Στην Καλλιδρομίου

Οι δρόμοι, οι φίλοι, η κίνηση, οι στιγμές που μπορούσε να ξεχάσει για λίγο ότι ήταν ο προστάτης

Η ιστορία του Κωνσταντίνου Σπέρα, της απεργίας των μεταλλωρύχων της Σερίφου και η απρόσμενη σύνδεσή της με τη Mary Shelley και το «Frankenstein»

Μια ιστορία για την προσπάθεια του ανθρώπου να αντέξει το «γκρίζο» σε έναν κόσμο που έμαθε να βλέπει μόνο ασπρόμαυρο

Οι σκιές του παρελθόντος στις σχέσεις του σήμερα

Η εφηβεία, οι οικογενειακές δυσκολίες και η προσπάθεια ενός νέου να καταλάβει τον εαυτό του και να βρει τη θέση του μέσα στην οικογένεια και την παρέα του

Ως ένας νέος 19 χρονών, ζητώ απαντήσεις για αυτή την αδιαφορία απέναντι στα Ολυμπιακά Ακίνητα

Η μοναξιά, η μη-σχέση και μια νύχτα χωρίς συνέχεια

Το πρωινό φως που δεν ζεσταίνει

Η αγάπη δεν φτάνει πάντα στην ώρα της

Από την επιθυμία στην οδύνη

Το προσωπικό ταξίδι μιας νεαρής τραγουδοποιού που μετέτρεψε τις δυσκολίες σε δύναμη και μουσική.

Δίχως να παρασύρεται από την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εκείνον, αυτό που τον κρατάει ακμαιότατο στη ζωή είναι η εικόνα που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του

Στην αρχή σαν μικρά αυλάκια μετά γίνονται ρυάκια, ίσως και ποταμοί... Όσο πιο πολλά ζήσεις τόσο πιο βαθιά θα γίνονται.

Η σχέση αλλάζει όνομα. Λέγεται «φιλική». Όχι γιατί είναι. Αλλά για να μη χρειαστεί να αναλάβει κανείς ευθύνη

Το άλμπουμ των αναμνήσεών τους έκλεινε και οι δρόμοι τους είχαν ήδη χωρίσει, χωρίς επιστροφή...

"Δεν ψάχνω κάτι στιγμιαίο. Ψάχνω κάτι που να μένει."

Η Μαίρη ένιωσε ότι ο Γιάννης μιλούσε λιγότερο αλλά δεν ήξερε τι ακριβώς είχε αλλάξει

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ανεκτίμητη συνεργασία μας, την τιμή να βρίσκομαι δίπλα της»

Το αριστούργημα του Μολιέρου παραμένει διαχρονικό