ΣΕ ΕΙΔΑ

Σε είδα στις 02/07 το απόγευμα στη στάση "Αγίας Τριάδος" του 407. Φορούσες μπλε παντελόνι και λευκό τοπ. Σε ρώτησα αν το 407 περνάει όλη την Αγίας Τριάδος κι εσύ, πολύ χαμογελαστή, άνοιξες αμέσως το OASA app για να με βοηθήσεις. Ήσουν τόσο ευγενική, γλυκιά και φωτεινή! Αν διαβάζεις αυτό το μήνυμα, θα ήθελα πολύ να σε ξαναδώ!

Είσαι ψηλός ξανθός με σκούρα ματιά, εγώ είμαι η κοντούλα ξανθιά με τα γαλάζια ματιά. Σε έχω δει τρεις φορές, γυρνάμε μαζί από τη δουλειά περίπου στις 6 και 15 με 6 και 20 το απόγευμα στη στάση στο Μοναστηράκι και κατεβαίνουμε Βικτωρία και παίρνουμε μαζί οποίο λεωφορείο πάει προς Κυψέλη. Σε κοιτάω συνέχεια αλλά δεν βρίσκω το θάρρος να σου πω γεια όσο και αν το θέλω! Σήμερα έπεσα κατά λάθος πάνω σου όταν φρέναρε απότομα ο οδηγός και το χαμόγελό σου ήταν γλυκύτατο. Γράφω εδώ με καμία ελπίδα ότι θα το δεις! Αλλά ελπίζω να σε ξαναδώ την Παρασκευή πριν βγω σε άδεια και ελπίζω να βρω το θάρρος να σου πω έστω ένα γεια, αν και θα προτιμούσα να το κάνεις εσύ! (φαίνεται ότι μένουμε πολύ κοντά, κατεβαίνω δύο στάσεις μετά από εσένα)

Ήσουν έξω και καθόσουν στο σκαμπό έξω απ' την Πινακωτών στη Χαρ. Τρικούπη. Βγήκα απ' το αμάξι μου απέναντι και κατεβαίνοντας παραλίγο να ματιαστούμε... Σου χαμογέλασα και εσύ το ίδιο. Έπρεπε να φύγω.

Ήρθες με τη μητέρα σου σε γνωστό ξενοδοχείο και ζήτησες τα περίφημα κέικ με λεμόνι από το shop. Ελπίζω να σε ξαναδώ είτε εδώ είτε στη Ρόδο 😉

Ήρθα περίπου στις 15:45 και με εξυπηρέτησες για να βρούμε ένα Vans που έψαχνα. Τελικά δεν μπορέσαμε να το βρούμε (μάλλον έχει εξαντληθεί). Θα ήθελα να πιούμε έναν καφέ... :)

Ήμασταν στο πλοίο Nissos Aegina και γυρνούσαμε Πειραιά Κυριακή βράδυ. Ήσουν με 2 φίλους σου και κοιταζόμασταν αρκετή ώρα (είσαι μελαχρινός κι εγώ η ξανθιά κοπέλα που καθόταν 2-3 τραπέζια μακριά). Στείλε μου αν το δεις.

Οδηγούσες ένα σκουτεράκι, λογικά γυρνούσες από ποτό. Ήσουν πολύ όμορφα ντυμένη από όσο πρόλαβα να δω. Είχες ξεχάσει το φλας για ώρα και μόλις σε πρόλαβα-έφθασα σου το είπα εν κινήσει και συνέχισα. Με ευχαρίστησες στο επόμενο φανάρι. Είχα βγει κι εγώ βόλτα με το σκούτερ μου να ξεχαστώ από κάτι δικά μου. Δεν είχα μυαλό να σου μιλήσω, έκανα βλακεία βέβαια! Τι χαμόγελο που είχες!

Ήσουν με τρεις φίλες σου στα C Gates, Πέμπτη 26/6 γύρω στις 21:00. Πέρασα από μπροστά σου, κοιταχτήκαμε και μου χαμογέλασες. Σου χαμογέλασα κι εγώ, νομίζω σε ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα! Φορούσες ένα φόρεμα με λουλούδια και είχες σγουρά μαλλιά, ίσως άκουσα να σε αποκαλούν Ελένη. Φορούσα μια μαύρη φόρμα και μια μπλούζα Σούπερμαν. Το μετάνιωσα πολύ που δεν σου μίλησα και δεν έχω σταματήσει να σε σκέφτομαι!

Σάββατο πρωί στο Be Twins του Mall Athens. Στείλε αν το δεις...

Σάββατο στις έντεκα περίπου το πρωί στο Μετρό (μπλε γραμμή), κοιταζόμασταν... Εσύ με κατσαρά μαλλιά και ένα καροτσάκι για ψώνια. Κατέβηκα στο Σύνταγμα και καθώς έβγαινα σου λέω «Μακάρι να μπορούσα να το ξεκλειδώσω...», αναφερόμενος στην κλειδαριά που είχες. Γέλασες, αλλά δεν συνεχίσαμε την κουβέντα. Μακάρι να είχα μια ακόμη ευκαιρία.