Ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία: Τι τα ξεχωρίζει μεταξύ τους και πώς μπορεί να επιβιώσει ένα μικρό, ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο
Η ελληνική αγορά βιβλίου είναι από τις πιο μικρές παγκοσμίως: είμαστε λίγοι και διαβάζουμε λιγότερο από άλλους λαούς. Επίσης βλέπουμε τηλεόραση περισσότερο από άλλους, ενώ οι επιδόσεις μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι αξιοζήλευτες.
Αυτά δεν είναι καλά νέα για τους εκδοτικούς οίκους συνολικά. Στο κοντινό μέλλον θα επιβιώσουν ελάχιστοι μεγάλοι οίκοι, που μάλιστα θα τα πηγαίνουν εξαιρετικά, γιατί θα συγκεντρώσουν όλο το αναγνωστικό κοινό και όλους τους «ευπωλήτους» συγγραφείς. Οι μεσαίου μεγέθους δεν θα μπορούν πλέον να παρουσιάζουν κέρδη και θα αναπτυχθεί ένα δίκτυο από πολλά μικρά εκδοτικά συγκεκριμένης στόχευσης και υψηλής ποιότητας, που δεν θα απασχολούν πάνω από τρία με πέντε άτομα.
Τα ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία πρέπει να φροντίσουν και τα εξής:
Ίντερνετ. Πρέπει να έχουν καλή διαδικτυακή παρουσία, και όχι μόνο μια σελίδα στο Facebook (αυτή μπορεί να σταθεί μόνο επικουρικά). Ένα σάιτ, όπου θα παρουσιάζονται οι νέες εκδόσεις, με προτάσεις του βιβλιοπωλείου, συνεντεύξεις συγγραφέων, μεταφραστών, εκδοτών κλπ., καλούς, «εύστροφους», πρωτότυπους λογαριασμούς στα ΜΚΔ και γρήγορο e-shop.
Concept και θεματικά βιβλιοπωλεία. Ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο δεν μπορεί να περιμένει μόνο την πελατεία της γειτονιάς. Πρέπει να προσελκύει πελατεία και να ξεχωρίζει. Μπορεί να είναι ένα εστετίστικο, «αριστοκρατικό» βιβλιοπωλείο. Ή ένα βιβλιοπωλείο που θα πουλά ένα μόνο βιβλίο την εβδομάδα. Ή που θα προσφέρει υψηλής ποιότητας καφέ. Ή που θα είναι αρχιτεκτονικά υψηλού επιπέδου. Ή που θα διαθέτει ρούχα και αξεσουάρ για βιβλιόφιλους. Ή που θα κάνει νυχτερινές παρουσιάσεις βιβλίων μόνο. O altra cosa.
Ιδιαίτερα βιβλιοπωλεία. Ένα βιβλιοπωλείο αφιερωμένο αποκλειστικά στην αστυνομική λογοτεχνία, αίφνης, θα είχε καλές πιθανότητες επιτυχίας. Ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο με ειδίκευση στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία, με παιδική λέσχη, παιδότοπο, συνεργάτες που θα πρόσφεραν στα παιδιά κάτι παραπάνω από ένα ευχάριστο απόγευμα έχει περισσότερες πιθανότητες να ευημερήσει από ένα ακόμη «ίδιο» με τα άλλα βιβλιοχαρτοπωλείο.
Γειτονιά. Ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο πρέπει να γίνει ο πυρήνας των ζυμώσεων της γειτονιάς του. Να πρωτοστατεί στα θέματα που απασχολούν την κοινότητα. Και πρέπει να της μαθαίνει πράγματα: να είναι ένας δίαυλος αμφίδρομης επικοινωνίας.
Το αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα θα διευρύνεται ολοένα. Και, μολονότι αγαπάμε τα μεγάλα βιβλιοπωλεία των αλυσίδων με τα άπειρα βιβλία –και όχι μόνο βιβλία, αλλά και χίλια δυο άλλα προϊόντα που επίσης αγαπάμε και θέλουμε να έχουμε–, είμαστε με το μέρος των ανεξάρτητων βιβλιοπωλείων. Αυτές οι νησίδες πολιτισμού πρέπει να επιβιώσουν. Και θα επιβιώσουν.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
