Εφηβεία, η μεγάλη έκρηξη: Ένα (χρήσιμο) βιβλίο για την εφηβεία

Το βιβλίο «Εφηβεία, η μεγάλη έκρηξη! Και πώς θα επιβιώσετε ως γονείς», έπεσε τυχαία στα χέρια μου: σε στούντιο τηλεόρασης, το πέτυχε η Ελένη Ψυχούλη σε κάποιο ράφι και μου το έδωσε με πολλή όρεξη, «Ορίστε, εσύ έχεις παιδιά στην εφηβεία, ποιος ξέρει, μπορεί να σου φανεί χρήσιμο!»

Σκέφτηκα, ΚΙ ΑΝ έχω διαβάσει βιβλία για την εφηβεία, εκτός που θυμάμαι την δική μου εφηβεία σα να μη πέρασε μια μέρα, αλλά πήρα το βιβλίο επειδή ένα βιβλίο δεν έκανε ποτέ κακό σε κανέναν… και κάποια στιγμή άρχισα να το διαβάζω. Η Σοφία Ανδρεοπούλου, η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος συγγραφέας, έχει διαλέξει μια μέθοδο πολύ φιλική προς τον αναγνώστη-γονιό: περιλαμβάνει μίνι συνεντεύξεις από παιδιά, 12-19 χρονών. Κάθε παιδί περιγράφει με δικά του λόγια την προσωπική του εμπειρία ως έφηβο, τις σχέσεις του με γονείς που «δεν καταλαβαίνουν Χριστό», τα προβλήματα με το σχολείο, με την Εξουσία, με τα άλλα παιδιά, με την αυτό-εκτίμηση, με τις παρέες, τις φιλίες, το σώμα του, τα μαθήματα, την αγωνία για το Μέλλον, τις σπουδές - γενικότερα πέφτουν στο χαρτί, από το ίδιο τους το στόμα, τα θέματα που έχουν τα παιδιά μας… πολλά από τα οποία θέματα, αν όχι όλα, τα είχαμε κι εμείς όταν ήμασταν στην ηλικία τους αλλά τα έχουμε ξεχάσει.

Ο αρνητικός γονιός, αυτός που κάνει συνέχεια κριτική, ο αυστηρός, αυτός με τις πολλές απαιτήσεις, ο ναρκισσιστής, ο εγωιστής, ο ανώριμος γονιός που ξεσυνερίζεται το παιδί του και πάει να του την βγει, ο απόμακρος, ο απελπισμένος, ο καταθλιπτικός, ο αδιάφορος, ο πιεστικός – όλοι οι τύποι γονιών εμφανίζονται στις σελίδες του «Έκρηξη» σαν αληθινοί χαρακτήρες που σε κάνουν να σκέφτεσαι, ως γονιός, μήπως τυχόν κι εσύ κάνεις «τέτοια», μήπως αντιδράς αυθόρμητα/παρορμητικά/με-λάθος-τρόπο, μήπως αποξενώνεις το παιδί σου που έτσι κι αλλιώς χτυπιέται στα ντουβάρια με τα ορμονικά του, τα οποία πάνε κι έρχονται σα να το έχουνε πετάξει μέσα σε μπλέντερ από τα 13 του χρόνια σχεδόν μέχρι τα 20…

Υπάρχει κεφάλαιο για τα ψέματα των εφήβων, πολύ διαφωτιστικό, ένα για τις διατροφικές διαταραχές, ένα άλλο για την κουλτούρα της βίας. Διαβάζονται όλα εύκολα – την επιμέλεια την έχει κάνει η εξαιρετική συνάδελφος Ντόση Ιορδανίδου – αλλά η ευκολία του κειμένου δεν σημαίνει ρηχότητα, κάθε άλλο: η Ανδρεοπούλου ξέρει καλά τα έφηβα, όπως ξέρει και τους γονείς των εφήβων, όπως ξέρει και να γράφει με απλό, στρέητ τρόπο χωρίς κλισέ και χωρίς κοινοτυπίες. Το να είσαι γονιός εφήβου/ων δεν σημαίνει ότι είσαι κούτσουρο, ούτε ότι μόνον αυτήν την δουλειά κάνεις. Σημαίνει (όμως) ότι χρειάζεσαι όση βοήθεια μπορεί να σου δώσει ένας ειδικός. Κι αν δεν έχεις πρόχειρο ειδικό, ορίστε ένα βιβλίο ανακουφιστικό, που κάνει ό,τι μπορεί προς αυτήν την θεία κατεύθυνση…