Με μεγάλη ανησυχία ενημερώθηκα για την, υπαγορευμένη από νεοταξίτικα ντόπια και ξένα κέντρα, απόφαση σύμφωνα με την οποία η πλαστική σακούλα των σούπερ των μάρκετ θα χρεώνεται με το ποσό των 0,04 ευρώ. Μια απόφαση που –και αυτή– στόχο έχει την ιδιοσυστασία του λαού μας (όπως πολύ ωραία θα έλεγε ο μακαριστός Χριστόδουλος), στόχο έχει τον αφελληνισμό αυτής της ανυπόταχτης γωνιάς του κόσμου, στόχο έχει την ίδια την Ελλάδα μας!
Πρόκειται για άλλο ένα σκέλος ενός γενικότερου σκεδίου (παρακαλώ, όχι «σχεδίου») που, αν θυμάστε, ξεκίνησε με την ελεεινή προσπάθεια της κόρης του αμερικάνου (τυχαίο;) υποκριτή Γουίλ Σμιθ να αφελληνίσει μια παραλία στους Παξούς αφαιρώντας από αυτήν το πιο ελληνικό από τα στοιχεία της: την πλαστική σακούλα. Προσπάθησε δηλαδή η πράκτορας της παγκοσμιοποίησης να αφαιρέσει από την παραλία τα ιδιαίτερα, ελληνικά, γνωρίσματά της και να την κάνει να μοιάζει με μια οποιαδήποτε άλλη παραλία των βορείων ακτών της Μεσογείου. Ευτυχώς σε εκείνη την απόπειρα σπουδαίοι Έλληνες, όπως ο δήμαρχος Παξών και εγώ, είχαμε υψώσει το ανάστημά μας και η έντονη αποδοκιμασία μας αποθάρρυνε άλλους νεοταξίτες από αντίστοιχες απόπειρες αφελληνισμού.
Η μηχανή της Νέας Τάξης όμως δεν σταματά και τώρα είμαστε αντιμέτωποι με την ανθελληνική απόφαση για χρέωση της πλαστικής σακούλας. Γιατί όπως φαίνεται οι ανθέλληνες είναι αποφασισμένοι να χτυπήσουν τα όσια και τα ιερά μας προκειμένου να μας αφανίσουν και να μπορέσουν ανενόχλητοι να ολοκληρώσουν το σκέδιό τους για παγκόσμια κυριαρχία. Γιατί, συνελληνίδες και συνέλληνες, τι είναι ο Ελληνας καταναλωτής άμα του πάρεις την πλαστική σακούλα; Αυτόματα χάνει κάτι από την εθνική του υπόσταση και μετατρέπεται σε άλλο ενα συστατικό του πολυπολιτισμικού χυλού που ονομάζεται Ευρώπη.
Με το τεράστιο ποσό της χρέωσης (4 ολόκληρα σεντς η μια σακούλα) που θα είναι ένα σκληρό χτύπημα στη δοκιμαζόμενη λαϊκή οικογένεια, με την προπαγάνδα από τα βοθροκάναλα, με άρθρα σε νεοταξίτικα έντυπα και σάιτ, προσπαθούν να πείσουν τον ηρωϊκό μας λαό να απαρνηθεί την πολιτιστική του κληρονομιά και να αρχίσει να χρησιμοποιεί –άκουσον άκουσον– τσάντες πολλαπλών χρήσεων. Λες και είμαστε τίποτε χωριάτες που πάμε στον μπακάλη να αγοράσουμε βερεσέ χύμα όσπρια. Εκεί θέλουν να μας καταντήσουν οι αλήτες.
Η δικαιολογία, για άλλη μια φορά, το περιβάλλον. Λες και θα σωθεί το περιβάλλον αν οι Έλληνες περιορίσουν τη χρήση της πλαστικής σακούλας. Που, όπως όλα τα πλαστικά, ως πρώτη ύλη έχει το πετρέλαιο, που είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ. Είναι ποτέ δυνατόν ένα φυσικό προιόν να βλάπτει τη φύση; Βρε πού τα πουλάτε αυτά, ρε κερατάδες; Όπου και να τα πουλάτε, στους απογόνους του Σωκράτη και του Πλάτωνα δεν περνάνε.
Αν στ΄ αλήθεια ήθελαν όλοι αυτοί κάτι να κάνουν για το περιβάλλον, θα σταματούσαν τους αεροψεκασμούς. Θα περιόριζαν τα μεταλλαγμένα. Θα γκρέμιζαν τις ανεμογεννήτριες. Αλλά φυσικά δεν νοιάζονται για το περιβάλλον. Νοιάζονται να αφανίσουν την Ελλάδα και καθώς το κάνουν να ωφεληθούν και οικονομικά και να ρουφήξουν και άλλο από το τίμιο αίμα μας με αυτό το έλος που θέλουν να μας πάρουν. «Μην αγοράζεις πλαστικές σακούλες να μην σου πάρουν τίποτα» μου είπε ένας νεοταξίτης της προάλλες και δεν καταλάβαινε ο ανόητος πως μου ζητούσε να πάψω να είμαι Έλληνας.
Ή μπορεί και να το καταλάβαινε. Και να θέλει να πάψω να είμαι Έλληνας. Να γίνω ένας σας αυτόν. Χωρίς πατρίδα, χωρίς θρησκεία, χωρίς φύλο. Ένα φτερό στον άνεμο της παγκοσμιοποίησης. Ένας υποταγμένος. Ένα ακόμα εξάρτημα στη μηχανή. Γιατί, αφού θα μου έχουν πάρει γλώσσα και θρησκεία –τα ξέρετε άλλωστε αυτά που είπε ο εβραίος Κίσινγκερ, τα έδειξε κι ο Λάκης– τώρα θέλουν να μου πάρουν και τη σακούλα.
Ε λοιπόν ΟΧΙ. Γιατί εγώ είμαι ΕΛΛΗΝΑΣ. Και θέλω τις πλαστικές μου σακούλες να τις παίρνω δέκα-δέκα. Για να τις έχω. Για να βάζω μέσα τα σκουπίδια μου. Να μεταφέρω τις σαγιονάρες μου στο γυμναστήριο. Να βάζω τα άπλυτά μου στην εκδρομή. Να γεμίζω βουνά και παραλίες. Για να φωνάζει αυτός ο τόπος οτι είναι Ελλάδα. Και να φαίνεται. Και μπράβο της.
Η 90ή ΔΕΘ βρίσκει την ελληνική οικονομία στο τέλος μιας ιστορικής περιόδου χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης και μπροστά στο δύσκολο τεστ της επόμενης ημέρας.
Από τα πρώτα περίπτερα του 1926 και τη μεταπολεμική έκρηξη έως τη σημερινή οικονομική και πολιτική σκηνή της χώρας, η ΔΕΘ συμπληρώνει έναν αιώνα ζωής και ετοιμάζεται για το μέλλον
Ο «πελάτης» αξιολογεί τη σχέση του με την εξουσία με βάση το προσωπικό όφελος. Ο «πολίτης» ενδιαφέρεται και για πράγματα που δεν μεταφράζονται άμεσα σε ευρώ στην τσέπη του
Με αιχμή τον συνεδριακό, γαστρονομικό, πολιτιστικό και ιαματικό τουρισμό, η Θεσσαλονίκη αξιοποιεί τη θέση της και εξελίσσεται σε έναν ολοκληρωμένο διεθνή προορισμό
17°
