«Γιατί γράφουμε;» Μια απάντηση
Καλός ή κακός, μέτριος ή όχι, ένας συγγραφέας γράφει για μία σειρά από λόγους — ακόμη και αν δεν τους ομολογεί
Γιατί γράφει κανείς λογοτεχνία; Υπάρχει ένας λόγος, ή πολλοί; Και πόσοι από αυτούς είναι κοινοί σε όλους τους συγγραφείς;
Ας δούμε μερικούς από τους λόγους για τους οποίους γράφουν οι άνθρωποι. Για την ακρίβεια, θα αρχίσω να γράφω μέχρι να φτάσω τους πενήντα:
- Για να εκφραστούν.
- Γιατί κάτι σπρώχνει το χέρι τους από τον άγκωνα.
- Γιατί έτσι είναι φτιαγμένοι, αυτή είναι η στόφα τους, η μοίρα τους.
- Γιατί να αισθανθούν την ικανοποίηση που γεννά η αφήγηση.
- Για να αντιπαλέψουν την πραγματικότητα, να της ξεφύγουν.
- Επειδή τους αρέσει να επινοούν και να αφηγούνται ιστορίες.
- Επειδή τους αρέσει να αφηγούνται με καινούργιο τρόπο παλιές, ξαναειπωμένες ιστορίες.
- Για να δουν πού θα τους οδηγήσει η ιδέα που έχουν στο μυαλό τους.
- Για να δουν πού θα τους οδηγήσει η ιστορία που έχουν στο μυαλό τους.
- Για να διευρύνουν τον κόσμο.
- Για να επουλώσουν ψυχικά τραύματα.
- Επειδή έχουν μια ιστορία να πουν.
- Γιατί έχουν ζήσει πράγματα που οι άλλοι δεν έχουν ζήσει, και θέλουν να μιλήσουν γι’ αυτά.
- Για λόγους θεραπευτικούς.
- Για να διερευνήσουν τη δημιουργικότητά τους, και τα όριά της.
- Για να ικανοποιήσουν αυτή την εσωτερική ορμή που τους κινητοποιεί.
- Για να μιλήσουν στον κόσμο, και να ακουστούν.
- Για να μάθει ο κόσμος κάποια πράγματα που του διαφεύγουν.
- Για να δείξουν ποιοι είναι οι κακοί στην κοινωνία — και ποιοι οι αγαθοί: τα αιώνια θύματα.
- Για να διαδώσουν τις ιδέες τους, επειδή το αξίζουν να διαδοθούν.
- Για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.
- Για να δείξουν πώς οι ίδιοι βλέπουν τον κόσμο.
- Για να συνδεθούν με τους αναγνώστες τους.
- Για να εμπνεύσουν το κοινό.
- Για να διασκεδάσουν το κοινό.
- Για να συγκινήσουν το κοινό.
- Για να τρομάξουν το κοινό.
- Για να αναπτυχθούν οι ίδιοι, ψυχικά και πνευματικά.
- Για να μάθουν οι ίδιοι κάτι, και δη εις βάθος.
- Για να πάρουν απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα του βίου.
- Για να βρουν τον αληθινό τους εαυτό.
- Για να αμφισβητήσουν τον ίδιο τους τον εαυτό.
- Για να αμφισβητήσουν την τάξη τους, ή την καταγωγή τους.
- Για να ξεπεράσουν έναν φόβο τους, ή κάτι που τους στοιχειώνει.
- Γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.
- Για να απαλύνουν την τραγικότητα της ύπαρξης.
- Για να βγάλουν τη γλώσσα στον θάνατο.
- Για να περάσουν, διά της γραφής, στο επέκεινα της ζωής.
- Γιατί τούς προστάζει το είναι τους.
- Γιατί μόνο έτσι δεν πονάνε.
- Γιατί μόνο τότε νιώθουν πλήρεις.
- Γιατί το γράψιμο σημαίνει γι’ αυτούς κάθαρση.
- Για να καταπολεμήσουν την ανία της καθημερινότητας.
- Για να απαλύνουν τη ροή του χρόνου.
- Για να αισθάνονται ελεύθεροι.
- Γιατί ο κόσμος είναι μίζερος, και τους περιορίζει τόσο πολύ.
- Γιατί είναι όμορφο να γεννάς ιστορίες και χαρακτήρες.
- Γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς: αυτές οι ιστορίες και αυτοί οι χαρακτήρες θέλουν να αποδράσουν!
- Γιατί αγαπούν τη δύναμη των λέξεων.
- Γιατί είναι Δημιουργοί.
Υπάρχουν τόσοι κι άλλοι τόσοι λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι γράφουν βέβαια, λόγοι που διαφέρουν μεταξύ τους ανάλογα με το άτομο, το εκάστοτε πλαίσιο κλπ., ενώ οι περισσότεροι συγγραφείς ενδεχομένως γράφουν για έναν συνδυασμό κάποιων από τους προαναφερθέντες λόγους, ή για έναν συνδυασμό άλλων λόγων. Ο καθένας, πιθανότατα, θα έλεγε και κάτι διαφορετικό.
Και οι κυνικοί, που κάτι παραπάνω ξέρουν, θα μας θύμιζαν το εξής:
Μέχρι τα 20-25, κανείς γράφει για σεξ. Από τα 25 ώς τα 40-45, για φήμη. Κι από κει και πέρα για τα χρήματα.
Change my mind.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο συγγραφέας μιλάει στην Athens Voice για αθηναϊκές ιστορίες με ρεαλισμό και φαντασία
Τι συμβαίνει όταν μια σαρανταπεντάρα επιτυχημένη συγγραφέας αποφασίζει να κάνει μια ανατροπή στη ζωή της και να αναζητήσει μια νέα μορφή ελευθερίας;
Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στον κόσμο των πάγων, των ανθρώπων της Γροιλανδίας και ενός τοπίου που αλλάζει για πάντα
Ο συγγραφέας και ιστορικός μιλάει για τον Φρίντριχ Νίτσε, τον Ζαρατούστρα και την κληρονομιά του ονόματός του
Η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση συναισθήματος, είναι αρχιτεκτονική.
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Μια πολιτισμική-ιστορική «εγκυκλοπαίδεια» φοβιών και εμμονών
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κέδρος
Ένα βιβλίο που δεν γράφτηκε για παιδιά αλλά κατέκτησε τα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο
Παύει ένα έργο να «ανήκει» στον συγγραφέα μόλις τελειώσει η συγγραφή του;
Τα βιβλία τους «Απεταξάμην» και «Παλμαρέ» αντίστοιχα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Μίνωας
Οι λέσχες ανάγνωσης γίνονται η πιο όμορφη αφορμή για νέες γνωριμίες, συζητήσεις και έμπνευση στην πόλη
Διαβάσαμε το βιβλίο «Flesh» του Ντέιβιντ Σολόι που κέρδισε το βραβείο Booker 2025
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος
Ποικίλες αναγνωστικές προτάσεις για τις αρχές του 2026
Δύο βιβλία που ξεχώρισα το 2025: «Μαύρο Χαϊκού» της Γιάννας Μπούκοβα (εκδόσεις Ίκαρος) και «Δεν θ’ αργήσω» της Βασιλικής Πέτσα (εκδόσεις Πόλις)
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.