερα

Κάποτε, όταν είμασταν φοιτητές, τα Εξάρχεια, η Ασκληπιού, η Σόλωνος και η Ιπποκράτους, ήταν η δική μας βιβλιοχώρα. Τα βιβλία, για μας της Φιλοσοφικής, ήταν κάτι σαν οξυγόνο απαραίτητο για την εγκεφαλική αναπνοή μας, η Λογοτεχνία, η δική μας θρησκεία. Όλα μας τα χρήματα έχουν κατατεθεί εδώ, με πάθος περισσό, ό,τι τοίχο βλέπεις, πίσω του κρύβει και ένα δικό μας λιθαράκι. Όταν ήρθε η τεχνολογία, το βιβλίο, ιδιαίτερα το κλασικό-ξένο και ελληνικό-άρχισε να μη νοιώθει καλά και σχεδόν είμαι βέβαιη πως όσο επιβιώνει, βρίσκεται με τεχνητή αναπνοή στην εντατική.

Η εμβληματική Εστία μεταμορφώθηκε σε φαρμακείο, τα περισσότερα παλιά βιβλιοπωλεία μεταμορφώθηκαν σε εκπτωτικά στοκατζίδικα, με τη λήξη του στοκ, έπεσε και το λουκέτο. Βέβαια, για μας που επιμένουμε στο έντυπο κείμενο, εθισμένοι στη διαφορετική ευωδιά του χαρτιού και στις ιστορίες του Ντίκενς, η κατάσταση έχει και το καλό της: όσο η κουλτούρα βαφτίζεται γριά-παλιομοδίτισσα και προς απόσυρση από το λαμπρό τεχνολογικό σύμπαν του μέλλοντος, εμείς φτιάχνουμε τσάμπα σχεδόν, κλασικές βιβλιοθήκες με τα άπαντα των παλιών, δυσεύρετων, αγαπημένων εκδόσεων. Και συ, που μπορεί να μην ενδιαφέρεσαι για τον Ιβανόη και την Τζέιν Έιρ, έχεις ένα λόγο να γεμίσεις τα ράφια του σπιτιού ή του εξοχικού σου, καθώς τίποτα δεν διακοσμεί πιο σοφά, με κλασικό κύρος και πεντάμορφα από μια βιβλιοθήκη και επιπλέον, μπορεί να εντυπωσιάσεις ή να δώσεις χαρά στον επισκέπτη σου που δεν σκέφτεται όπως εσύ.

Στα στοκατζίδικα των βιβλίων, πρέπει να είσαι φανατίλα για να επιβιώσεις. Να αφιερώσεις χρόνο και κόπο ανάμεσα σε τόνους σκόνης για να ξεθάψεις το ποθητό σου αντικείμενο. Υπάρχουν, όμως και δυο κεντρικότατα περίπτερα, όπου με μια γρήγορη ματιά σκανάρεις τα άπαντα, μαζί με τις τιμές που φιγουράρουν ευανάγνωστες στο εξώφυλλο. Μαζί με τα τσιγάρα, το μπουκαλάκι νερό, ένα εισιτήριο του μετρό και μια σοκοφρέτα, μπορεί να βρεθείς με όλη την αρχαία Ελληνική Γραμματεία, τον Ζολά και τον Μπαλζάκ, τον Σεφέρη και την Άγκαθα Κρίστι. Σε τιμές που δεν ξεπερνούν τα 5 ευρώ.

Το περίπτερο του Ευαγγελισμού έχει το καλό ότι βολεύει καθώς αποκλείεται να μην σκουντουφλήσεις πάνω του βγαίνοντας από το μετρό, είναι πιο ιντελεκτιουέλ και κρύβει πολλά διαμαντάκια, το λίγο πιο κάτω, πριν σκάσεις Πανεπιστημίου έχει λιγότερες αλλά και πιο λάιτ επιλογές-όπως λέμε βιβλία παραλίας.