ΣΕ ΕΙΔΑ

Καθημερινότητα στην πόλη, φλερτ παντού, φλογερές εξομολογήσεις, σέξι λογάκια, ερωτικές ιστορίες, μεγάλες αγάπες

Μήπως περνάει την κρίση των 40 και νιώθει πως δεν έκανε αυτά που ήθελε;

Δεκαπέντε χρόνια σχέση, γάμος, παιδιά, δέκα χρόνια μικρότερός μου εκείνος, κανένα πρόβλημα για πολύ καιρό και ξαφνικά κάτι πάει στραβά. Για ποιον λόγο, δεν έχω καταλάβει. Ο καλός μου ξενυχτάει, δεν με προσέχει όταν του μιλάω, είναι αφηρημένος όταν προσπαθώ να πιάσω μια συζήτηση από αυτές που κάναμε παλιά, τον ενοχλούν οι ευθύνες του σπιτιού, αγανακτεί με τους τσακωμούς των παιδιών μας. Μια δυο φορές γύρισε στο σπίτι πιωμένος. Την πρώτη ξύπνησα μέσα στη νύχτα και κατατρόμαξα που είδα ότι έλειπε από δίπλα μου. Τελικά τον βρήκα να κοιμάται στον καναπέ. Δεν είπα τίποτα, σκέφτηκα ότι απλά έτυχε. Όταν ξανασυνέβη, μετά από δυο βδομάδες, τον ρώτησα ευθέως αν έχει κάτι που τον απασχολεί, αν τον βασανίζει κάποιο θέμα με εμάς, με τους γονείς, τη δουλειά ή γενικά και μου απάντησε ότι είναι μια χαρά απλά νιώθει λίγο κουρασμένος γιατί του έχουν πέσει όλα μαζί (το καλοκαίρι δεν έκανε διακοπές μαζί μας. Μου ανακοίνωσε επίσης ότι αποφάσισαν με τους φίλους του να ξαναρχίσουν το ποδόσφαιρο, όπως έκαναν παλιά, κάθε Κυριακή. Μυρτώ μου, δεν έχω πρόβλημα να κάνει αυτά που τον ευχαριστούν αλλά η Κυριακή είναι η μόνη μέρα που έχουμε για μας και τα παιδιά μας, να κάνουμε κάτι όλοι μαζί, να πηγαίνουμε στους παππούδες για φαγητό το μεσημέρι και μετά σινεμά οι τέσσερίς μας. Τα απολάμβανε παλιά όλα αυτά. Τι στο διάολο έχει πάθει; Στύβω το μυαλό μου. Μήπως περνάει την κρίση των 40 και νιώθει πως δεν έκανε αυτά που ήθελε; 
Υ.Γ. Πάντως στη ζωή του δεν συμβαίνει κάτι άλλο. Στα ερωτικά μας είναι πολύ τρυφερός και διαθέσιμος όπως ήταν πάντα. Πρόσφατα μάλιστα, την ώρα που κάναμε σεξ, είπε «μου λείπεις». Τι να κάνω, Μυρτώ μου, για να ξαναγίνουμε όπως ήμασταν;

Άρχισε να απαντάει όποτε να ’ναι ή καθόλου και κάπως αδιάφορα. Τι φταίει;

Τοκ τοκ τοκ! Μυρτούδι μου, άνοιξε κι απάντησέ μου γιατί καίγομαι! Σε γιορτή φίλου σε μπαρ, συνάντησα άντρα όμορφο, σέξι και γοητευτικό και το απίθανο είναι ότι αλληλοπροσεχτήκαμε από την πρώτη ματιά. Εκείνος πιο εκδηλωτικός, εγώ λίγο τύφλα, η χημεία μας φο-βε-ρή, ε δε θέλει και πολύ, αρχίσαμε τα φιλιά προτού να πούμε πώς μας λένε και το πήγαμε σερί για καμιά ώρα μέχρι που πιάστηκαν τα σαγόνια μας. Ευτυχώς εκείνο το βράδυ κρατήθηκα. Γύρισα σπίτι με τον μαγικό αριθμό τηλεφώνου αποθηκευμένο στο κινητό μου. Στο οποίο τηλέφωνο απάντησε και με μηνύματα και με αστειάκια και με φλερτ όταν του έστειλα, μετά από δυο μέρες. Και ξαφνικά… στοπ! Από εκεί που μιλούσαμε κάθε μέρα και msg και sms (χωρίς κανείς από του δύο να προτείνει κάτι από κοντά) άρχισε να απαντάει όποτε να ’ναι ή και καθόλου και μάλλον κάπως αδιάφορα. Ξέρω ότι πνίγεται με τη δουλειά του και μετακομίζει κιόλας. Λες να είναι αυτό;

Σε είδα στο Χαλάνδρι

Σε είδα στο Χαλάνδρι, πάνω από την εκκλησία. Έπαιζες με ένα γατί και το βλέμμα σου ήταν γεμάτο παράπονο. Σου μίλησα, δυστυχώς δεν μπορούμε να τα σώσουμε όλα... Μου είπες φεύγοντας ότι θα έρθουν κάτι φίλοι σου να το πάρουν! Χάρηκα, αλλά σάστισα να σου μιλήσω κι άλλο... Πολύ θα ήθελα να ξαναδώ το βλέμμα σου...

