Δεκαπενταύγουστος στην Αθήνα: Ένα ποίημα του Γιώργου Τζινούδη από τη συλλογή «Σαν Βρώμικο Χιόνι» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οδός Πανός.
Στον «Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα» ο Γιώργος Τζινούδης ξεγυμνώνει την πόλη και τον εαυτό του σαν να αφαιρεί στρώσεις δέρματος, μέχρι να μείνει μόνο το νεύρο που πάλλεται. Σαν ρεπορτάζ από την άκρη ενός μπαλκονιού, παρατηρεί όχι το τι λείπει, αλλά το τι δεν χρειάζεται. Με λίγη ειρωνεία κι έναν σχεδόν χυδαίο ρεαλισμό, πετυχαίνει να μετατρέψει τον καύσωνα σε φιλοσοφία επιβίωσης, μια αντί-καρτ ποστάλ της πρωτεύουσας.
Δεκαπενταύγουστος στην Αθήνα
Δεκαπενταύγουστος στην Αθήνα ή λίγο μετά την Αποκάλυψη
Μπας και πεθάναν όλοι?
Βράδυ κι ούτε ένα φως στα γύρω διαμερίσματα
βράδυ κι ακόμη βράζει ο τόπος
Ζέστη
ζέστη από καψαλισμένο μπετόν
ζέστη πυρέσσουσα και βάλε, ζέστη
ζέστη
εδώ
Συγγρού και Κολάσεως γωνία
στάζουν ακόμη τα βρακιά μας
κι έχει βραδιάσει για καλά
Κάθομαι στο μπαλκόνι μου
μόνος
χαζορουφώ μια μπύρα χωρίς τη λαιμαργία που συνήθως με διακρίνει
χαζορουφώ και χαζοδροσίζομαι
μόνος
και σκέφτομαι πως δεν υπάρχει κανένας και καμία που θα μπορούσε να εμφανιστεί
σ’ αυτό το μπαλκόνι και να κάνει τα πράγματα καλύτερα
χαζορουφώ και χαζοδροσίζομαι
μόνος
κι είναι καλά
μετά σκέφτομαι το αστείο της ζωής και σπάω ένα καλό χαμόγελο που γράφει ώρα
χαζορουφώ - χαζοδροσίζομαι
και νομίζω πως αυτό που χρειάζομαι δεν είναι ερκοντίσιον
αυτό που χρειάζομαι δεν είναι περισσότερα λεφτά
δε χρειάζομαι περισσότερη ποίηση
καινούριο αυτοκίνητο
καινούρια παπούτσια
δικό μου σπίτι
περισσότερο σεξ
ούτε καν τις μεγαλοφυΐες αυτού του κόσμου
αυτό που χρειάζομαι δεν είναι μια καλή δουλειά
ούτε έναν κιουρέιτορ να στείλει το πράμα μου στου Γκαγκοσιάν
ούτε καλύτερα πινέλα
ούτε ένα όμορφο κορίτσι
ούτε καν τον Άγιο Μπαχ
δε χρειάζομαι καινούριο κινητό
καινούρια διακυβέρνηση
καινούρια οδοντόβουρτσα
δε χρειάζομαι καμία καινούρια πολιτική θεωρία που θα σώσει τον κόσμο
καμία θρησκεία
κανένα θαύμα
οδηγίες χρήσης
δε χρειάζομαι καν κάποιον να μ’ αγαπά
ούτε καν ένα έκφυλο κορίτσι να σαλιώσει το καυλί μου απόψε
αν χρειάζομαι κάτι?
Αν χρειάζομαι κάτι είναι να δυναμώσει λίγο το αεράκι που
περνάει κάτω απ’ τη μασχάλη μου
και να μην ξεμείνω από τσιγάρα
ΟΓιώργος Τζινούδηςγεννήθηκε στην Κατερίνη. Σπούδασε Καλές Τέχνες σε Ιωάννινα, Μαδρίτη και Νέα Υόρκη. Είναι υπότροφος του ιδρύματος Fulbright. Ζωγραφίζει, παίζει μποξ, γράφει και συχνά πυκνά αλλάζει τόπο διαμονής ευελπιστώντας να βρεθεί αυτός που θα πληρώνει το ρεύμα για εκείνη τη φωτεινή ταμπέλα στη μέση της κόλασης.
Τα κείμενα που περιέχονται στην έκδοση «Βρώμικο Χιόνι» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οδός Πανός είναι μια επιλογή από γραπτά των ετών 2002 – 2025. Όπως δηλώνει ποιητικά οΓιώργος Τζινούδηςστη λιτή εισαγωγή της έκδοσης«Να βάλεις πέντε λέξεις στη σωστή σειρά είναι δυσκολότερο απ’ το να πλακώσεις εφτά λιμενεργάτες ταυτόχρονα». Ιδιόχειρο σχέδιο του συγγραφέα προβάλλει από την οπή του εξωφύλλου και ως εκ τούτου στην παρούσα έκδοση κάθε εξώφυλλο είναι μοναδικό.
Μια συνέντευξη με αφορμή το βιβλίο του, «Αιχμάλωτοι στις ράγες – Γιατί δεν έχουμε τον σιδηρόδρομο που θέλουμε; Μια ιστορία από τον Μεσοπόλεμο μέχρι τα Τέμπη»
Μια κλειστή κοινωνία που κρατά βαθιά θαμμένα μυστικά. Μια ντετέκτιβ που παλεύει με τον χρόνο. Κι ένας δολοφόνος που βρίσκεται πιο κοντά απ’ όσο όλοι πιστεύουν.
Το βιβλίο, «Εμμηνόπαυση: Ένας αισιόδοξος οδηγός για τη δεύτερη άνοιξη της γυναίκας» της Davina McCall (μετάφραση Γιάννα Σκαρβέλη, Εκδόσεις Μίνωας), κυκλοφορεί στις 31 Ιανουαρίου
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Οι σέκτες, οι αιρέσεις, οι απόκρυφες ομάδες ασκούν πάντα μια γοητεία στην ανθρώπινη φύση. Είναι το μυστήριο πίσω από την κλειστή πόρτα. Το απαγορευμένο.
