Athens Voices 786: Λόγια που ακούστηκαν στην Αθήνα

«...διότι ό,τι έχω ζήσει, τo ’χει πει η Βίσση».
(Γιώργος Καπουτζίδης στην παρουσίαση του Α΄ Ημιτελικού της Eurovision, Τρίτη βράδυ)

«Η Γαλλία έδωσε το 12άρι στην Ελλάδα γιατί στη γαλλική επιτροπή είναι ο Ζαν Πολ Γκοτιέ, γνωστός ομοφιλέλληνας».
(Παρακολουθώντας τη Eurovision με φίλους. Σάββατο βράδυ)

Σε νοσοκομείο της Αθήνας. Γιαγιά ξαπλωμένη, η κόρη προφανώς δίπλα, στην καρέκλα. Η μάνα κάτι μουρμουράει, ψιθυριστά. 
-Τι είναι; Πονάς;
-Μμμ, ναι, πονάω… Σ’ αγαπάω!

(...συνεχίζει):
-Τι είναι; Τι θέλεις;
-Αγάπη, αγάπη θέλω. Σ’ αγαπάω. Κι εσένα και τον άλλο. Και να φανταστείς όταν σε γέννησα έκλαιγα η χαζή, γιατί ήθελα να κάνω μόνο αγόρια… Σ’ αγαπάω.
(Δευτέρα βράδυ) 

-Μελίνα, πώς πάει το σχολείο τώρα που ξανανοίξατε; 
-Δεν κάνουμε τίποτα. Οι καθηγητές βαριούνται και μας λένε «Μη σκάτε, έτσι κι αλλιώς θα τα ξανακάνετε του χρόνου».
(Θείος και ανιψιά, Τρίτης Γυμνασίου, Βριλήσσια)

«...και πάω επιτέλους να μου φτιάξει τα μαλλιά και μου λέει “να στα κάνω όμπρε;”. Τι είν’ αυτό καλέ; του λέω. “Ξόρκι”, μου απαντάει».
(Κοριτσοπαρέα, Αγίου Μάρκου, Δευτέρα βράδυ)