Σε είδα στο Terra Petra

Είσαι μελαχρινή και αδύνατη, κάθισες απέναντί μου και κοιταζόμασταν συνέχεια. Ήσουν με παρέα, δεν μπορούσα να έρθω.

Σε είδα στο ταξί

Όμορφε με τα γαλανά μάτια που με πήγες με το ταξί σου ως τη σχολή στο νεκροταφείο του Ζωγράφου, είσαι υπέροχος. Δεν ξέρω πώς να σε βρω, δεν έμαθα το όνομά σου ποτέ τελικά. Αν το διαβάζεις, ξέρεις το όνομά μου. Ψάξε με.

​Σε είδα στην Πατησίων

Σε είδα στο δρόμο, περιμένοντας στα φανάρια. Περιμέναμε να γίνει πράσινο το φανάρι για να περάσουμε. Χαμογέλασαμε ο ένας στον άλλον καθώς περνούσαμε και πηγαίναμε σε αντίθετη πορεία. Πάντα θα θυμάμαι αυτό το χαμόγελο...

Σε είδα να διαβάζεις NYT

Διαβάζεις New York Times, συστηματικά. Σε παρακολουθώ. Και Guardian διαβάζεις. Εγώ είμαι πιο πολύ του BBC. Θέλεις να ανταλλάξουμε ειδήσεις, γνώμες, απόψεις; Αλλά σε μετάφραση, έτσι; Και σε περίληψη, έτσι; Το πιάνεις το νόημα...

Σε είδα στο Κύτταρο

3/11/2019. Κύτταρο, συναυλία RIOT V. Είχαμε ξαναϊδωθεί στις 2/3/19 στο Crow Club, συναυλία PRAYING MANTIS. Δεν σου μίλησα ούτε τότε ούτε τώρα. Στείλε μου εδώ, πριν σου μιλήσω την τρίτη και φαρμακερή, που ελπίζω να έρθει σύντομα!
 

Μήπως ήταν καλύτερα να μην έβρισκα τον εαυτό μου;

Μυρτούδι μου, αναγνώστριά σου από τα πρώτα χρόνια εδώ. Ε και πέρασαν τα γαμημένα. Ε κι εγώ έμεινα κάπως με τα παλιά στάνταρντς και ήθη των 90s. Όχι πως ξεχάστηκα, μάλλον το αντίθετο, ήμουν διαρκώς στην τσίτα μη χάσω το τρένο, μη δεν προλάβω το ένα ή το άλλο, να τα καταφέρω με τη δουλειά, τη ζωή, να κρατήσω τις φιλίες μου, να κάνω μια σχέση της προκοπής, να βρω τον εαυτό μου, να δυναμώσω, να με μεγαλώσω, να κάνω μια όμορφη οικογένεια. Ψυχανάλυση δέκα χρόνια. Και τι βγήκε; Σκληρές αλήθειες. Μέχρι που σκέφτομαι ότι ίσως θα ήταν καλύτερα να μην έβρισκα τον εαυτό μου γιατί όσο έφευγαν τα πάνω πάνω, ανακάλυπτα πως ούτε οικογένεια ήθελα να κάνω ούτε η ιδέα αυτού του τύπου οικογένειας μου φαινόταν όμορφη. Απεναντίας. Οπότε τι γίνεται παρακάτω; Ναι, είμαι πιο σοφή και ήρεμη, αλλά βαθιά μέσα η παλιά θλίψη ζει και βασιλεύει. Μόνο που δεν τρέχω τόσο πολύ πια...

Τι φάση με το Τinder;

Μυρτώ, τι φάση με το Τinder, μόνο η μάνα μου δεν έχει μπει ακόμα. Εγώ πάντως το λέω ξεφτίλα 30 και 35 χρονών άνθρωποι να ασχολούνται με ματσαρίσματα και σούπερ λάικ λες και δεν υπάρχει ζωή εκεί έξω να πας να γνωρίσεις κάποιον από κοντά, να πιεις ένα ποτό, να πεις δυο κουβέντες και να τσεκάρεις αν σου πάει ο άλλος. Θα τρελαθούμε τελείως, δηλαδή; Τόσο πολύ φτωχύναμε όλοι, ρε Μυρτώ; Αηδίασα και σιχάθηκα από την έλλειψη επικοινωνίας. Είναι δυνατόν να μας λέει το Τinder αν και με ποιον ταιριάζουμε; Έλεος, πού θα το φτάσουμε;

Καθημερινότητα στην πόλη, φλερτ παντού, φλογερές εξομολογήσεις, σέξι λογάκια, ερωτικές ιστορίες, μεγάλες αγάπες

ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