Η καλύτερη συμβουλή που έχω ακούσει μέχρι τώρα ήρθε από ένα φίλο πρόσφατα. Συζητούσαμε το γεγονός ότι ερευνούσα περιπτώσεις καριέρας εκτός της δημοσιογραφίας στην οποία έχω αφιερώσει τη ζωή μου και ήμουν ανήσυχη γιατί δεν ήξερα αν θέλω να την αφήσω και να ακολουθήσω την άλλη μου αγάπη που είναι ο αθλητισμός. «Μπορείς να είσαι περισσότερα από ένα πράγματα» μου είπε και για κάποιο λόγο έμεινα να τον κοιτάω. Ήταν τόσο προφανές και όμως τόσο βαθύ αυτό που είπε.
Περισσότερο με εντυπωσίασε ότι φαινόταν να το πιστεύει ειλικρινά, οπότε τον ρώτησα πώς έφτασε εκεί. Η απάντηση που έλαβα είναι ότι το κάνουν χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά. Υπάρχει σίγουρα κάποιος δίπλα μου και δίπλα σου που ίσως δε το ξέρουμε αλλά συνδυάζει διαφορετικές ιδιότητες, δουλειές, καριέρες, χόμπι, πράγματα που συνθέτουν την προσωπικότητά του. Όπως ο Χάρης Φραγκούλης, για παράδειγμα.
Ηθοποιός και πυγμάχος. Καλλιτέχνης και αθλητής. Ένας άνθρωπος με δύο μεγάλες αγάπες, δύο μεγάλα πάθη. Από τη μία το μποξ ήταν πάντα μέρος της ζωής του, πάλευε από μικρό παιδί και ετοιμαζόταν να ασχοληθεί επαγγελματικά όταν αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει για κάποιο διάστημα λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού. Στα 18 του όμως γνώρισε και την υποκριτική, μπαίνοντας σε ένα υπόγειο θεατρικό εργαστήρι και από εκεί στη σχολή του Εθνικού. Τελικά ακολούθησε και τις δύο του μεγάλες αγάπες επαγγελματικά. Ο χρόνος μπορεί να μοιάζει λίγος, αλλά είναι πάντα αρκετός για μία ακόμα προπόνηση, για μία ακόμα πολύωρη, εντατική πρόβα.
«Είμαι ηθοποιός γιατί κάνω πυγμαχία. Και κάνω πυγμαχία γιατί είμαι ηθοποιός. Γιατί μόνο έτσι μπορώ να είμαι ο εαυτός μου»
«Είμαι ηθοποιός γιατί κάνω πυγμαχία. Και κάνω πυγμαχία γιατί είμαι ηθοποιός. Γιατί μόνο έτσι μπορώ να είμαι ο εαυτός μου»
Είναι πλέον τόσο πολύ κομμάτι του εαυτού του και οι δύο αυτές ιδιότητες που είναι αδύνατο να τις διαχωρίσει. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να είναι ειλικρινής με τον εαυτό του και να είναι αυτός που είναι. Αυτό δεν είναι άλλωστε και το νόημα; Να το ζεις αληθινά κάθε μέρα, να ξυπνάς και να ξέρεις ότι διάλεξες το δύσκολο δρόμο αλλά αυτό σε γεμίζει. Στη ζωή για να είναι κανείς πραγματικά ευτυχισμένος, πρέπει να ακολουθεί την αλήθεια του. Ακόμα κι αν αυτή είναι διπλή.
Μιλάμε για ταξίδια, για τον Πόρο, για το Βυζάντιο και τη Θεοδώρα, αλλά (κυρίως) μιλάμε για τη ζωή που είναι πάντοτε ωραία όταν έχεις δίπλα σου μια μερίδα αχινούς.
