Ο συγγραφέας Στέφανος Μανωλάς και η πρωταθλήτρια του πινγκ πονγκ Μαριαλένα Χαλκίδου ξεκινούν τη σχέση τους με ένα αίτημα φιλίας του πρώτου προς τη δεύτερη. Εκείνη δέχεται, μετά από μερικά ανιχνευτικά σκρολαρίσματα ο ένας στον τοίχο του αλλού, τελετουργία που παραπέμπει στον τρόπο με τον οποίο οσμίζονται τα ζώα το ένα το άλλο πριν ζευγαρώσουν (δικό μου αυτό, δεν το τσίμπησα από τις σελίδες του βιβλίου), συναντώνται σε ένα μπαρ και ξεκινούν μια παράφορη σχέση. Χα, θα πει ο ξερόλας, ανθρωπότυπος που επίσης πέραν της αληθινής ζωής διαπρέπει και στο Δίκτυο, σε πλείστες παραλλαγές, από εκείνη του «ψοφαρεμαςψεκαζουνεχωπηγές», μέχρι του «φωτεινοπαντογνωστησεγγενήθηνεγώταλινκναειναικαλά»! Χα! Ο φιλελέ αυτός νέος έγραψε μια τυπική ερωτική ιστορία για τον καιρό του Διαδικτύου, άνθρωποι και ποντίκι@, λογικό αν σκεφτείς πως ο Χειμωνάς αποτελεί μια από τις πιο ενεργές παρουσίες στο Φατσοβιβλίο, συγχαρητήρια, σε άλλα νέα;
Μην προτρέχεις, σε συμβουλεύω, και μην τον μετράς από την ενασχόλησή του με τα κοινά, στο έργο να επικεντρώνεις, και συνεχίζω. Η σχέση του Στέφανου και της Μαριαλένας θα ήταν ιδανική, αν δεν υπήρχε μια ανατριχιαστική λεπτομέρεια: λίγες μέρες πριν γίνουν «fίλοι» και μετά ζήσουν ένα ιλιγγιώδες ζετέμ με σάρκα και φιλιά, η Μαριαλένα πέφτει θύμα θανατηφόρου τροχαίου. Εδώ λες, σώπα, ρε, και εγώ πετάω σε ράντομ τις λέξεις Λάβκραφτ, μυστήριο, συγκεχυμένα όρια μεταξύ αλήθειας και παραίσθησης, κινηματογραφικός ρυθμός αφήγησης, Μπομπ Χόσκινς, σχιζοφρένεια, Ράσελ Κρόου, μπαρ, Nothing Compares to you, για να καταλήξουμε κάπου. Πως δηλαδή ο Θανάσης Χειμώνας στο μυθιστόρημα τούτο γράφει μια πλοκή όπου το μεταφυσικό και το παράξενο, το spooky και το ομιχλώδες είναι παρόντα από την πρώτη έως και την τελευταία σελίδα.
Ποιος χειρίζεται το λογαριασμό της Μαριαλένας; Μήπως ο θάνατος ήταν σκηνοθετημένος; Ζει τελικά ή πέθανε; Πού τελειώνει η παραίσθηση και πού ξεκινά η πραγματικότητα; Ταυτόχρονα προλαβαίνει να σαρώσει και τον κόσμο των συμβατικών media, αφού ο Βασίλης, φίλος του Στέφανου, φιλοδοξεί και κάνει καριέρα σε τηλεπαίγνια, όπως και τον θλιβερό κόσμο των βιβλιοπαρουσιάσεων με τους «ειδικούς» που αναλύουν και παρουσιάζουν τον κάθε πικραμένο ως «επιτέλους, ο Τζέιμς Τζόις του μέλλοντός μας». Λογικό, αφού είναι κόσμοι που ο Χειμωνάς τους κατέχει, οπότε νομιμοποιείται να προβαίνει σε συμπεράσματα. Όπως φυσικά και για τον πλανήτη Ζούκεμπεργκ και τα παρεάκια που στήνονται, αναζητώντας διέξοδο, σεξ, καταξίωση και ό,τι του φανεί του κάθε Λωλοστεφανή. Φαντάσματα, παρελθόν, παρόν, αξεδιάλυτο το κουβάρι.
Σε 122 σελίδες που τις διαβάζεις φτερωτά, καθώς ρέουν πιο γρήγορα και από ουισκάκι στο ποτήρι σου, ένα Σαββατόβραδο που δεν είχες τι να κάνεις κι έπινες, χαζεύοντας παράλληλα σαν ηδονοβλεψίας σε ξένους «τοίχους». Ας πρόσεχες, είναι πολύ εύκολο να σε συμπαρασύρει σε τρικυμίες ποικίλες αυτό το χούι.
Το βιβλίο του Θανάση Χειμωνά «Αίτημα Φιλίας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
0°
